حیات وحش در شهر ؛ خلأ مدیریت در البرز

افزایش مشاهده حیوانات وحشی در محدوده های شهری البرز، ضرورت تدوین دستورالعملی مشخص برای مدیریت و ساماندهی حضور این گونه ها را بیش از گذشته آشکار کرده است؛ موضوعی که به گفته مسئولان محیط زیست استان، با وجود پیش بینی سازوکارهای قانونی برای مدیریت برخی حیوانات شهری، همچنان با خلأ ضوابط اجرایی روبه روست.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما ، مرکز البرز ، حضور گونه هایی مانند روباه، شغال و گراز در مناطق مسکونی، علاوه بر ضرورت حفاظت از حیات وحش، مدیریت اصولی مواجهه شهروندان با این حیوانات و تعیین مسئولیت دستگاه های اجرایی را به یکی از مسائل مهم محیط زیست شهری تبدیل کرده است.

رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات وحش محیط زیست البرز با اشاره به گزارش های مردمی درباره مشاهده روباه در مناطق شهری گفت: شهروندان در صورت مشاهده این حیوانات می توانند موضوع را از طریق سامانه 1540 اطلاع دهند تا نیروهای محیط زیست با همکاری آتش نشانی، در صورت نیاز برای زنده گیری و انتقال حیوان اقدام کنند.

اصغر جوادیان نژاد افزود: در سال جاری حدود هشت مورد زنده گیری روباه در استان انجام شده و این حیوانات پس از انتقال، در زیستگاه های طبیعی و دور از سکونتگاه های انسانی رهاسازی شده اند.

وی با بیان اینکه زنده گیری روباه به دلیل رفتار و تحرک این حیوان، فرایندی ساده و فوری نیست، اظهار کرد: در برخی موارد لازم است تجهیزات زنده گیری برای چند روز در محل مستقر شوند و حتی ممکن است عملیات تا یک هفته زمان ببرد.

جوادیان نژاد یکی از چالش های اصلی مدیریت حیات وحش در شهرها را نبود دستورالعمل اجرایی مشخص عنوان کرد و گفت: در حوزه مدیریت سگ های بلاصاحب، دستورالعملی از سوی وزارت کشور تدوین شده و شهرداری ها با همکاری دستگاه های مرتبط مسئول اجرای آن هستند، اما برای مدیریت حضور حیوانات وحشی مانند روباه، شغال و گراز در محدوده های شهری، هنوز دستورالعمل مستقلی وجود ندارد.

وی ادامه داد: در همین زمینه، تفاهم نامه ای تهیه شده و پیشنهادهایی نیز به سازمان حفاظت محیط زیست ارائه کرده ایم تا با پیگیری از طریق وزارت کشور، دستورالعملی مستقل برای مدیریت این گونه ها تدوین یا موارد مورد نیاز به ضوابط موجود اضافه شود.

رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیات وحش محیط زیست البرز با اشاره به جایگاه حفاظتی روباه ها در کشور نیز گفت: روباه ها به طور معمول در گروه گونه های عادی حیات وحش قرار می گیرند و جزو گونه های در معرض خطر و حمایت شده محسوب نمی شوند؛ البته گونه هایی مانند روباه شنی و شاه روباه از گونه های مورد حمایت هستند.

به گفته وی، بخش عمده اعتبارات و برنامه های سازمان حفاظت محیط زیست بر شناسایی، مطالعه و حفاظت از گونه های حمایت شده و در معرض خطر متمرکز است و گونه های عادی حیات وحش کمتر در کانون مطالعات و برنامه های حفاظتی قرار گرفته اند.

این مسئول، اصلاح رفتار شهروندان را نیز در کاهش حضور و پیشگیری از بروز تعارض میان انسان و حیات وحش مؤثر دانست و تأکید کرد: مردم باید از غذارسانی به حیوانات شهری و وحشی، نزدیک شدن به روباه ها، عکاسی از فاصله نزدیک و تحریک این حیوانات خودداری کنند.

جوادیان نژاد دسترسی آسان حیوانات به پسماندهای غذایی را از دیگر عوامل حضور آنها در مناطق مسکونی برشمرد و گفت: رهاسازی زباله در ساعت های نامناسب و باقی ماندن مواد غذایی در مخازن می تواند حیوانات را به محدوده های شهری جذب کند؛ بنابراین شهروندان باید پسماندهای خود را در زمان تعیین شده از سوی شهرداری در مخازن قرار دهند تا جمع آوری و انتقال آنها به موقع انجام شود.

آنچه از این موضوع برمی آید، ضرورت نگاه فراتر از زنده گیری موردی حیوانات و حرکت به سمت مدیریت یکپارچه حیات وحش شهری است؛ مدیریتی که در آن، وظایف دستگاه های اجرایی مشخص باشد، پسماندها به درستی مدیریت شوند و شهروندان نیز با رعایت اصول ایمنی و پرهیز از دخالت در رفتار طبیعی حیوانات، در کاهش تعارض میان انسان و حیات وحش نقش آفرینی کنند.

نظرات

captcha