معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
مادر کودک خردسال شهید با روایت لحظات تلخ حمله تروریستی گروهک جیش الظلم به خانواده اش، از شهادت دختر یک سال ونیمه خود در حالی سخن گفت که او را در آغوش داشت و هیچ کاری برای نجات جانش از دستش برنمی آمد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما، نشست حقوق بشری دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه و جمعی از خانواده های شهدای کودک جنگ و ترور برگزار شد و در آن مادران و پدران داغدار، روایت خود از جنایات گروه های تروریستی علیه کودکان را بازگو کردند.
شهادت دختر یک سال ونیمه در آغوش مادر
زینب بامری، مادر کودک شهید، با اشاره به حادثه ششم فروردین 1403 گفت: مانند دیگر خانواده ها، در آستانه عید نوروز لباس های نو تهیه کرده بودیم تا به دیدار خانواده برویم. حدود ساعت هشت شب، چند دقیقه پس از حرکت، ناگهان صدای شلیک گلوله بلند شد. خودروی ما پشت سر خودروی تکاوران نیروی انتظامی در حرکت بود که ناگهان هدف حمله قرار گرفت. همسرم توانست خودرو را به کنار جاده هدایت کند و با صدای بلند فریاد زد که «شلیک نکنید، زن و بچه همراه من است»، اما پیش از آنکه جمله اش تمام شود، هدف گلوله قرار گرفت. برادر همسرم نیز برای کمک پیاده شد، اما او هم مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
این مادر داغدار با توصیف لحظات هولناک آن شب گفت: من مانده بودم و سه دختر کوچک در تاریکی و زیر باران گلوله ها؛ نمی دانستم همسرم زنده است یا نه و برادر همسرم چه وضعیتی دارد. تنها دغدغه ام نجات فرزندانم بود و در آن لحظات از حضرت زینب (س) کمک خواستم. وقتی تیراندازی متوقف شد، متوجه شدم مهدیس در آغوشم زخمی شده است. گلوله به پهلویش اصابت کرده و چند ترکش نیز نزدیک قلب کوچکش قرار گرفته بود. تمام بدنش می لرزید و من شاهد جان دادن دختر کوچکم در آغوشم بودم؛ در حالی که حتی نمی توانستم کاری برای آرام کردنش انجام دهم.
وی با بیان اینکه در آن لحظات نگران همسر و دو دختر دیگرش نیز بوده است، گفت: بار ها همسرم را صدا زدم و از او درباره وضعیت مهدیس کمک خواستم، اما پاسخی نشنیدم. دختر دیگرم نیز به سختی نفس می کشید و نمی دانستم برای کدام یک از عزیزانم باید گریه کنم. سرانجام خودرویی برای انتقال ما حرکت کرد. همسرم با وجود جراحات تلاش می کرد ما را به سمت خاش برساند، اما من دیگر توان نگه داشتن مهدیس را نداشتم. دختر کوچکم را که در آغوشم جان می داد، از خود جدا کردم و داخل خودرو گذاشتم.
بامری با اشاره به لحظه ورود به بیمارستان گفت: وقتی به بیمارستان رسیدم، پارچه سفیدی روی صورت دخترم کشیده بودند. مهدیس یک سال ونیمه با لباس صورتی از دنیا رفت و من حتی نتوانستم برای آخرین بار او را در آغوش بگیرم. این حادثه زندگی خانواده ام را برای همیشه تغییر داد. داغ سنگین از دست دادن دختر خردسالم بسیار سنگین است، کودکی که باید در کنار خانواده، روز های شیرین کودکی را تجربه می کرد، اما قربانی حمله تروریستی شد.
روایت پدر دو کودک شهید از جنایات تروریست ها در حسینیه سیدالشهدا شیراز
در ادامه این مراسم، پدر شهیدان عرفان و علیرضا انتظامی 4 و 10 ساله از لحظه ای گفت که کودکانش در اثر بمب گذاری گروهک تروریستی تندر به سرکردگی جمشید شارمهد در سال 1387 در حسینیه سیدالشهدا شیراز شهید شدند.
وی ضمن قدردانی از ستاد حقوق بشر و بنیاد هابیلیان برای برگزاری این مراسم گفت: 24 فروردین سال 1387 در حسینیه سیدالشهدای شیراز برای روضه امام حسین (ع) جمع شده بودیم. پس از سخنرانی، فرزندانم به انتهای حسینیه رفتند که تروریست های وابسته به آمریکا مرتکب آن جنایت شوم شدند. بمب هشت کیلویی را انتهای حسینیه جاسازی کرده بودند که در اثر انفجار این بمب 14 نفر از فرزندان این سرزمین به شهادت رسیدند که دو نفر از این شهدا پسران من بودند. این واقعه تروریستی 50 جانباز داشت که یا دستشان قطع شده و یا چشمشان کور شده بود.
انتظامی افزود: نمی دانم چطور آمریکا و مدعیان دروغین حقوق بشر دم از حقوق بشر می زنند؟! کودک حق زندگی، حق امنیت و حق حیات دارد؛ چرا تروریست های وابسته به آمریکا کودکان را بدون هیچ ترسی به شهادت می رسانند؟! سازمان ملل و یونیسف کجا هستند؟ سازمان های بین المللی و حقوق بشری چرا ساکتند؟ نوه رهبر شهید ما را به کدامین گناه به شهادت رساندند؟ کودکان غزه به چه گناهی کشته می شوند؟ فرزندان من و تمامی کودکانی که تروریست ها حق حیات را از آنها گرفتند، حق زندگی داشتند ولی آنها این حق را از کودکان ما گرفتند.
ناگفته های پدر کودک شهید 4 ساله در حادثه تروریستی اهواز
پدر شهید محمدطا ها اقدامی، کودک 4 ساله ای که 31 شهریور 1390 در حمله گروهک تروریستی الاحوازیه به مراسم رژه نیرو های مسلح به شهادت رسید، در ادامه این مراسم گفت: تروریست ها همسرم، دخترم و کودک 4 ساله ام را به رگبار بستند؛ دو گلوله به دختر بزرگم خورد که به طرز معجزه آسایی جان سالم به در برد. در این حادثه 23 شهید و بیش از 60 نفر جانباز شدند که اغلب از ناحیه سر و صورت به شدت آسیب دیده بودند و برخی قابل شناسایی نبودند.
وی افزود: من به نمایندگی از خانواده های قربانی ترور، دادخواه تمامی کودکان قربانی ترور در ایران، غزه، لبنان، عراق و همچنین کودکان بی گناهی که در جنگ 12 روزه و 40 روزه به شهادت رسیدند، هستم. شکایت ما از مادر تروریست های جهان یعنی آمریکای جنایتکار است. امروز این شیطان بزرگ چهره جدیدی از خود به جا گذاشته و آن گسترش ترور و تروریسم در منطقه و جهان است. دولت آمریکا و رژیم کودک کش اسرائیل می خواهند هر روز در سطح جهان یکی مثل من داغدار جگرگوشه خود باشد و آنها از ایجاد وحشت آفرینی به نیات پلید خود برسند.
اقدامی گفت: جنایت 31 شهریور اهواز با طراحی و حمایت آمریکا و با همکاری دو گروهک تروریستی داعش و حرکت النضال انجام شد و هر دو مسئولیت این جنایت را برعهده گرفتند. نقش سازمان ملل و سازوکار های بین المللی حقوق بشری در قبال این تروریست ها و جنایت ها چیست؟ ما هنوز فقدان کودکان معصوم خود را باور نداریم.
{{name}}
{{content}}