تقویت تولید در زنجیره سنگ آهن با تأمین پایدار انرژی

دبیر انجمن سنگ آهن ایران با اشاره به افزایش 5.5 برابری هزینه انرژی در واحد های کنسانتره سازی و گندله سازی گفت: مدیریت هزینه حامل های انرژی و تأمین پایدار آن، نقش مهمی در تقویت تولید و حفظ مزیت رقابتی صنایع معدنی دارد.

سعید عسکرزاده در گفت وگوی اختصاصی با خبرنگار تحریریه صنعت و معدن خبرگزاری صداوسیما، با تشریح آثار افزایش قیمت و محدودیت دسترسی به حامل های انرژی در بخش بالادستی زنجیره آهن و فولاد کشور، گفت: گازوئیل، گاز طبیعی و برق سه حامل اصلی انرژی هستند که افزایش قیمت و کمبود آنها، به ویژه در بخش معدن، کنسانتره سازی و گندله سازی، هزینه های تولید را به شکل قابل توجهی افزایش داده است.

وی با اشاره به نقش گازوئیل در فعالیت های معدنی ادامه داد: گازوئیل در معادن عمدتاً برای تأمین سوخت ماشین آلات استخراج، بارگیری و حمل ونقل استفاده می شود. همچنین به دلیل توسعه نیافتن کامل خطوط انتقال برق در معادن کوچک و متوسط، بخشی از نیاز انرژی این معادن از طریق دیزل ژنراتور ها تأمین می شود.

عسکرزاده افزود: افزایش چشمگیر قیمت گازوئیل و مهم تر از آن، کمبود این نهاده حیاتی، روند تولید در بخش معدن را با اختلال مواجه کرده و در صورت تداوم، می تواند آسیب های بیشتری به تولید وارد کند.

دبیر انجمن سنگ آهن ایران با بیان اینکه مصرف گازوئیل در کارخانه های کنسانتره و گندله نیز وجود دارد، گفت: اگرچه میزان مصرف این سوخت در واحد های فرآوری نسبت به معادن کمتر است، اما در بخش هایی مانند جابه جایی مواد، دپوسازی و سنگ شکن ها مورد استفاده قرار می گیرد.

وی ادامه داد: به دلیل قرار گرفتن این واحد ها در گروه صنایع معدنی، قیمت گازوئیل مصرفی آنها افزایش قابل توجهی داشته است؛ به طوری که در حال حاضر با احتساب هزینه حمل، بهای تمام شده هر لیتر گازوئیل در کارخانه یا نیروگاه به حدود 37 تا 42 هزار تومان رسیده است. این رقم در ابتدای سال گذشته حدود 300 تومان بود.

عسکرزاده در ادامه با اشاره به تأثیر افزایش قیمت گاز و برق بر هزینه های تولید در بالادست زنجیره آهن و فولاد گفت: اگرچه به دلیل سهم بالای مصرف گاز در فرایند تولید آهن اسفنجی و مصرف برق در فرایند ذوب، معمولاً توجه بیشتری به واحد های آهن سازی و فولادسازی معطوف می شود، اما نباید از آثار افزایش هزینه انرژی در حلقه های پیشین زنجیره غافل شد.

وی افزود: مصرف برق در واحد های کنسانتره سازی و مصرف برق و گاز در واحد های گندله سازی، به دلیل استفاده از کوره های سینتر (کوره های پخت مواد معدنی)، سهم قابل توجهی در هزینه های تولید دارد. در شرایط فعلی، هزینه انرژی این واحد ها به طور متوسط 5.5 برابر شده است؛ در حالی که قیمت تمام شده محصولات آنها تقریباً دو برابر و قیمت فروش تنها حدود 1.6 برابر افزایش یافته است.

دبیر انجمن سنگ آهن ایران تأکید کرد: این ارقام نشان می دهد که حتی با در نظر گرفتن افزایش قیمت تمام شده، سهم هزینه انرژی در ساختار هزینه تولید همچنان افزایش یافته است. به بیان دیگر، رشد هزینه حامل های انرژی به مراتب بیشتر از رشد قیمت فروش محصولات بوده و همین مسئله فشار مضاعفی بر اقتصاد واحد های تولیدی وارد کرده است.

عسکرزاده با تشریح پیامد های اقتصادی این روند گفت: افزایش نامتناسب هزینه های تولید و درآمد حاصل از فروش، به معنای افزایش حجم نقدینگی مورد نیاز برای تأمین سرمایه در گردش و هم زمان کاهش حاشیه سود تولیدکنندگان است. در واقع، درصد سودآوری واحد ها به صورت مضاعف کاهش یافته و هزینه انرژی به یکی از عوامل اصلی و پیشران افزایش قیمت تمام شده تبدیل شده است.

وی افزود: انرژی که پیش از این با سهمی اندک در ساختار هزینه ها، یکی از مزیت های نسبی تولید در کشور محسوب می شد، اکنون به سهمی قابل اعتنا در هزینه های تولید تبدیل شده و عملاً مزیت انرژی را در زنجیره سنگ آهن به حاشیه رانده است.

دبیر انجمن سنگ آهن ایران با اشاره به پیامد های بلندمدت تغییرات هزینه ای برای سرمایه گذاری در صنایع معدنی گفت: باید توجه داشت که سرمایه گذاری در این بخش بر اساس مطالعات اقتصادی و فنی انجام شده که مزیت دسترسی به انرژی با هزینه مناسب، یکی از مفروضات اصلی آن بوده است.

عسکرزاده تأکید کرد: تغییرات شدید و پیش بینی نشده در هزینه حامل های انرژی و برهم خوردن تناسب میان هزینه ها و درآمدها، عملاً حقوق مکتسبه سرمایه گذارانی را که بر مبنای شرایط اقتصادی زمان احداث واحد ها تصمیم به سرمایه گذاری گرفته اند، تحت تأثیر قرار می دهد و توجیه اقتصادی طرح های اجراشده را با چالش مواجه می کند.

نظرات

captcha