معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
مریم غدیرپور
نکته تلخ تر، محتوای خود طرح است: در کلیات مصوب، معیار «سبد معیشت» از ماده 41 حذف شده و تنها «تورم اعلامی بانک مرکزی» ملاک تعیین حداقل مزد مانده است؛ یعنی مجلسی که می گوید به داد کارگر می رسد، نیمی از همان ماده ای را که تا امروز اجرا نشده، از متن قانون پاک می کند. تورمی که بانک مرکزی اعلام می کند خودش با نرخ واقعی فاصله دارد و هزینه زندگی خانوار را پوشش نمی دهد.
و پرسش اصلی: این طرح به 1405 قد می دهد؟ بعید است. متنی که تازه به کارگروه تخصصی رفته، باید دوباره در کمیسیون و سپس در صحن بررسی شود؛ حتی اگر رأی بیاورد، اجرایش از 1406 است. پس 1405 با همان 60 درصد اسفند 1404 بسته می شود و وعده افزایش دوم، روی کاغذ می ماند.
عبدالعظیم همایونی، فعال کارگری، در گفت وگو با عصر اقتصاد درباره سرنوشت ترمیم دستمزد 1405 گفت: هفت ماه از سال گذشت و برخلاف آنچه در مصوبه مزد قید شده بود و برخلاف قولی که به کارگران داده بودند، هنوز دستمزد کارگران ترمیم نشده است.
حالا هم که به ماه های پایانی سال رسیده ایم، عملاً چهار ماه به پایان سال بیشتر نمانده و هر اتفاقی که بعد از این بیفتد، به تعبیر خودمان «نوش داروی بعد از مرگ سهراب» است؛ دارویی که شاید درد را کمی آرام کند، اما بیمار را برنمی گرداند.
او با اشاره به تشدید مشکلات معیشتی کارگران افزود: وضعیت معیشتی کارگران از مرحله هشدار عبور کرده است. افزایش قیمت کالاهای اساسی و هزینه های ضروری زندگی، قدرت خرید کارگران را به شدت تحت تأثیر قرار داده و بسیاری از خانوارهای کارگری را با دشواری در تأمین ابتدایی ترین نیازهای خود مواجه کرده است.
پیش از آنکه ناامیدی در جامعه کارگری به وضعیت بحرانی برسد، باید برای حفظ قدرت خرید و تأمین حداقل های یک زندگی شرافتمندانه
چاره اندیشی شود
سفره خانواده های کارگری هر ماه کوچک تر می شود و کارگران ناچارند برای مدیریت هزینه ها از بخشی از نیازهای ضروری زندگی خود صرف نظر کنند.
این فعال کارگری با تأکید بر ابعاد انسانی و اجتماعی این وضعیت تصریح کرد: فشار اقتصادی تنها به کاهش توان خرید محدود نمی شود، بلکه کرامت انسانی و آرامش خانواده های کارگری را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. کارگری که با تلاش روزانه در چرخه تولید کشور مشارکت دارد، نباید در تأمین نیازهای اولیه خانواده خود با نگرانی و شرمندگی روبه رو باشد.
همایونی خاطرنشان کرد: افزایش دستمزد باید به بهبود ملموس سطح زندگی کارگران منجر شود و صرف افزایش اسمی حقوق، بدون توجه به رشد هزینه ها، پاسخگوی نیازهای معیشتی آنان نخواهد بود. حمایت از معیشت کارگران هم نباید به تعیین دستمزد محدود شود؛ هزینه های مسکن، درمان، آموزش و تأمین اجتماعی نیز باید در سیاست های حمایتی مورد توجه قرار گیرد.
او در ادامه گفت: پیش از آنکه ناامیدی در جامعه کارگری به وضعیت بحرانی برسد، باید برای حفظ قدرت خرید و تأمین حداقل های یک زندگی شرافتمندانه چاره اندیشی شود؛ کارگری که چرخ تولید را می گرداند، حق دارد از درآمدی برخوردار باشد که نیازهای اساسی خانواده اش را تأمین کند.
گفت وگوی همایونی سه لایه دارد. لایهٔ اول، واقعیت عددی است: هشت ماه بدون ترمیم، در حالی که خود تصمیم گیران سبد معیشت خانوار را بالای 80 میلیون تومان اعلام می کنند و حداقل مزد رسمی هنوز حدود 22 میلیون تومان است؛ یعنی فاصله ای نزدیک به چهار برابر. لایهٔ دوم، تحلیل او از ماهیت خسارت است: وقتی می گوید «سفره هر ماه کوچک تر می شود» و «کرامت انسانی و آرامش خانواده» آسیب می بیند، موضوع را از حوزهٔ اقتصاد به حوزهٔ حق و حیثیت منتقل می کند.
لایهٔ سوم، هشدار زمانی است؛ تعبیر «نوش داروی بعد از مرگ سهراب» دقیقاً می گوید ترمیم آذرماه، عقب ماندگی هشت ماهه را جبران نمی کند و فقط صورت مسئله را پاک می کند.
اگر همین دست فرمان ادامه یابد، 1406 سیاه تر از 1405 خواهد بود: مزد 1406 بر پایهٔ تورمی بسته می شود که خودش زیر واقعیت است، معیار سبد معیشت هم از قانون حذف شده، پس عقب ماندگی انباشته و مرکب می شود. نتیجه نه فقط فقر بیشتر، بلکه فرسایش کرامت انسانی است: کارگر تمام وقتِ زیر خط تأمین نیازهای اولیه. دست دست کردن تا اسفند، در واقع تصمیم گیری برای سال بعد با داده های سال قبل است؛ و این بدترین شکل آینده نگری است
تگ ها ترمیم دستمزد شورای عالی کار
{{name}}
{{content}}