معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
بازهم فاطمیه آمد و مجلس روضه مادر برپا شد؛ این جا و در همه مجالس عزای مادر؛ همه سراغ صاحب عزا را می گیرند که تسلیت بگویند؛ کجایی؟!

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مرکز ایلام ؛ حال و هوای این گزارش؛ با طبق معمول ها فرق دارد؛ این بار دل؛ قلم به دست شده و همان ابتدای گزارشش؛ تا پهلوی نام مادر قرار گرفت؛ شکست...
و مگر می شود که دلت پهلوی او باشد و نشکند؟!
مگر می شود که خانه محزون علی را تصور کنی و پهلویت نشکند؛ وقتی که زینب، حسن و حسین روی مادر افتاده اند و شانه های کوچکشان برای غم بزرگ وداع با مادر و یتیمی، تاب و توان ندارد.
مادری که باید شبانه کفنش کنند و حتی گریه ها و عزاداریشان هم بی سر و صدا باشد.
حسین، کفن مادر را می بوید و می بوسد؛ همان کودکی که بعد ها بی کفن، دفن می شود.
کسی چه می داند؛ از سختیِ مرگ مادر و اشک هایی که باید آرام و بی صدا ریخته شود؛ و بعد؛ جای خالی بزرگی که همه جا را پر کرده؛ تازه شروع تنهایی و اشک های داغ علی ست که در سکوت سرد خانه اش ریخته می شود؛ اشک هایی که در دل شب، بی تکیه کردن بر شانه محرمی، درون چاه می ریزد.
ناله علی اما؛ شاید بیشتر به خاطر این باشد که آن لحظه نبود تا در و میخ؛ ناخواسته به دست رسوایان تاریخ، رسوا نمی شدند.
حالا علی هر وقت که به در نگاه می کند، دلش می سوزد و شاید در نیم سوخته این خانه، بیشتر از هر کسی می سوزد؛ می سوزد از شرم سنگینی که به اندازه تمام دنیا؛ بر روی آن آوار شده است.
حالا قرن هاست که از این قصه جان سوز می گذرد؛ بدون این که ذره ای از سوز آن کم شده باشد.
قرن هاست که تقویم؛ یاد آن را برایمان زنده می کند و مجلس های عزا گرفته می شود؛ اما در این مجالس؛ دل، ناخودآگاه دنبال صاحب عزا می گردد؛ تا این مصیبت بزرگ را که به وسعت تاریخ است به او تسلیت بگوید. ای تنها زائر مزار گمنام بانوی بی نشان هستی، مهدی فاطمه؛ دوباره ایام فاطمیه آمد و مراسم ختم و روضه مادر برپا شد؛ اینجا همه دل ها دنبال صاحب عزا می گردند؛ برای تسلای دل شما و تسلای دل خودمان، کاش می آمدی، آقا!
کاش بودی و با هم سر مزار مادر می رفتیم و اشک می ریختم.
کاش تقدیر جوری رقم می خورد که لااقل شما در تنهایی عزاداری نمی کردید.
آقا شما در تنهایی سوگواری می کنید و ما در میان جمع، بدون شما تنها و عزاداریم.
آقا چشم همه دل ها به دستان توست؛ تا انتقام سیلی آن نامرد ها را به صورت مادر بگیرید؛ برای چشم های منتظر دل ها؛ همین فاطمیه، ظهور کن!
نویسنده: زهرا پوراسماعیل
{{name}}
{{content}}