روایت برخاستن یک شهر در قامت یک بانوی قهرمان

شهر بم که روزگاری از زیر آوار زلزله برخاسته بود، این بار با درخشش مرضیه جعفری، بانوی پرافتخار فوتبال ایران، بر بام آسیا ایستاد.

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز کرمان، بم، شهر نخل های سربلند و ارگ کهنسال، روزگاری زیر آوار سهمگین ترین زلزله نشست؛ زمین در سال 1382 چنان لرزید که گویی همه چیز را در خود فرو برد، خانه ها فروریختند، کوچه ها خاموش شدند و شهری که قرن ها ایستاده بود، با زخمی عمیق روبه رو شد. اما بم، شهر تسلیم شدن نبود؛ از میان خاک و خاکستر برخاست، زخم هایش را به خاطره سپرد و دوباره ریشه دواند. از دل همین سرزمین زخم خورده، بانویی برخاست که انگار سرسختی را از نخل های بم و ایستادگی را از ارگ کهنسالش به ارث برده بود؛ مرضیه جعفری، مربی بمی که نامش را نه با ویرانی، بلکه با افتخار و قهرمانی به جهان معرفی کرد و برای دومین سال پیاپی بر قله مربیگری فوتبال زنان آسیا ایستاد. دختری از دیار نخل و ارگ مرضیه جعفری برواتی، متولد اول مهر 1361 در بم، از همان سرزمین تاریخی برخاسته که امروز نامش را با افتخاری تازه در فوتبال آسیا پیوند زده است. او از شهری می آید که معنای از دست دادن و دوباره ساختن را با تمام وجود لمس کرده است؛ شهری که پس از زلزله ویرانگر سال 1382، با وجود همه دشواری ها، زندگی را از نو آغاز کرد. جعفری نیز مسیر حرفه ای خود را در شرایطی آغاز کرد که رسیدن به جایگاه امروز، نه راهی آماده داشت و نه امکاناتی بی دغدغه. جعفری از 17 سالگی قدم در مسیر مربیگری گذاشت و سال 1387 به تیم فوتبال زنان بم پیوست؛ تصمیمی که آغاز مسیری طولانی برای ساختن یکی از پرافتخارترین تیم های فوتبال زنان ایران شد. از دل محدودیت ها تا ساختن یک قدرت فوتبالی وقتی از موفقیت های خاتون بم صحبت می شود، نمی توان از سال ها تلاش جعفری و مسیری که برای ساختن این تیم پیمود، گذشت. داستان این تیم حتی به پیش از حضور در لیگ برتر بازمی گردد؛ پس از زلزله سال 1382، فوتبال زنان بم نیز ضربه سنگینی خورد و اعضای تیم آن روز ها را از دست دادند. اما جعفری در سال 1383 برای احیای تیم تلاش کرد و با حمایت شهرداری بم، بار دیگر بازیکنان را گرد هم آورد تا فوتبال در شهری که زخم های سنگینی بر تن داشت، زنده بماند. او به جای انتخاب مسیر های آسان، در بم ماند، استعداد ها را پرورش داد و تیمی ساخت که به تدریج به قدرت اول فوتبال زنان ایران تبدیل شد. تیم بم در سال 1387 وارد رقابت های دسته دوم و سپس دسته اول شد و در سال 1388 به لیگ برتر راه یافت. نخستین حضور در لیگ برتر با کسب مقام سوم همراه بود و از سال 1390 نخستین قهرمانی این تیم رقم خورد. از آن پس، مسیر افتخارآفرینی ادامه یافت و خاتون بم به تیمی تبدیل شد که قهرمانی هایش دیگر اتفاقی نبود. کارنامه جعفری با این تیم، 12 قهرمانی لیگ برتر فوتبال زنان ایران و دو نایب قهرمانی است؛ افتخاراتی که او را به پرافتخارترین مربی فوتبال زنان کشور تبدیل کرده است. خاتون همچنین پنج فصل پیاپی قهرمان لیگ برتر شده و رکوردی درخشان در فوتبال زنان ایران به ثبت رسانده است. این قهرمانی ها تنها جام هایی در ویترین یک باشگاه نیستند؛ پشت هرکدام، سال ها تمرین، رقابت، عبور از کمبود ها و تلاش برای زنده نگه داشتن و توسعه فوتبال زنان بم قرار دارد. خاتون بم؛ نامی فراتر از مرز های ایران جعفری به قهرمانی در لیگ داخلی بسنده نکرد و بار ها تیمش را به رقابت های باشگاهی فوتبال زنان آسیا رساند تا نام بم در کنار باشگاه های مطرح قاره قرار بگیرد. خاتون بم در سال 2022 به مقام نایب قهرمانی رقابت های باشگاهی زنان آسیا رسید؛ افتخاری که جایگاه فوتبال زنان ایران را در سطح قاره ارتقا داد. این تیم در سال های 2022 و 2023 نیز در رقابت های باشگاهی آسیا حضور داشت و در نخستین دوره لیگ قهرمانان زنان آسیا در فصل 2024-2025 به جمع هشت تیم برتر راه یافت. خاتون با تداوم حضور در رقابت های آسیایی، برای پنجمین بار به مرحله نهایی مسابقات باشگاهی زنان قاره رسید و نام خود را در میان باشگاه های باسابقه این رقابت ها ثبت کرد. ساختن چنین تیمی، حاصل یک موفقیت مقطعی نیست؛ نتیجه سال ها اعتماد به استعداد های بومی، حفظ انسجام تیمی و تلاش مستمر برای پیشرفت فوتبال زنان است. از نیمکت خاتون تا پیراهن ملی موفقیت های جعفری سرانجام او را به یکی از مهم ترین مسئولیت های فوتبال کشور رساند. در سال 1404، هدایت تیم ملی فوتبال زنان ایران به او سپرده شد تا تجربه سال ها مربیگری در سطح باشگاهی را در عرصه ملی به کار بگیرد. یکی از مهم ترین دستاورد های او با تیم ملی، صعود به جام ملت های فوتبال زنان آسیا 2026 بود؛ اتفاقی ارزشمند برای فوتبال زنان ایران که بار دیگر توانایی های فنی این مربی را در سطح ملی به نمایش گذاشت. جعفری با حضور هم زمان در تیم ملی و خاتون بم، فصل تازه ای از فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد؛ مسیری که در کنار کارنامه پرافتخار باشگاهی، جایگاه او را در فوتبال زنان ایران و آسیا پررنگ تر کرد. دو بار بر قله فوتبال زنان آسیا اما افتخارآفرینی های جعفری به مرز های ایران محدود نماند. در سال 2025، نام او در مراسم برترین های فوتبال آسیا در ریاض به عنوان بهترین مربی زن سال قاره اعلام شد؛ افتخاری تاریخی که او را به نخستین مربی ایرانی برنده این جایزه تبدیل کرد. امروز، پنجشنبه 28 آبان 1405، بار دیگر نام جعفری در میان برترین های فوتبال آسیا درخشید. او در مراسم انتخاب بهترین های سال 2026 در بانکوک تایلند، با پشت سر گذاشتن پارک یون جئونگ از کره جنوبی و ما ژیائوژو از چین، برای دومین سال پیاپی عنوان بهترین مربی زن فوتبال آسیا را به دست آورد. این موفقیت، جعفری را در جمع معدود چهره هایی قرار داد که توانسته اند این جایزه معتبر را در دو سال متوالی کسب کنند. دو بار انتخاب به عنوان بهترین مربی زن آسیا، حاصل مسیری است که از بم آغاز شد؛ از تیمی که با تلاش و پشتکار ساخته شد، به قهرمانی های پیاپی رسید و سرانجام نام مربی اش را در معتبرترین محافل فوتبال قاره مطرح کرد. بم؛ قصه ای که هنوز ادامه دارد شاید میان قصه بم و قصه جعفری شباهتی عمیق تر از یک همشهری بودن وجود داشته باشد؛ هر دو طعم تلخ فرو ریختن را چشیده اند، اما هیچ کدام پایان خود را در ویرانه ها جست و جو نکرده اند. بم از دل خاکستر دوباره قد کشید و جعفری از دل محدودیت ها، شکست ها و دشواری ها راهش را تا بلندترین قله مربیگری فوتبال زنان آسیا باز کرد. یکی با نخل های سربلند و ارگ تاریخی اش نماد ایستادگی شد و دیگری با تیمی که ساخت و جام هایی که به دست آورد، روایت تازه ای از توانمندی زنان این سرزمین نوشت. امروز وقتی نام بم در رسانه های ورزشی جهان طنین انداز می شود، دیگر تنها تصویر ارگ تاریخی و خاطره زلزله ویرانگر در ذهن ها نقش نمی بندد؛ نام بانویی نیز در کنار این میراث ایستاده که دو سال پیاپی بر بام فوتبال زنان آسیا قرار گرفته است. بم این بار از دل خاطره تلخ زلزله، قصه ای تازه برای جهان روایت می کند؛ قصه شهری که دوباره برخاست و بانویی که از همان خاک، تا بلندای فوتبال آسیا قد کشید. ✍️گزارش از: مریم سادات بهادر

نظرات

captcha