معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
به گزارش ایکنا به نقل از Muslim500، صبح روز 28 فوریه 2026 (نهم اسفند) دختری دانش آموز به نام «فاطمه زهرا شیخ آبادی» کیف خود را برداشت و راهی مدرسه ابتدایی شجره طیبه در میناب، واقع در جنوب ایران شد. او در حیاط مدرسه با دوستانش بازی کرد، اما دقایقی بعد مدرسه اش هدف دو حمله موشکی آمریکا قرار گرفت و افرادی که دوستشان داشت، در اطرافش به شهادت رسیدند اما او زنده ماند.
به گزارش ایکنا به نقل از Muslim500، صبح روز 28 فوریه 2026 (نهم اسفند) دختری دانش آموز به نام «فاطمه زهرا شیخ آبادی» کیف خود را برداشت و راهی مدرسه ابتدایی شجره طیبه در میناب، واقع در جنوب ایران شد. او در حیاط مدرسه با دوستانش بازی کرد، اما دقایقی بعد مدرسه اش هدف دو حمله موشکی آمریکا قرار گرفت و افرادی که دوستشان داشت، در اطرافش به شهادت رسیدند اما او زنده ماند.
نشریه «500 مسلمان تأثیرگذار»(500 مسلمان) مستقر در اردن که چهره های تاثیرگذار اسلامی در سال را انتخاب می کند، فاطمه زهرا شیخ آبادی را به عنوان زن سال 2027 انتخاب کرده است. «حسام ابوصفیه» پزشک فلسطینی و مدیر بیمارستان «کمال عدوان» در غزه که به «قهرمان سفیدپوش» شهره است نیز به عنوان مرد سال این نشریه انتخاب شده است.
این نشریه اعلام کرد که این عنوان باید به نام فاطمه زهرا و تمام دانش آموزان و معلمانی ثبت شود که آن روز دیگر به خانه بازنگشتند، یعنی همکلاسی هایش، دوستانش، زنانی که به او آموزش می دادند و والدینی که برای بردن فرزندانشان به مدرسه آمده بودند، اما به شهادت رسیدند.
نام او از این جهت انتخاب شده است که زنده ماند و تصمیم گرفت درباره آنچه رخ داد، سخن بگوید؛ تا این افتخار بتواند صدای کسانی باشد که صدایشان خاموش شد و گواهی بر زندگی های بی گناهی باشد که از دست رفتند.
میناب شهری ساحلی در استان هرمزگان است که خانواده های بسیاری از اقلیت بلوچ ایران در آن زندگی می کنند.
مدرسه شجره طیبه یک مدرسه ابتدایی کوچک بود که طبقه بالای آن به دختران و بخش پایین آن به پسران و کودکان پیش دبستانی اختصاص داشت. ساختمانی از همان نوع که نقاشی های دیواری داشت و دروازه آبی رنگش برای کودکان از دور قابل تشخیص بود.
روز نهم اسفند فاطمه زهرا همراه دوستانش در حیاط مدرسه بود که نخستین موشک به مدرسه اصابت کرد. موشک دوم اندکی بعد به هدف خورد؛ زمانی که معلمان تلاش می کردند کودکان وحشت زده را برای در امان ماندن به نمازخانه منتقل کنند و والدین نیز برای بردن فرزندانشان به خانه به مقابل در مدرسه رسیده بودند.
var player = videojs('player_909594_4442498', {"techOrder":["html5"],"poster":"","width":"400","height":"300"}); videojs.addLanguage('en', {"No compatible source was found for this media.": "مشاهده ی ویدیو نیاز به پشتیبانی مرورگر از codec h264 یا نصب فلش پلیر دارد."}); player.one('play', (function(){ $.post('/fa/ajax/news/video/4442498',{},function (data) {}); })); کد ویدیو دانلود کیفیت اصلی (function() { const embedHtml = ' ' + ' ' + ' ' + ' '; const videoTextAreaId = "videoTextArea_4442498"; const videoCodeBtnId = "videoCodeBtn_4442498"; const videoCodeBtn = document.getElementById(videoCodeBtnId); videoCodeBtn.addEventListener('click', function() { if (document.getElementById(videoTextAreaId).innerText.trim() === "") { document.getElementById(videoTextAreaId).innerText = embedHtml; } }); })();فاطمه زهرا بعدها پیامی به شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو فرستاد و خود را کودکی توصیف کرد که مانند هر کودک دیگری، می خواست به مدرسه برود، درس بخواند و با دوستانش بازی کند.
او گفت که با چشمان خود جان باختن دوستان و معلمانش را دیده و شاهد صحنه هایی بوده است که هیچ کودکی نباید هرگز ببیند.
فاطمه زهرا از نمایندگان دولت های جهان خواست صدای کودکان میناب را بشنوند.
سخنرانی او درباره حق آموزش، با 30 ثانیه سکوت در صحن شورای حقوق بشر سازمان ملل همراه شد.
«آمنه نادمی» معلم دیگری که از این حمله جان سالم به در برده است، همان لحظات را این گونه توصیف کرده است: انفجاری که او و دانش آموزانش را به اطراف کلاس پرتاب کرد، خون هایی که از مجروحان جاری بود و ساختمانی که در اطرافشان فرو می ریخت.
او پس از این حادثه پرسید: «دانش آموزان چه جرمی مرتکب شده بودند؟»
دوستانی که از دست داد
در میان شهدا، «ماکان نصیری» هفت ساله، دانش آموز کلاس اول، نیز حضور داشت. از او در میان آوارها چیزی جز یک پلیور و یک کفش باقی نماند و در مرازش در آرامگاه میناب نیز پیکری وجود ندارد.
معلم او، «ماندانا سالاری» نیز در همان حمله به همراه دخترش که دانش آموز همین مدرسه بود، به شهادت رسید.
«نسیم نیکستانی» معلم کلاس دوم، پیش از اصابت موشک به کلاس درسش، 14 نفر از دانش آموزان خود را همراه والدینشان به خانه فرستاده بود. مادر او اکنون هر روز به مزارش سر می زند.
پسری به نام «محمد طاها» قرار بود همان شب 10 ساله شود، اما خانواده اش به جای جشن تولد، این روز را در کنار مزار او گرامی داشتند.
در فاصله ای نه چندان دور از مدرسه، پدربزرگی به نام «حیدر صادقی» نوه اش حامی را در این حمله از دست داد، در حالی که خواهر 9 ساله حامی زنده ماند.
جنایت جنگی
تحقیقات شبکه اسکای نیوز و گروه پژوهشی Forensic Architecture نشان داد که نام مدرسه شجره طیبه بیش از 10 سال در نقشه های عمومی و در دسترس، به وضوح به عنوان یک مدرسه ابتدایی ثبت شده بود.
هیچ ابهامی درباره ماهیت این ساختمان وجود نداشت.
موشک هایی که همکلاسی ها و معلمان فاطمه زهرا را به قتل رساندند، توسط آمریکا و در چارچوب جنگی شلیک شدند که این کشور در کنار اسرائیل، در 28 فوریه 2026 علیه ایران آغاز کرد.
یک هیئت حقیقت یاب سازمان ملل متحد بعدها اعلام کرد دلایل معقولی وجود دارد که نشان می دهد نیروهای آمریکایی مسئول این حمله بوده اند. این هیئت همچنین نتیجه گرفت که حمله بدون تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی انجام شده و بنابراین مصداق «جنایت جنگی» است.
آمریکا تاکنون گزارش تحقیقات مستقل خود را منتشر نکرده و ادعا کرده است که نتیجه گیری درباره ارتکاب تخلف در این پرونده زودهنگام است.
زندگی با خاطره این فاجعه
اکنون بخشی از آرامگاه میناب به شهدای مدرسه شجره طیبه اختصاص یافته و خانواده ها بیشتر شب ها برای سوگواری در محل مدرسه ویران شده گرد هم می آیند.
دروازه مدرسه همچنان نقاشی هایی را بر خود دارد که زمانی به استقبال کودکان می رفتند: نقشه ایران، مدادهای بزرگ و تصاویر دانشمندان و شاعران.
چرا از فاطمه زهرا تجلیل شد؟
نشریه Muslim500 در سال های گذشته از وزیران، ژنرال ها و اندیشمندانی تجلیل کرده است که میزان نفوذشان با قدرتی که بر دیگران اعمال می کنند، سنجیده می شد.
اما فاطمه زهرا شیخ آبادی هیچ قدرتی بر دیگران ندارد.
آنچه او در اختیار دارد، خاطره ای است که خود انتخاب نکرده و شجاعتی که به او اجازه داده آن را به کلمات تبدیل کند، به جای آنکه اجازه دهد در سکوت باقی بماند.
از او نه به عنوان نمادی از یک جنگ، بلکه به عنوان خودش تجلیل می شود: دختری که در یک صبح معمولی دوستان و معلمانش را از دست داد و زنده ماند تا داستان آن ها را روایت کند؛ تا خاطره شان نیز همراه با خودشان از میان نرود.
روشن ترین روایت از آنچه در مدرسه شجره طیبه رخ داد، روایت خود اوست: یک کیف مدرسه، حیاطی پر از دوستان، صبحی که دیگر معمولی باقی نماند و سکوتی 30 ثانیه ای در ژنو برای فقدانی که بسیار طولانی تر از آن ادامه خواهد داشت.
انتهای پیام
{{name}}
{{content}}