معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
به گزارش ایکنا از اصفهان، آیت الله العظمی حسین مظاهری در سلسله گفتارهایی، به شرح 40 رذیلت اخلاقی پرداخته است که از سوی پایگاه اطلاع رسانی دفتر معظم له منتشر و در سایت خبرگزاری ایکنا بازنشر می شود. شماره بیست وهفتم این مجموعه به رذیله اخلاقی « بی وفایی یا ناسپاسی » اختصاص دارد. بی وفایی یا ناسپاسی، ملکه ای است که مانع شکرگزاری آدمی در برابر نعمت ها و عطایا، یا دست کم مانع از آن می شود که نعمت را در نظر آورده، به اهمیت آن پی ببرد. به این رذیلت، کفران نعمت نیز گفته می شود.
به گزارش ایکنا از اصفهان، آیت الله العظمی حسین مظاهری در سلسله گفتارهایی، به شرح 40 رذیلت اخلاقی پرداخته است که از سوی پایگاه اطلاع رسانی دفتر معظم له منتشر و در سایت خبرگزاری ایکنا بازنشر می شود. شماره بیست وهفتم این مجموعه به رذیله اخلاقی «بی وفایی یا ناسپاسی» اختصاص دارد.
بی وفایی یا ناسپاسی، ملکه ای است که مانع شکرگزاری آدمی در برابر نعمت ها و عطایا، یا دست کم مانع از آن می شود که نعمت را در نظر آورده، به اهمیت آن پی ببرد. به این رذیلت، کفران نعمت نیز گفته می شود. قرآن کریم در آیه 34 سوره مبارکه «ابراهیم» می فرماید: «وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ کَفَّارٌ؛ و اگر نعمت خدا را شماره کنید، نمی توانید آن را به شمار درآورید. قطعاً انسان ستم پیشه ناسپاس است.»
بیشتر بخوانید:
مسئولیت گریزی؛ عامل ذلت و پستی حب ریاست ؛ وادی تباهی و شقاوت کوتاهی در تحصیل فضائل؛ رذیله ای که راه کمال را می بندد لجاجت؛ سد راه توبه و آمرزش الهی بخل؛ پشت پا زدن به عطایای پروردگار طمع؛ عامل زوال ایمان و انسانیت حرص؛ عطش سیری ناپذیر دنیادوستی؛ حسرت و اندوه بی پایان خودخواهی؛ سرچشمه انحطاط انسان اضطراب؛ زنجیری بر دست و پای ارادهبی وفایی اقسامی دارد؛ قسم اول آن بی وفایی نسبت به حضرت حق و نعمت های بی کران اوست که در قرآن کریم فراوان مذمت شده است. قسم دوم، بی وفایی نسبت به پیامبران الهی و رسالت ایشان، به خصوص نسبت به پیامبر ختمی مرتبت، حضرت محمد مصطفی(ص) است که از زشت ترین اقسام بی وفایی به شمار می رود.
قسم سوم، بی وفایی نسبت به قرآن کریم و عترت طاهرین(ع) است که بسیاری از بندگان را به خود دچار کرده و فقط اندکی از آدمیان، خود را از این قسم بی وفایی پیراسته اند. قسم چهارم، بی وفایی انسان نسبت به همسر، فرزندان، پدر و مادر، خویشان و نزدیکان و قسم پنجم، بی وفایی نسبت به عموم مردم و به ویژه افرادی است که خدماتی ماندگار برای افراد و اجتماع داشته اند؛ علمای ربانی، شهیدان، دانشمندان و اساتید، در این شمارند.
قرآن کریم در آیاتی، افراد ناسپاس را مورد خطاب شدید قرار داده، وعده ابتلا به سختی و تنگی معیشت در دنیا و عذاب در آخرت به آن ها داده است. از جمله در آیه 112 سوره مبارکه «نحل» می فرماید: «وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً قَرْیَةً کانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً یَأْتیها رِزْقُها رَغَداً مِنْ کُلِّ مَکانٍ فَکَفَرَتْ بأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ بما کانُوا یَصْنَعُونَ؛ و خدا شهری را مثل زده است که امن و امان بود و روزی اش از هر سو فراوان می رسید، پس نعمت های خدا را ناسپاسی کردند و خدا هم به سزای آنچه انجام می دادند، طعم گرسنگی و هراس را به آن چشانید.»
این رذیله ناشایست، مراتبی نیز دارد؛ افراد ناسپاس و بی وفا در مرتبه اول اصلاً نعمتی نمی بینند؛ مرتبه دوم آن است که متوجه نعمت می شوند، اما به شکرگزاری آن نمی پردازند؛ در مرتبه سوم، نعمت را انکار و تکذیب کرده، در بین مردم نعمت را نقمت نشان می دهند؛ مرتبه چهارم، فراموشی نعمت است که خود آن افراد نیز نعمت را نقمت می بینند و خویشتن را در محاصره سختی ها و مشکلات می یابند و به آن حق ناشناسی نیز گفته می شود. در مرتبه پنچم، با صاحب نعمت دشمنی می ورزند و به عهدشکنی روی می آورند.
بی وفایی نسبت به حق تعالی، به اعتبار مرتبه افراد، خود مراتبی جداگانه دارد که به عوام، خواص و اخص الخواص مربوط می شود. ناسپاسی عوام، از یاد بردن نعمت ها و مخالفت با خداوند متعال در اوامر و نواهی اوست. ارتکاب معصیت، مصداق بارز بی وفایی و کفران نعمت عموم مردم است.
ناسپاسی خواص، ترک آداب ویژه در محضر الهی، رعایت نکردن ادب حضور و کوتاهی در مداومت بر انجام مستحبات است. اما اخص الخواص که معصومین(ع) هستند، لحظه ای توجه به غیر ساحت ربوبی را ناسپاسی در محضر ذات باری تعالی می دانند. بی وفایی اخص الخواص، بحث جداگانه ای می طلبد و آنچه در این نوشتار آمده است، با این قسم از بی وفایی ارتباطی ندارد.
از مفاسد و عواقب بی وفایی، همین بس که قرآن کریم افراد مبتلا به آن را پیمان شکن، غدار، ظالم و ناسپاس خوانده و وعده سختی در زندگی دنیا و عذاب اخروی به آن ها داده است.
راهکار مبارزه با این صفت رذیله، مبارزه منفی و تمرین برای شکرگزاری از خداوند و تشکر زبانی و عملی از بندگان اوست. یادآوری مکرر نعمت ها و خوش بین شدن به افراد و حوادث زندگی و نیز اهمیت به خوبی ها و نیکی ها و ندیدن بدی ها، در این زمینه تأثیر به سزا دارد.
انتهای پیام
{{name}}
{{content}}