عامل های هوش مصنوعی گوگل معمای 90 ساله ریاضی را حل کردند

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، گوگل سیستم چندعاملی «آنتی گراویتی» خود را با کمک تیم هایی از عامل های مخصوص که با مدل های جمینای فعال می شوند برای حل معادله های ریاضی که سالهاست حل نشده اند، تایید اثبات معادلات پیچیده و بهبود سیستم های نرم افزاری گسترش داده است.

این شرکت اعلام کرد چهارچوب «تیم ورک» به محققان کمک کرده نتایج ریاضی بی سابقه ای را نهایی کنند، ساختارهای مولکولی را شناسایی کنند و پیاده سازی های نرم افزاری سریع تر را انجام دهند. این فعالیت کارشناسی سطح انسانی را با چند عامل که به طور مستقل راه حل ها را بررسی، روش هارا آزمایش و نتایج را با استفاده از ابزارهای رایانشی تایید می کنند، ترکیب کرده است.

یکی از برجسته ترین دستاوردها، صورت بندی رسمیِ «حدس های ویل»؛ مجموعه ای از نتایج مهم ریاضی که به تعداد جواب های معادلات چندجمله ای روی میدان های متناهی می پردازد، است. سیستم «تیم ورک LEAP» گوگل برای صورت بندی رسمی این نتایج، در مجموع حدود 1.8 میلیون خط کد به زبان برنامه نویسی Lean تولید کرد و 28800 بار از عامل های فرعی استفاده کرد. این نتایج را پیر دولین ریاضی دان فرانسوی نخستین بار در سال 1974 اثبات کرده است.

گوگل اعلام کرد این سامانه همچنین توانسته صورت بندی رسمیِ یک اثبات جدید درباره انفجار در زمان متناهی (Finite-Time Blowup) در معادلات ناویر–استوکس سه بعدی را بازتولید کند که این مسئله ا با یکی از هفت مسئلهٔ جایزه هزاره ارتباط دارد.

این پرسش که آیا جواب های هموار (بدون ناپیوستگی و تکینگی) این معادلات ممکن است در مدت زمانی محدود دچار تکینگی شوند، حدود 90 سال است که همچنان حل نشده باقی مانده است.

سیستم مذکور همچنین به پژوهشگران کمک کرد تا به مسئله حدس کورتاد–کومار (Courtade–Kumar Conjecture) بپردازند که در حوزه نظریه اطلاعات که نخستین بار در سال 2013 مطرح شد.

پژوهشگرانی از گوگل و موسسات دانشگاهی با استفاده از این چارچوب، موفق شدند اثباتی را در حالت کلی (بدون محدود کردن آن به شرایط خاص) توسعه دهند. در این فرایند، مدل های هوش مصنوعی جمینای به استخراج کران های تحلیلی و تولید گواهی های قابل بررسی توسط رایانه کمک کردند.

پژوهشگران این اثبات را با استفاده از Lean 4 صورت بندی رسمی کردند. Lean 4 زبان برنامه نویسی و دستیار اثبات است که به رایانه امکان می دهد استدلال های ریاضی را بررسی و صحت آن ها را تأیید کند.

روش گوگل مبنی بر چند عامل است که به طور موازی کار می کنند و سیستم های جداگانه برای به چالش کشیدن و تایید راه حل های پیشنهادی تعیین شده اند. هدف از این کار کاهش اشتباهات یک مدل در زمان تولید زنجیره ای طولانی از استدلالات است.

هر عامل مخصوص فقط فایل ها و ابزارهایی را دریافت می کند که برای فعالیت مذکور مورد نیاز است. منتقدان و بازبین های مستقل نیز نتایج را بدون اتکا به استدلال اولیه عامل بررسی می کنند.