معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
رسانه های بیگانه با بهره گیری از ظرفیت روان شناختی برنامه های سرگرم کننده، فرآیند انتقال مفاهیم سیاسی را از حالت تقابلی به حالت ادغامی تغییر می دهند تا بدون ایجاد گارد دفاعی نقد خود را در ذهن مخاطب جای دهند.
به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مازندران، رسانه ها در رویکرد های سنتی، پیام های سیاسی خود را در قالب اخبار یا تحلیل های صریح ارائه می دهند که منجر به فعال شدن مکانیسم های دفاعی و شکاکیت مخاطب می شود، اما گاهی پیام های سیاسی در بسته بندی های غیرسیاسی مانند برنامه های سبک زندگی، طنز یا سرگرمی ادغام می شود تا آن پیام بدون برانگیختن گارد دفاعی، در ذهن مخاطب جای گیرد.
تحلیل تکنیک
تکنیک هجو پنهان بر پایه استفاده از تضاد محتوا و قالب و با رویکرد کاهش گارد دفاعی مخاطبان بنا شده است. رسانه های معاند به جای آنکه نقد سیاسی یا اجتماعی خود را در برنامه های جدی و خبری ارائه دهد که در آن مخاطب هوشیار و گارد دفاعی دارد آن را در دل برنامه های شاد، طنز یا سبک زندگی پنهان می کنند.
هدف از این کار، بهره گیری از حالت آرامش و بی خیالیِ مخاطب است. وقتی فرد در حال تماشای یک برنامه آشپزی، مسابقه یا نمایش طنز است، بخش تحلیل گر و انتقادی ذهن او در پایین ترین سطح فعالیت قرار دارد. در این لحظه، رسانه با تزریق یک جمله یا یک شوخیِ سیاسی، پیام خود را در ذهن مخاطب می نشاند. از آنجا که مخاطب با ذهنی که گارد دفاعی ندارد نسبت به آن برنامه برخورد می کند آن پیامِ پنهان با قدرت بیشتری در حافظه او ثبت می شود.
از منظر روان شناسی رسانه، زمانی که مخاطب در وضعیت لذت یا سرگرمی قرار دارد، سطح هوشیاری تحلیلی او کاهش یافته و در این حالت، پیام های سیاسی نه به عنوان موضوع بحث برانگیز بلکه به عنوان یک بخش طبیعی از روایت در ذهن مخاطب تثبیت می شوند این روش، فرآیند عادی سازی مفاهیم سیاسیِ بیگانه را با کمترین اصطکاک ممکن انجام می دهد.
نمونه های کاربردی
تزریق در برنامه های سبک زندگی: استفاده مجریان یا حتی مهمانان در برنامه هایی مانند آشپزی یا مد برای مطرح کردن کنایه ها یا پرسش های اقتصادی-سیاسی. در این حالت، پیام سیاسی از طریق لحن صمیمانه از فیلتر های انتقادی مخاطب عبور کرده و به عنوان یک حقیقت بدیهی در ذهن او جای می گیرد. استفاده از کمدی برای بازتعریف مفاهیم: استفاده از قالب طنز برای بازتعریفِ مفاهیم حاکمیتی یا ساختاری. در این روش، با استفاده از هجو، مرز های میان حقیقت و کنایه را کمرنگ می کنند تا مخاطب بدون آنکه متوجه نفوذ پیام شود، مفاهیم تحریف شده را در بستری از خنده بپذیرد.چگونه از این تله بگذریم؟
هوشیاری نسبت به بستر پیام: باید بدانیم که حتی در برنامه های سرگرم کننده نیز ممکن است پیام های سیاسی نهفته باشد و این برنامه ها می توانند ابزاری برای انتقال پیام های پنهان باشند. تفکیک محتوا از قالب: میان هدف اصلی برنامه (مثلاً آموزش آشپزی) و پیام های جانبی (سیاسی) که به شکلی ناگهانی مطرح می شوند، تفکیک قائل شویم. پرسشگری هدفمند: اگر در یک برنامه شاد، با نقد های سیاسی یا اجتماعی مواجه شدیم، به جای پذیرشِ خودکار، درباره هدف از مطرح شدن آن موضوع در این قالب غیرمتعارف از خود بپرسیم.تکنیک بعدی که از آن خواهیم نوشت تکنیک مارپیچ ترس است.
{{name}}
{{content}}