معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
به گزارش ایکنا از قم، به نقل از روابط عمومی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، در روزگاری که هر کلیپ کوتاه می تواند یک شبهه را به هزاران خانه ببرد، پرسش اصلی این نیست که «چه بگوییم؟»، این است که «چگونه بگوییم؟». کتاب «از روایت تا واقعیت: پاسخ به شبهات فاطمیه» نوشته آقای مصطفی محسنی و تهیه شده در مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی، دقیقاً همین پرسش دوم را جدی می گیرد.
به گزارش ایکنا از قم، به نقل از روابط عمومی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، در روزگاری که هر کلیپ کوتاه می تواند یک شبهه را به هزاران خانه ببرد، پرسش اصلی این نیست که «چه بگوییم؟»، این است که «چگونه بگوییم؟». کتاب «از روایت تا واقعیت: پاسخ به شبهات فاطمیه» نوشته آقای مصطفی محسنی و تهیه شده در مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی، دقیقاً همین پرسش دوم را جدی می گیرد.
نویسنده در این کتاب تک جلدی که در قطع رقعی و با جلد شومیز به دست مؤسسه بوستان کتاب، آماده سازی، چاپ و منتشر کرده است، قصد ندارد فقط مجموعه ای از پاسخ های آماده را روی هم بچیند؛ می خواهد نشان دهد چگونه می توان از لایه های روایت، به واقعیت رسید. این نکته، کتاب را از بسیاری از آثار پاسخ به شبهات جدا می کند. اثر، هم یک «کتاب محتوایی» است و هم یک «کتاب روشی»؛ هم به پرسش ها پاسخ می دهد و هم به خواننده می آموزد چگونه به مخاطبان خود پاسخ بدهد.
یکی از جذاب ترین نکات کتاب، نگاه آن به «شبهه» است. نویسنده شبهه را نه یک تهدید که یک فرصت می بیند. در منطق کتاب، شبهه زمانی خطرناک می شود که بی پاسخ بماند؛ اما اگر به «سؤال» تبدیل شود، می تواند زمینه رشد و تعمیق ایمان را فراهم کند. در «سخنی با خواننده»، نویسنده با استناد به قرآن کریم و نهج البلاغه، بر این نکته تأکید می کند که قرآن خود از روش پرسش و پاسخ برای هدایت استفاده کرده است. به بیان او، «پرسش و پاسخ از جمله راهکارهای قرآنی برای متمایل ساختن خواننده خود، به تفکر و سپس هدایت است». همین نگاه، کتاب را از یک اثر «دفاعی» صرف فراتر می برد. نویسنده نمی خواهد فقط شبهه را رد کند؛ می خواهد خواننده را به تفکر وادارد. این رویکرد، در سراسر کتاب به چشم می خورد: از انتخاب عنوان فصل ها تا شیوه طرح پرسش ها و پاسخ ها.
کتاب پس از «سخنی با خواننده» و «مقدمه»، در چهار فصل سازمان یافته است. این چهار فصل، یک مسیر منطقی را طی می کنند: نخست مباحث مقدماتی و روشی، سپس فدک، بعد هجوم و شهادت، و در پایان ایجاد تردید و عوام فریبی. این ترتیب، تصادفی نیست؛ نویسنده ابتدا خواننده را با «چارچوب» آشنا می کند، سپس وارد «مصداق ها» می شود.
فصل اول- مباحث مقدماتی: این فصل، سنگ بنای کتاب است. نویسنده در آن، به پرسش های روشی پاسخ می دهد که رابطه بیان حقایق تاریخی به صورت مستند با وحدت چیست؟ افراط و تفریط در وحدت چه پیامدهایی دارد؟ نمونه هایی از میانه روی مذهبی در سیره اهل بیت(ع) چیست؟ چگونه می توان از افراط و تفریط پرهیز کرد؟ سپس به مسئله «اکثریت و حقیقت» می پردازد و این پرسش را مطرح می کند که آیا عدم معیار اکثریت در حقیقت، به معنای بی اعتباری اکثریت است؟ نمونه قرآنی برای امکان رویگردانی صحابه پیامبر (ص) پس از هفتاد روز چیست؟ مقایسه صحابه با بنی اسرائیل چه آموزه ای دارد؟ صحابه در آیات قرآنی و در گزارش های تاریخی چگونه تصویر شده اند؟ تهدید و تطمیع در ماجرای جانشینی پیامبر چه نقشی داشته است؟ و در نهایت، «قیام یک نفره» چیست و چه تأثیراتی دارد؟ نویسنده در این فصل، با دقت و حوصله، چارچوبی فراهم می کند که خواننده در فصل های بعدی بتواند پرسش ها را درست تر بفهمد.
فصل دوم- فدک: این فصل به یکی از مشهورترین موضوعات فاطمیه، فدک می پردازد. نویسنده در آن، پرسش «چرا حضرت زهرا» را مطرح می کند و سپس به مسئله «مناسب نبودن بازپس گیری در دوران خلافت علی علیه السلام» می پردازد. این فصل، نشان می دهد نویسنده فقط به دنبال پاسخ به شبهات نیست؛ به دنبال فهم «منطق تاریخی» ماجراست.
فصل سوم- هجوم و شهادت: این فصل، مفصل ترین بخش کتاب است و به پرسش های حساس و چالشی می پردازد: آیا شهادت حضرت زهرا(س) در منابع شیعه قابل اثبات است؟ معنای «شهید» در روایت امام کاظم علیه السلام چیست؟ دیدگاه علمای متقدم شیعه درباره شهادت حضرت زهرا(س) چیست؟ آیا شهادت حضرت زهرا(س) در منابع اهل سنت قابل اثبات است؟ نویسنده برای پاسخ به این پرسش، از یک «مثال» استفاده می کند و سپس آن را بر ماجرای هجوم تطبیق می دهد. سپس به شواهدی بر هجوم می پردازد: پشیمانی خلیفه اول از گشودن درب خانه حضرت زهرا(س)، اقرار به شهادت حضرت محسن در حین هجوم، و تکمیل اسناد جنایت. در ادامه، به این پرسش می پردازد که امیرالمؤمنین علیه السلام هنگام هجوم چه کردند و با یک «مثل برای روشنگری»، زمینه های سیاسی و اجتماعی آن دوران را تحلیل می کند: منافقین داخل مدینه، گروه طلقا، پیامبران دروغین، مرتدین و امپراتوری روم. سپس پرسش های جزئی تری مطرح می شود: آیا در به معنای واقعی کلمه بود یا پرده؟ در آتش گرفته داخل مسجد بود یا بیرون آن؟ چگونه هنوز نوزاد متولدنشده نامش حضرت محسن بود؟ آیا حضرت زهرا(س) به حضرت علی(ع) اعتراض کردند؟ آیا آن قدر گریه کردند که اعتراض مردم را برانگیختند؟ بیت الاحزان کجاست؟ و در نهایت، چرا ماجرای شهادت حضرت زهرا(س) به یک ماجرای قبلی شباهت دارد؟
فصل چهارم- ایجاد تردید و عوام فریبی: این فصل، به پرسش هایی می پردازد که هدفشان ایجاد تردید و عوام فریبی است. نویسنده در این فصل، به تحلیل شیوه های ایجاد شبهه و پاسخ به آن ها می پردازد.
زبان کتاب، پارسی معیار و نسبتاً روان است. نویسنده کوشیده است میان دقت علمی و قابل فهم بودن، تعادل برقرار کند. او از اصطلاحات تخصصی حداقلی استفاده می کند و هر جا لازم باشد، با مثال و تشبیه، مطلب را روشن می سازد. عنوان «یک مثل برای روشنگری» در فصل سوم، نمونه ای از همین رویکرد است: نویسنده به جای غرق شدن در بحث انتزاعی، با یک مثال ساده، مطلب را به ذهن خواننده نزدیک می کند.
سبک نوشتاری کتاب، «پرسش محور» است. هر بخش با یک پرسش آغاز می شود و با پاسخ ادامه می یابد. این سبک، خواننده را فعال نگه می دارد؛ او فقط شنونده نیست، بلکه در حال «فکرکردن به پرسش» است. نویسنده در مقدمه، همین نکته را توضیح می دهد: «گویا انسان وقتی مخاطب سؤال قرار می گیرد، به چالش کشیده شده، خود در صدد پاسخ بر می آید، وجدان او درگیر می شود و تا به پاسخی که او را آرام کند، دست نیابد، او را آسوده نمی گذارد».
نکته قابل توجه دیگر، استفاده نویسنده از منابع شیعه و اهل سنت در کنار هم است. او در فصل سوم، هم به منابع شیعه و هم به منابع اهل سنت ارجاع می دهد و می کوشد نشان دهد ماجرای هجوم و شهادت، فقط یک روایت شیعی نیست؛ در منابع اهل سنت نیز شواهدی بر آن وجود دارد. این رویکرد، به کتاب اعتبار علمی بیشتری می بخشد.
ساختار کتاب به گونه ای طراحی شده که خواننده بتواند آن را به چند شکل بخواند: خواندن ترتیبی از فصل اول تا چهارم؛ خواندن موضوعی بر اساس علاقه به یک فصل خاص؛ و خواندن پرسش محور با مراجعه به پرسش های مشخص. فهرست مطالب تفصیلی کتاب نیز همین انعطاف را تقویت می کند.
کتاب، بیشتر از آنکه یک اثر «تبلیغی» باشد، یک «کارگاه پاسخ گویی» است؛ کارگاهی که در آن، خواننده یاد می گیرد چگونه شبهه را به سؤال تبدیل کند و چگونه با آرامش، دقت و استناد، به آن پاسخ دهد.
مخاطب اصلی کتاب، پاسخگویان دینی، مبلغان، دانشجویان و طلاب علاقه مند به مباحث فاطمیه، همچنین افرادی است که با شبهات فاطمیه روبه رو شده اند. اما کتاب برای خواننده عمومی نیز قابل استفاده است؛ به شرط آنکه با صبر و حوصله بخواند. زبان روان و ساختار پرسش محور، کتاب را از یک اثر تخصصی صرف فراتر می برد و آن را به یک «راهنمای عملی» برای پاسخ گویی تبدیل می کند.
انتهای پیام
{{name}}
{{content}}