پاتوق های فرهنگی بستری برای پرورش استعدادها است

حمیدرضا سهیلی ، نویسنده و فعال فرهنگی متولد 1336 در تربت حیدریه است که با بیش از چهار دهه فعالیت، 16 عنوان کتاب در حوزه های ادبیات داستانی، تاریخ تئاتر مشهد، دفاع مقدس و فرهنگ رضوی را در کارنامه دارد. از جمله آثار شاخص او می توان به مجموعه «صد سال تئاتر مشهد»، «بوی بهشت»، «آواز آسمانی عشق» و «جهنم منهای من» اشاره کرد، همچنین تازه ترین آثار او شامل «آه و نگاه» با محوریت معارف رضوی و «ای کاش سایه ات بودم» با موضوع چهره های کمترشناخته شده واقعه عاشورا در مرحله انتشار قرار دارد.

حمیدرضا سهیلی، نویسنده و فعال فرهنگی متولد 1336 در تربت حیدریه است که با بیش از چهار دهه فعالیت، 16 عنوان کتاب در حوزه های ادبیات داستانی، تاریخ تئاتر مشهد، دفاع مقدس و فرهنگ رضوی را در کارنامه دارد. از جمله آثار شاخص او می توان به مجموعه «صد سال تئاتر مشهد»، «بوی بهشت»، «آواز آسمانی عشق» و «جهنم منهای من» اشاره کرد، همچنین تازه ترین آثار او شامل «آه و نگاه» با محوریت معارف رضوی و «ای کاش سایه ات بودم» با موضوع چهره های کمترشناخته شده واقعه عاشورا در مرحله انتشار قرار دارد. این نویسنده در گفت وگو با ایکنا از خراسان رضوی با اشاره به جایگاه ادبیات رضوی در کارنامه کاری خود اظهار کرد: بخش قابل توجهی از فعالیت های من در حوزه داستان نویسی به موضوعات رضوی اختصاص دارد. این مسیر از دوران همکاری با روزنامه قدس آغاز شد؛ زمانی که پیشنهاد شد با استفاده از پرونده های مربوط به شفایافتگان حرم مطهر رضوی داستان هایی با این موضوع بنویسم. وی ادامه داد: در ابتدای کار ارتباط چندانی با موضوع شفایافتگان نداشتم و اطلاعات تخصصی زیادی نیز در این زمینه در اختیارم نبود، اما مجموعه ای از سرگذشت افرادی که در حرم مطهر رضوی کراماتی را تجربه کرده بودند در اختیارم قرار گرفت. اطلاعات برخی از این پرونده ها مختصر و در حد دو یا سه خط بود، اما تلاش کردم با استفاده از همان اطلاعات اولیه، تخیل داستانی و برداشت خود روایت هایی جذاب و خواندنی خلق کنم. این نویسنده افزود: نخستین داستان های این مجموعه به تدریج در روزنامه قدس و پس از آن در نشریاتی مانند زائر، حرم و خانواده منتشر و با استقبال مخاطبان مواجه شدند؛ همین بازخوردها موجب شد تصمیم بگیرم داستان ها را در قالب کتاب گردآوری کنم و در مجموع حدود 200 داستان در این زمینه نوشتم که تاکنون در قالب شش جلد کتاب منتشر شده اند و امیدوارم بتوانم این مجموعه را به نیت امام رضا(ع) به هشت جلد برسانم. نویسنده کتاب «آواز آسمانی عشق» با بیان اینکه داستان نویسی در حوزه معارف رضوی نیازمند توجه به ظرفیت های روایی و انسانی است، تصریح کرد: گاهی یک اتفاق ساده یا سرگذشت کوتاه یک فرد می تواند زمینه شکل گیری داستانی تأثیرگذار باشد؛ بنابراین نویسنده باید بتواند از دل همین روایت های مختصر ظرفیت های داستانی را کشف کند و با بهره گیری از تخیل اثری جذاب خلق کند. این فعال فرهنگی به دو اثر جدید خود اشاره کرد و گفت: یکی از کتاب هایی که در حال حاضر در مرحله چاپ قرار دارد با عنوان «ای کاش سایه ات بودم»، درباره شخصیت های کمترشناخته شده واقعه عاشورا است. این نویسنده ادامه داد: در ایام محرم معمولاً درباره برخی شخصیت های شناخته شده عاشورا بسیار صحبت می شود، اما در این واقعه افراد دیگری نیز حضور داشتند که نام و سرگذشت آن ها کمتر شناخته شده است؛ همین مسئله انگیزه ای شد تا درباره این افراد تحقیق کنم و با شناسایی شماری از آن ها داستان هایی از زندگی شان بنویسم تا مخاطبان با این چهره های کمترشناخته شده نیز آشنا شوند. نویسنده کتاب «بوی بهشت» افزود: کتاب دیگری نیز با عنوان «آه و نگاه» در دست چاپ دارد که مجموعه ای از داستان های برگزیده رضوی را دربرمی گیرد و امیدوارم این آثار بتوانند ارتباط بیشتری میان مخاطبان و مفاهیم و معارف اهل بیت(ع) برقرار کنند.

کتاب خوانی باید از دوران کودکی در مدارس نهادینه شود

نویسنده رمان «جهنم منهای من» با اشاره به کاهش گرایش نسل جدید به مطالعه اظهار کرد: یکی از مشکلات اساسی این است که کودکان امروز از سال های نخست زندگی و دوران تحصیل آنگونه که باید با کتاب و کتاب خوانی آشنا نمی شوند، در حالی که نسل ما از دوران دبستان و حتی پیش دبستانی با کتابخانه های مدارس و تشویق معلمان به مطالعه ارتباط داشت، اما به نظر می رسد این روند در سال های اخیر کم رنگ تر شده است. وی گرانی کتاب را از دیگر موانع گسترش فرهنگ مطالعه دانست و افزود: افزایش هزینه های چاپ و نشر دسترسی مخاطبان به کتاب را دشوار کرده است؛ اگر آثار مناسب با قیمت ارزان تر در اختیار مردم قرار گیرد می توان بخشی از این مشکل را برطرف کرد، همچنین کیفیت محتوایی آثار اهمیت زیادی دارد، زیرا کتاب باید برای مخاطب حرفی برای گفتن داشته باشد و تجربه ای ارزشمند ایجاد کند. سهیلی با تأکید بر ضرورت توجه بیشتر مدارس به هنر و ادبیات بیان کرد: دانش آموزان در کنار درس هایی مانند ریاضی، فیزیک و قرآن، باید فرصت بیشتری برای آشنایی با هنر، ادبیات و کتاب داشته باشند. ترویج کتاب خوانی باید از دوران کودکی آغاز شود تا مطالعه به بخشی از سبک زندگی افراد تبدیل شود. وی درباره تغییر ذائقه مطالعاتی نسل جدید گفت: امروزه بسیاری از مخاطبان به سمت کوتاه خوانی و دریافت سریع محتوا رفته اند و فضای مجازی نیز در این تغییر بی تردید بی تأثیر نبوده است، اما این موضوع نباید موجب شود نویسنده تمام فعالیت خود را به سمت آثار کوتاه سوق دهد. نویسنده باید با شناخت نسل های مختلف و نیازهای هر گروه، داستان هایی متناسب با مخاطبان خود خلق کند. نویسنده کتاب «صد سال تئاتر مشهد» ادامه داد: معتقدم حتی افرادی که مطالعه چندانی ندارند نیز با یک داستان پرکشش می توانند به کتاب علاقه مند شوند؛ بنابراین باید تلاش کنیم با تولید آثار مناسب، مخاطبان را به سمت مطالعه بیشتر هدایت کنیم.

پاتوق های فرهنگی؛ بستری برای پرورش استعدادهای ادبی و هنری

سهیلی ایجاد پاتوق های فرهنگی را از راهکارهای مؤثر برای جذب جوانان به کتاب و هنر دانست و اظهار کرد: نهادهای فرهنگی در شهر و استان ظرفیت های متعددی دارند و اگر بخشی از فعالیت خود را به جذب جوانان به هنر، مطالعه، نویسندگی و رشته های مختلف اختصاص دهند، می توانند زمینه رشد استعدادهای بسیاری را فراهم کنند. وی افزود: لازم است مکان هایی ایجاد شود که جوانان بتوانند در آنجا دور هم جمع شوند، کتاب بخوانند، فیلم ببینند و درباره موضوعات فرهنگی و هنری گفت وگو کنند. پاتوق های فرهنگی در شکل گیری و رشد استعدادها نقش مهمی دارند و بخشی از موفقیت من و دوستانم در عرصه تئاتر و نویسندگی نیز به همین فضاها بازمی گردد. این فعال فرهنگی با اشاره به تجربه راه اندازی گروه تئاتری مالک اشتر در مسجد مالک اشتر مشهد گفت: در اوایل دهه 60 فضایی در این مسجد ایجاد کردیم تا علاقه مندان به هنر بتوانند دور هم جمع شوند، داستان بخوانند، فیلم ببینند و درباره تئاتر گفت وگو کنند. با وجود کوچک بودن فضای مسجد توانستیم افراد علاقه مند از نقاط مختلف شهر را جذب کنیم و زمینه فعالیت حرفه ای تعدادی از هنرمندان را فراهم آوریم. وی به تجربه راه اندازی خانه فیلم مشهد اشاره کرد و افزود: این مجموعه سال ها در سینما قدس مشهد فعالیت داشت و روزهای جمعه میزبان هنرمندان و علاقه مندان به سینما بود. در آن دوران دسترسی به فیلم های تاریخ سینما به آسانی امروز نبود و خانه فیلم فرصتی فراهم می کرد تا علاقه مندان آثار مختلف را تماشا کنند و به نقد و بررسی آن ها بپردازند. سهیلی با بیان اینکه چنین فضاهایی می توانند نقش مهمی در رشد فرهنگی جامعه داشته باشند، تصریح کرد: حتی در دوران فعالیت در زندان وکیل آباد نیز تلاش کردیم برای زندانیان فضایی فرهنگی ایجاد کنیم و برنامه هایی مانند قصه خوانی، نمایش فیلم و اجرای تئاتر داشته باشیم؛ این تجربه ها نشان داد که با امکانات محدود نیز می توان زمینه فعالیت فرهنگی و هنری را فراهم کرد.

ضرورت حمایت از هنرمندان برای ماندگاری در مشهد

نویسنده کتاب «ستاره ها می خندند» به فعالیت هایش در حوزه سینما اشاره کرد و گفت: علاوه بر نویسندگی و سابقه فعالیت در تئاتر، در زمینه سینما نیز فعالیت دارم و نخستین فیلم بلند سینمایی خراسان رضوی با عنوان «کاکالوتی» را تهیه کرده ام که نویسندگی و کارگردانی آن برعهده فرزندم، امیر اطهر سهیلی، بوده است. این فیلم اثری شاد با موضوع کودکانه است و امیدوارم به زودی اکران شود. وی با اشاره به مدیریت یک دفتر سینمایی در مشهد بیان کرد: تلاش کرده ام تعدادی از جوانان علاقه مند به سینما را گردآورم تا بتوانند در همین شهر فعالیت کنند، اما یکی از مشکلات جدی حوزه فرهنگ و هنر استان خراسان رضوی مهاجرت هنرمندان به تهران برای دستیابی به فرصت های بیشتر است. سهیلی تصریح کرد: اگر مشهد را پایتخت فرهنگی جهان اسلام می دانیم باید این عنوان در عمل نیز تحقق پیدا کند؛ به گونه ای که نویسندگان، هنرمندان تئاتر، سینماگران، شاعران و فعالان دیگر رشته های هنری بتوانند در همین شهر پیشرفت کنند و برای رسیدن به جایگاه حرفه ای مجبور به ترک مشهد یا کشور نباشند. نویسنده کتاب «شنبه روز بدی بود» در پایان با تأکید بر ضرورت برنامه ریزی نهادهای فرهنگی برای توسعه فعالیت های هنری گفت: مسئولان باید به جای تمرکز بر اقدامات نمایشی و کوتاه مدت برای ایجاد زیرساخت های پایدار فرهنگی تلاش کنند، زیرا فرهنگ از ارکان اساسی پیشرفت جامعه است و توجه واقعی به آن می تواند زمینه رشد نسل جوان و شکوفایی استعدادهای هنری را فراهم کند. انتهای پیام

نظرات

captcha