به گزارش ایکنا از البرز به نقل از روابط عمومی جهاددانشگاهی البرز ، نشست ادبی «یک جرعه شعر» با موضوع نقد و بررسی شعر و شخصیت ادبی احمد شاملو، با حضور دکتر مصطفی علیپور، استاد و پژوهشگر ادبیات، و امیررضا احمدی، شاعر جوان استان البرز، برگزار شد.
به گزارش ایکنا از البرز به نقل از روابط عمومی
جهاددانشگاهی البرز، نشست ادبی «یک جرعه شعر» با موضوع نقد و بررسی شعر و شخصیت ادبی احمد شاملو، با حضور دکتر مصطفی علیپور، استاد و پژوهشگر ادبیات، و امیررضا احمدی،
شاعر جوان استان البرز، برگزار شد. در این نشست،
مصطفی علیپور با نگاهی به جایگاه احمد شاملو در
شعر معاصر فارسی، او را یکی از تأثیرگذارترین شاعران پس از نیما یوشیج دانست و اظهار کرد: شاملو نه تنها به دلیل خلق شیوه ای تازه در شعر معاصر و شکل گیری جریان شعر سپید، بلکه به واسطه فعالیت های گسترده فرهنگی، ترجمه و پژوهش های زبانی، شخصیتی چندوجهی و کم نظیر در تاریخ ادبیات معاصر ایران به شمار می رود. علیپور با اشاره به ابعاد مختلف فعالیت های فرهنگی شاملو، از مجموعه «کتاب کوچه» به عنوان یکی از آثار ماندگار و ارزشمند او یاد کرد و گفت: شاملو با سال ها تلاش و پژوهش، واژگان، اصطلاحات، ضرب المثل ها، روایت ها و عناصر زبانی رایج در میان مردم را گردآوری کرد؛ عناصری که بخش مهمی از فرهنگ شفاهی جامعه را تشکیل می دهند و ممکن بود در گذر نسل ها به فراموشی سپرده شوند. وی همچنین به جایگاه شاملو در حوزه ترجمه اشاره کرد و با تأکید بر تفاوت ترجمه شعر با ترجمه متون عادی، توضیح داد: مترجم شعر، به ویژه زمانی که خود شاعر باشد، واژه ها را از زبانی به زبان دیگر منتقل نمی کند، بلکه دریافت و تأویل خود از متن را بازآفرینی می کند. از این منظر، ترجمه های شاملو از آثار شاعرانی همچون فدریکو گارسیا لورکا، رمان «دن آرام» اثر میخائیل شولوخوف، شعرهای لنگستن هیوز و شازده کوچولو نمونه ای از پیوند توانایی شاعری، شناخت زبان و خلاقیت ادبی است. این استاد ادبیات در ادامه، تنوع تجربه های شعری شاملو را از شعر کلاسیک و نیمایی تا شعر سپید، شعر کودک و شعر محاوره ای مورد توجه قرار داد و به تأثیرپذیری او از نیما یوشیج پرداخت. وی با اشاره به آشنایی شاملو با شعر نیما و تأثیر این آشنایی بر مسیر شاعری او، توضیح داد که شاملو در ابتدا از تجربه های نیمایی بهره گرفت، اما به تدریج به ضرورت کشف موسیقی درونی زبان و فاصله گرفتن از وزن عروضی رسید. علیپور در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به ویژگی های موسیقایی شعر سپید شاملو، تأکید کرد که شعر سپید به معنای فقدان موسیقی نیست؛ بلکه موسیقی آن در ظرفیت های زبانی، تکرارها، تأکیدها، تناسب واژگان و ریتم درونی کلام شکل می گیرد. در ادامه، با خوانش بخشی از شعر «اشک رازی ست» از احمد شاملو، برخی از ظرفیت های زیبایی شناختی و موسیقایی شعر او بررسی شد. بخش دیگر این نشست به روایت تجربه زیسته امیررضا احمدی، شاعر جوان البرزی، اختصاص داشت؛ روایتی که از آغاز فعالیت حرفه ای او در نوجوانی و نخستین مواجهه هایش با جهان شعر و ادبیات آغاز شد و به تجربه های پژوهشی، تألیفی و فعالیت های فرهنگی و اجرایی او رسید. احمدی با اشاره به آغاز شعرسرایی از دوران نوجوانی گفت: از حدود 12 تا 13 سالگی به صورت جدی وارد دنیای شعر شدم و با راهنمایی و آموزش استادانی همچون محمدعلی مجاهدی، موسوی گرمارودی و محمدرضا سنگری، آموختن وزن، قافیه، سبک ها و دیگر مؤلفه های شعر را دنبال کردم. وی با اشاره به انتشار نخستین مجموعه شعر خود با عنوان «ماه و خورشید» در سن 14 تا 15 سالگی، از تأثیر تشویق و حمایت استادان در ادامه مسیر ادبی اش سخن گفت و افزود: شعر برای من صرفاً یک مقصد نبود، بلکه به نخ تسبیحی تبدیل شد که مسیرهای دیگری همچون پژوهش، تصحیح متون، نویسندگی و فعالیت های فرهنگی و هنری را به یکدیگر پیوند داد. این شاعر جوان با اشاره به تجربه تصحیح نسخه های خطی و پژوهش در ادبیات فارسی، از انتشار 22 عنوان کتاب در حوزه های مختلف تألیف و پژوهش خبر داد و به برخی آثار خود از جمله تصحیح دیوان شاعران کمتر شناخته شده و پژوهش درباره سیمای امام سجاد(ع) در شعر فارسی اشاره کرد. احمدی در ادامه، با تأکید بر اهمیت مطالعه در مسیر شاعری، به دانشجویان و علاقه مندان شعر توصیه کرد که در کنار شناخت ادبیات معاصر، مطالعه تاریخ ادبیات فارسی و آثار شاعران پیشین، به ویژه شاعران کمتر شناخته شده و مغفول مانده را جدی بگیرند. وی با اشاره به شاعرانی همچون قیصر امین پور، سلمان هراتی و سیدحسن حسینی، مطالعه آثار این شاعران را در دستیابی به زبان سالم و معاصر ضروری دانست و افزود: شاعر جوان باید ضمن شناخت زبان و نیازهای زمانه خود، با پیشینه ادبیات فارسی نیز ارتباط عمیقی برقرار کند. این شاعر البرزی همچنین با بیان اینکه شاعری می تواند زمینه ساز ورود به عرصه های مختلف فرهنگی، هنری، پژوهشی و اجتماعی باشد، تأکید کرد: شعر می تواند نقطه آغاز مسیرهای متنوعی از خلاقیت و فعالیت باشد و نباید به انتشار مجموعه شعر محدود شود. وی ضمن اشاره به ظرفیت های زبانی، موسیقایی و تصویری اشعار خوانده شده، بر اهمیت اختصاص زمان کافی به نقد و بررسی آثار در کارگاه های شعر تأکید کرد و این بخش را از مؤثرترین قسمت های فرایند یادگیری و رشد شاعران جوان دانست. در بخش پایانی این برنامه، تعدادی از حاضران به شعرخوانی پرداختند و دکتر علیپور نیز به بررسی و نقد برخی از آثار ارائه شده پرداخت. انتهای پیام
{{name}}
{{content}}