معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
به گزارش ایکنا، حجت الاسلام و المسلمین مسعود ادیب؛ استاد دانشگاه مفید، شامگاه 22 آبان ماه در مراسم عزادرای حضرت فاطمه(س) در مؤسسه فهیم با بیان اینکه مصیبت حضرت فاطمه زهرا(س) یا به تعبیری دیگر، مصیبت ما در حادثه شهادت ایشان، فراتر از یک امر شعائری و مناسکی است، گفت: آن چه ما باید به آن بپردازیم، چیزی فراتر از ذکر مصیبت یا تجسم حمله به خانه رسالت است ولی مدتی است که عادت کرده ایم بسیاری از معارف و حقایق دین را به شعائر و مناسک تقلیل دهیم.
جایگاه ویژه علی(ع)
وی اضافه کرد: از همان لحظه ای که در شب هجرت، امیرالمؤمنین(ع) در بستر پیامبر(ص) خوابید، تمام حوادث سخت و سهمگین بر دوش ایشان بود. پیامبر (ص) حضرت علی(ع) را به عنوان سپر دفاع از اسلام و مسلمانان قرار دادند. برای مثال در جنگ بدر، از 70 کشته جنگ بدر، 36 نفر به دست مولا علی(ع) کشته شدند. ایشان در مقابل سران شرک و مشایخ قریش ایستادند و در راه خدا سخت کوش بودند. ایشان در کنار پیامبر (ص) بود و در میان گروه خاص یاران ویژه خداوند، جایگاه ویژه ای داشت. ادیب افزود: در اطراف پیامبر (ص) گروه های مختلفی تشکیل شده بود؛ زیرا شخصیتی چون ایشان جامعه ای وسیع را به خود جذب می کرد. در این گروه ها، یک گروه اولیاء الله بودند که خالص و مخلص بودند، دنبال مال دنیا و قدرت نبودند و اهل مبارزه در روز و عبادت در شب بودند؛ این ها همان علی(ع) و یارانش بودند. آن ها قبیله گرا نبودند و از ایرانی تا یمنی و از قریشی تا هاشمی در این گروه حضور داشتند. استاد دانشگاه مفید با بیان اینکه افرادی که پس از پیامبر اکرم(ص) امور را در دست گرفتند و کارگردان اصلی و مغز متفکر آنان، خلیفه دوم بود خواسته یا ناخواسته حلقه ای برای بازگشت ارتجاع عرب شدند، اظهار کرد: هرچند خود خلیفه دوم لزوماً جزو جریان اصلی ارتجاع عرب نبود، اما بر اساس اطلاعاتی که من در طول سال های طلبگی به صورت پراکنده جمع آوری کرده ام و بسیاری از منابع آن را تأیید کرده اند، وی فردی بسیار زیرک بود. برخلاف برخی روایات ساختگی متأخر که سعی می کنند او را فردی بی سواد، دست وپاشکسته و ناتوان نشان دهند. وی اضافه کرد: واقعیت این است که او بسیار توانمند بود؛ زبان عبری بلد بود، علاوه بر زبان مادری(عربی)، با خط مسند(که پیش از خط کوفی بود) و خط نبطی آشنایی داشت و حتی روایتی است که او را در حال خواندن تورات توصیف کرده است. پیش از اسلام، قریش برای تقسیم مناصب خود حدود 12 یا 14 منصب ایجاد کرده بودند که یکی از آن ها منصب سفارت بود. هرچند در برخی روایات آمده که وی دلال شتر بود، اما دلال در آن زمان به معنای امروزی نیست، بلکه به معنای نماینده قریش و در واقع وزیر خارجه قریش بود. به هر حال او در سطح یک دولت، ارتباطاتی گسترده داشت و بسیار زیرک بود.ادیب با بیان اینکه وی در سال ششم مسلمان شد، گفت: دلیل مسلمان شدن او این بود که نسبت به بی عدالتی های قریش، فساد حاکم در مکه و ذلت عرب معترض بود و روحیه اقتدارخواهی و تمدن سازی داشت. روزی در راه خانه ارقم، فردی را دید که قصد داشت با پیامبر(ص) برخورد قهرآمیز کند زیرا معتقد بود پیامبر(ص) باعث اختلاف در مکه شده است. اما در همان مسیر، متوجه شد که خواهرش مسلمان شده است و تحت تأثیر عواطف و حقایقی قرار گرفت.
فرصت طلبی جریان نفاق
وی تاکید کرد: او دریافت که راه عزت و آینده عرب در همین مسیر است. از آن لحظه تا پایان سال های مکه و مدینه در کنار پیامبر بود و هر جا خطر جدی می شد، وی برنامه ریز اصلی بود تا از پیامبر (ص) محافظت کند. او نمی خواست اوضاع به قبل از اسلام برگردد، اما پس از رحلت رسول الله (ص) با همراهانش هوشمندانه منتظر فرصت شدند. متأسفانه انصار با برگزاری اجتماعی در سقیفه، پاس گل را به این جریان دادند تا نظام جهانی جدیدی پایه گذاری شود.
وی افزود: ابوسفیان که در ابتدا در جریان نبود، پس از رسیدن به مدینه و دیدن بیعت مردم با ابوبکر، متوجه شد که زمان، زمان اوست. او از طریق ابن عباس سعی کرد با بنی هاشم ارتباط برقرار کند تا اگر خودشان نمی توانند در قدرت باشند، حداقل اعاظم قریش در رأس باشند. مدعیان قدرت از فرصت ایجاد شده توسط انصار استفاده کردند و کار را در اختیار گرفتند. این اقدام، برنامه ریزی پیامبر(ص) را به طور کلی عوض کرد.
انتقام از پیامبر(ص)
استاد دانشگاه مفید افزود: در خطبه عیادت، حضرت زهرا(س) در میان زنان مدینه می فرمایند که چه انتقامی از ایشان گرفته شد و چگونه شالوده محکمی را که پیامبر(ص) برای آینده جامعه ریخته بود، به جای دیگری منتقل کردند. پیامبر (ص) قواعدی را بنا کرده بود و سنگی را نهاد؛ اما آن ها این بنا را جابه جا کردند. اگر زمام امور را به همان کسی می سپردند که پیامبر(ص) تعیین کرده بود، جامعه را با آرامش و نرمش پیش می برد و آن ها را به آبشخوری گوارا وارد می کرد و کسی آسیب نمی دید اما آن ها پیشروان را پس راندند و عقب ماندگان را پیش کشیدند.
ادیب تصریح کرد: مولا امیرالمؤمنین(ع) در خطبه 159 نهج البلاغه می فرمایند که پس از رسول الله(ص)، گروهی به گذشته خود بازگشتند، به نفوذی ها و بیگانگان تکیه کردند و پیوند با خویشان را ترک نمودند. آن ها ساختمان جامعه را در جای دیگری ساختند و تمام اشتباهاتشان باعث شد که در حیرت و سرگردانی قرار گیرند. ایشان تعبیر عجیبی به کار برده و می فرمایند این ها به سنت آل فرعون عمل کردند؛ یعنی به دنیا روی آوردند و از آخرت قطع و با حقیقت دین بیگانه شدند.
دین فتوحات محور
استاد حوزه و دانشگاه، اظهار کرد: تفاوت اصلی میان این افراد و اهل بیت(ع) در این بود که پیامبر(ص) دینی آخرت محور آورده بود که دنیا باید در خدمت آخرت باشد، اما این آقایان، دینی امپراتوری ساز و فتوحات محور درست کردند؛ دینی که هدفش تصاحب جهان و گرفتن خراج بود. برای مثال، به حجاج بن یوسف ثقفی استاندار عراق گفته شده بود که در زمان خشکسالی، اجازه ندهند مردم مسلمان شوند؛ زیرا جزیه(مالیات سرانه ثابت) بیشتر از زکات(مالیات بر درآمد) بود و مسلمان شدن مردم باعث خسارت به خزانه می شد.
وی تاکید کرد: این تفاوت میان دینی است که انسان می سازد و دینی که امپراتوری می سازد. دین انسان ساز مبتنی بر حجت است و دین امپراتوری ساز مبتنی بر قدرت. وقتی ابومسلم خراسانی به خراسان فرستاده شد به او دستور دادند هر کسی با تو مخالفت کرد، او را بکش. اما امیرالمؤمنین (ع) در جنگ جمل فرمودند هر که فریاد زد او را بازداشت نکنید و به هیچ خانه بسته ای وارد نشوید. حتی وقتی زنی شروع به فحاشی به ایشان کرد، علی رغم اینکه می دانست دشمنانش در آن خانه هستند، دستور داد کسی متعرض ایشان نشود. این است تفاوت فرهنگی و اخلاقی میان راه علی (ع) و راه قدرت طلبان.
وی تاکید کرد: در مورد حق پرسش، در مکتب خلفا، دانستن معنای اطاعت بی چون و چرا بود، اما در مکتب اهل بیت(ع)، حق دانستن و پرسیدن به رسمیت شناخته شده است. نمونه ای از این موضوع در میدان جنگ رخ داد؛ کسی از امیرالمؤمنین(ع) سؤالی پرسید که شاید جای آن میدان جنگ نبود. حضرت فرمودند هرچند اینجا جای استقرار است و تو در جای مناسبی سؤال نکردی، اما به دلیل خویشاوندی و حق انسانی، تو باید مورد احترام باشی و حق سؤال داری. ایشان فرمودند تو طلب علم کردی، پس اکنون بدان که عمل به علم لازم است.
مکتب علی(ع) مکتب اطاعت بی چون و چرا نبود
ادیب بیان کرد: امیرالمؤمنین(ع) به نمایندگان خود می گفت هرگز به مردم نگوید که من دستور می دهم و شما باید اطاعت کنید؛ زیرا این سخن دین را خراب کرده و باعث سیاهی دل می شود و در نهایت منجر به ایجاد تغییرات نادرست می گردد. ایشان تأکید داشتند که اگر مردم گمان بدی به شما دارند، عذر و دلیل خود را در جای باز و آشکار برای آن ها توضیح دهید.
ادیب تصریح کرد: باید صادقانه بگوییم که من و بسیاری از ما، در رفتار و فرهنگمان با امیرالمؤمنین(ع) فاصله زیادی داریم. ما از مردم توقع داریم چون لباس های مشابه پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) می پوشیم، به ما احترام کنند، اما در رفتارمان شبیه ایشان نیستیم. حضرت زهرا (س) با وجود اینکه خانه داری و بچه داری می کرد و دست هایش از شدت کار تاول زده بود، اما این سخت کوشی به دلیل خدمت به مردم بود. ایشان گندم مردم را می گرفت و در خانه برایشان آسیاب می کرد. حضرت در کنار تمام مسئولیت های خانه، از اصحاب صفه پذیرایی می کرد، زنان مدینه را تعلیم می داد و همدم روحی و مراقب رسول الله(ص) بود و شب ها به عبادت می پرداخت. هر زنی که از ایشان سؤالی می پرسید، با احترام پاسخ داده می شد و هیچ کسی از در خانه ایشان محروم نمی گشت.
استاد دانشگاه مفید اظهار کرد: در مورد تشیع، باید تاکید شود که تشیع یعنی مشایعه علی(ع)؛ یعنی هم فکر و هم مرام علی(ع) بودن. معیار حرکت در این مسیر، حجت است و هرگز نباید کسی را به کاری که قانع نشده مجبور کرد. امیرالمؤمنین(ع) به ما یاد داد که حفظ معیارها بر حفظ قدرت مقدم است. برخی می گفتند علی(ع) شجاع است اما سیاست بلد نیست؛ اما ایشان در پاسخ فرمودند که من از معاویت زیرک تر هستم، اما او در دروغ و فجور پیشتاز است. اگر دستورات الهی مانع نبود، می توانستم با تدبیر تمام امور را سامان دهم، اما امر و نهی خدا مانع است.
انتهای پیام
{{name}}
{{content}}