افزایش مهاجرت مسیحیان از سرزمین های اشغالی

به گزارش ایکنا به نقل از الجزیره، در پی افزایش مهاجرت مسیحیان فلسطینی از سرزمین مادری خود، انجمن مسیحیان سرزمین مقدس، سمیناری را در کلیسای لاتین در حیفا واقع در سرزمین های 1948 برگزار کرد. محققان و روحانیون از چندین کلیسا در این سمینار شرکت و علل این پدیده را بررسی کردند و راهکارهایی برای کاهش این روند ارائه دادند. این سمینار عمدتاً بر مهاجرت مسیحیان از داخل اراضی اشغالی در سال های اخیر متمرکز بود.

به گزارش ایکنا به نقل از الجزیره، در پی افزایش مهاجرت مسیحیان فلسطینی از سرزمین مادری خود، انجمن مسیحیان سرزمین مقدس، سمیناری را در کلیسای لاتین در حیفا واقع در سرزمین های 1948 برگزار کرد. محققان و روحانیون از چندین کلیسا در این سمینار شرکت و علل این پدیده را بررسی کردند و راهکارهایی برای کاهش این روند ارائه دادند. این سمینار عمدتاً بر مهاجرت مسیحیان از داخل اراضی اشغالی در سال های اخیر متمرکز بود.

وادی ابو نصار، هماهنگ کننده انجمن مسیحیان سرزمین مقدس از شرکت کنندگان استقبال کرد و دلایل و اهداف سمینار را مورد بحث قرار داد. او بر نرخ فزاینده مهاجرت مسیحیان، به ویژه در مقایسه با نرخ مهاجرت سایر گروه های مذهبی در فلسطین تأکید و اعلام کرد که این امر نگران کننده است. ابو نصار اظهار کرد که این پدیده جدید نیست، اما رو به رشد است و هدف این سمینار بررسی علل آن و چگونگی رسیدگی به آنهاست. شایان ذکر است که جمعیت فلسطینیان در اراضی اشغالی امروز تقریباً 1.5 میلیون نفر است که از زمان نکبت 10 برابر شده است. مسیحیان و دروزی ها حدود 10٪ از این جمعیت را تشکیل می دهند. عمید صعابنه، محقق مرکز مطالعات اجتماعی کاربردی مدی الکرمل در حیفا، یافته های مطالعه خود در مورد مهاجرت را با مقایسه جوامع مختلف فلسطینی ارائه داد. او توضیح داد که پیشینه این مطالعه به افزایش تعداد مهاجران یهودی به دلیل وخامت اوضاع سیاسی اشاره دارد که با قطبی شدن شدید سیاسی پس از تلاش ها برای کودتای قضایی بوجود آمده است. صعابنه همچنین به نقش وخامت اوضاع امنیتی و احساس عمومی در میان فلسطینی ها مبنی بر تمایل روزافزون به مهاجرت به دلایل مختلف اشاره کرد. مطالعه صعابنه علاوه بر مصاحبه های عمیق با افرادی که تمایل به مهاجرت ابراز کرده اند یا قبلاً مهاجرت کرده اند، بر داده های دفتر مرکزی آمار برای دوره 2015-2025 متکی است. بر اساس این مطالعه، درصد فلسطینی هایی که در سرزمین های 1948 مایل به مهاجرت بودند، در سال 2015 تقریباً 15٪ بود که در سال 2023 به 38٪ افزایش یافت و سپس در سال 2025 به 15٪ کاهش یافت. بر اساس این مطالعه، درصد مسیحیانی که مایل به مهاجرت از سرزمین های 1948 بودند، در سال 2019 تقریباً به 27٪ رسید. در میان مسلمانان، این درصد از 13٪ در سال 2019 به 24٪ افزایش یافت، در حالی که در میان دروزی های فلسطینی در مناطق جلیل و کارمل از 36٪ در سال 2019 به 10٪ در سال 2024 کاهش یافت. این مطالعه همچنین به تمایل به مهاجرت در میان مسیحیان فلسطینی در دهه های اخیر پرداخت و بیان کرد که یک نظرسنجی در سال 2009 نشان داد که 28٪ از مسیحیان جوان در جلیل(الجلیل) تمایل به مهاجرت را ابراز کرده اند، درصدی مشابه که در سال 1990 ثبت شده بود. صعابنه تأکید کرد تمایل به مهاجرت در 30 سال گذشته تغییر قابل توجهی نکرده است، اما این پدیده همچنان ادامه دارد. وی اظهار کرد از طریق مصاحبه ها برخی دلایل روشن شده است، از جمله اینکه وابستگی مذهبی به عنوان عامل اصلی یا مستقل در شکل گیری تمایل به مهاجرت در میان اکثریت قریب به اتفاق شرکت کنندگان مسیحی برجسته نبوده است. وی افزود: مشابه شرکت کنندگان از سایر وابستگی های مذهبی، انگیزه های مهاجرت حول محور وضعیت سیاسی، جنگ های سال های اخیر و تشدید جرم و خشونت در جامعه عرب در اراضی اشغالی متمرکز بوده است. وی در مورد موضوع «هویت مسیحی» اظهار کرد که اگرچه وابستگی مذهبی به عنوان انگیزه اصلی مهاجرت بیان نشده است، برخی شرکت کنندگانی که به کشورهای اروپایی مهاجرت کرده اند فضاهای جدیدی برای ابراز هویت مذهبی خود یافته اند. او افزود: یکی از شرکت کنندگان اظهار کرد که در جامعه خود در مورد حمل صلیب تردید داشته است، اما پس از مهاجرت، به ویژه پس از یافتن یک جامعه اجتماعی و مذهبی که او را پذیرفته است، در نشان دادن آن راحت تر شده است. یکی دیگر از شرکت کنندگان بیان کرد که قبل از مهاجرت، مرتباً یکشنبه ها در کلیسا شرکت نمی کرد اما پس از مهاجرت، یک جامعه مذهبی و اجتماعی پیدا کرد که به او حس تعلق و پذیرش می داد. صعابنه اظهار کرد گفتمانی که منعکس کننده همپوشانی هویت های مذهبی و ملی در میان شرکت کنندگان است، در پس زمینه برخی از مصاحبه ها وجود داشت. وی افزود: این همپوشانی نشان دهنده وجود وابستگی های مسیحی و فلسطینی در درک شرکت کنندگان از مهاجرت و تفسیر آنها از ابعاد جمعی و سیاسی آن است. صعابنه در پایان ارائه یافته های این مطالعه گفت: از آنجایی که این تحقیق یک مطالعه مقدماتی و یکی از اولین تحقیقات در نوع خود برای پرداختن به این مسائل است، نقطه شروعی برای طرح مجموعه ای از سؤالات و مسیرهای تحقیقاتی است که مستلزم بررسی عمیق تر و فراتر از محدوده و اهداف تحقیقاتی آن است. از جمله این مسائل، نیاز به یک مطالعه خاص با تمرکز بر جوانان برای درک آرزوهای آینده آنها، برداشت های آنها از مهاجرت و ماندن در وطن خود و عوامل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی مؤثر بر انتخاب های آنهاست. اسقف میشل صباح این سوال را مطرح کرد که مسیحیان چرا مهاجرت می کنند، با توجه به اینکه تعداد مسیحیان کم است و بسیار کمتر هم شده است، همانطور که در فلسطین، سوریه، عراق، مصر و لبنان صادق است؟ او اشاره کرد که مشکل مهاجرت اساساً در همزیستی بین مسلمانان و مسیحیان نهفته نیست. او ادامه داد: مسلمانان و مسیحیان در گذشته دوران سختی را پشت سر گذاشته اند و دوره های ثبات را نیز تجربه کرده اند. امروز، فرقه گرایی نیز ظهور کرده است که دردناک بوده و یکی از انگیزه های مهاجرت مسیحیان بوده است. در هر صورت، امروز، مسلمانان و مسیحیان باید یاد بگیریم که چگونه با هم زندگی کنیم. ما در دوره های گذشته چیزهای زیادی آموخته ایم، اما به اندازه کافی نیاموخته ایم. فرقه گرایی هنوز در کمین است. پاتریارک صباح معتقد است که دلیل اصلی و واقعی مهاجرت مسیحیان امروز، سیاست غرب در منطقه است و می گوید: این سیاست به حضور مسیحیان در کل منطقه شام اهمیتی نمی دهد. فقط به منافع خود اهمیت می دهد. مهاجرت به ثبات سیاسی در کل منطقه و البته به آگاهی خودمان، حمایت از یکدیگر و دانستن اینکه هنوز باید از درس های دوران گذشته بیاموزیم که چگونه همزیستی خود را تقویت کنیم، بستگی دارد. انتهای پیام

نظرات

captcha