به گزارش ایکنا به نقل از AP، محمد اشرف امیر، از راهنمایان مجموعه «نشر القرآن» در پوتراجایا — که در حدود 28 کیلومتری کوالالامپور واقع شده — می گوید: اگر بخواهند قرآن را لمس کنند یا کار انجام دهند، باید همواره با وضو باشند.
مقامات مالزیایی، «نشر القرآن» را دومین مرکز بزرگ چاپ قرآن در جهان، پس از «مجتمع چاپ قرآن ملک فهد» در مدینه می دانند.
به گزارش خبرگزاری رسمی عربستان (SPA)، مرکز ملک فهد سالانه بیش از 20 میلیون نسخه قرآن تولید می کند و ترجمه هایی به 79 زبان ارائه می دهد.
به گزارش ایکنا به نقل از AP، محمد اشرف امیر، از راهنمایان مجموعه «نشر القرآن» در پوتراجایا — که در حدود 28 کیلومتری کوالالامپور واقع شده — می گوید: اگر بخواهند قرآن را لمس کنند یا کار انجام دهند، باید همواره با وضو باشند.
مقامات مالزیایی، «نشر القرآن» را دومین مرکز بزرگ چاپ قرآن در جهان، پس از «مجتمع چاپ قرآن ملک فهد» در مدینه می دانند. به گزارش خبرگزاری رسمی عربستان (SPA)، مرکز ملک فهد سالانه بیش از 20 میلیون نسخه قرآن تولید می کند و ترجمه هایی به 79 زبان ارائه می دهد. همتای مالزیایی آن نیز قادر است سالانه تا 3 میلیون نسخه قرآن را به 30 زبان مختلف چاپ کند.
چگونه یک چاپ قرآن شکل می گیرد؟
مرکز «نشر القرآن» روزانه حدود 15 هزار نسخه قرآن چاپ می کند و 50 تا 80 کارگر بر روند تولید آن نظارت دقیق دارند. این فرایند با چاپ صفحات بر روی ورق های بزرگ آغاز می شود؛ سپس این ورق ها بررسی می شوند تا اطمینان حاصل شود که رنگ ها با استانداردهای لازم مطابقت دارند. پس از آن، متخصصان پیش از تأیید ورق ها برای ورود به مرحله بعد، آنها را از نظر وجود هرگونه خطا بازبینی می کنند. این کارشناسان که به نام «لجنة تصحیح» (کمیته تصحیح) شناخته می شوند، باید یا به زبان عربی مسلط باشند و یا کل قرآن را حفظ باشند. پس از تأیید، ورق ها وارد دستگاه هایی می شوند که در هر ساعت حدود 8 هزار ورق را تا می کنند. صفحاتِ تا شده پیش از آنکه به صورت بخش بندی شده کنار هم قرار گیرند، دوخته شوند و در جلد سخت (گالینگور) صحافی گردند، مجدداً مورد بازرسی قرار می گیرند. سپس اعضای «کمیته تصحیح» بازرسی دومی را انجام می دهند. همچنین، هر جلد قرآن به صورت جداگانه وزن می شود تا در صورت جا افتادن یا اضافه بودن صفحه ای، بتوان آن را تشخیص داد. اشرف می گوید وزن هر نسخه باید تقریباً یک کیلوگرم باشد؛ بنابراین، اگر نسخه ای به طور غیرمعمول سنگین یا سبک باشد، می تواند نشان دهنده وجود مشکلی در آن باشد.
تحقق یک رویا: قرآنی با هویت کاملاً مالزیایی
اسلام تا اوایل قرن چهاردهم میلادی به شبه جزیره مالایا رسید. بازرگانان مسلمان طی قرن ها با سفر در مسیرهای دریایی که آسیای جنوب شرقی را به هند و خاورمیانه متصل می کرد، به گسترش این دین کمک کردند. بر اساس آخرین سرشماری کشور در سال 2020، اسلام اکنون دین اکثریت مردم مالزی است و 63.5 درصد از جمعیت این کشور پیرو آن هستند. نسخه های قرآن مدت ها پیش از افتتاح مرکز «نشر القرآن» در مالزی وجود داشتند. بنیان گذار این مرکز در پی خلق نسخه ای بود که بازتاب دهنده هویت هنری کشورش باشد. عبداللطیف، رئیس «بنیاد رستو» (Yayasan Restu) — سازمان غیرانتفاعی که «نشر القرآن» را اداره می کند — می گوید: مردم تصور می کردند که قرآن متعلق به کشورهای عربی است. اما ما دریافتیم که می توانیم افرادی را برای کتابت قرآن آموزش دهیم. این پروژه در سال 1987 با تیمی متشکل از تنها دو نفر آغاز شد. تکمیل نخستین نسخه خطی برای آن ها 10 سال به طول انجامید. عبداللطیف می گوید: کتابت قرآن یک هنر است، زیرا با خوشنویسی همراه است. خود خط نیز یک هنر محسوب می شود. مالزی کشوری عرب زبان نیست؛ از این رو، یادگیری زبان عربی به یکی از چالش های اولیه تیم عبداللطیف تبدیل شد. پس از آموزش خوشنویسی و زبان عربی، تلاش هایی برای یافتن روش هایی جهت تذهیب هر نسخه صورت گرفت. این اصطلاح به هنری دیرینه اشاره دارد که در آن صفحات با نقش مایه های پیچیده، رنگ های زنده و گاهی با استفاده از طلا برای ترسیم نقوش گل دار و هندسی، تزیین می شوند. عبداللطیف می گوید: ما همچنین بر اصول اسلامیِ زیبایی، همبستگی و همکاری تأکید داریم. دین محدود به هیچ نژاد یا فرهنگ خاصی نیست؛ بلکه فرهنگی جهانی است که خود را با رنگ ها و نقش مایه های بومی هر منطقه سازگار می کند. مرکز تحت مدیریت او نه تنها قرآن را به ده ها زبان ترجمه می کند، بلکه در هر نسخه، از گل ها و نقش مایه هایی الهام می گیرد که برگرفته از فرهنگ کشورهایی است که آن زبان ها در آن ها رواج دارند. به گفته عبداللطیف، تکمیل نسخه چینی قرآن هفت سال زمان برد. اساتید و مدرسانی که به هر دو زبان چینی و عربی مسلط بودند، بر روند تولید آن نظارت داشتند. تمامی تزیینات و رنگ های به کار رفته در این نسخه، الهام گرفته از فرهنگ چین است. لطیف می گوید: وقتی در پکن به مسجدی می روید، فضای آن با مساجد کشورهای عربی یا مالزی متفاوت است. زیبایی اسلام در این است که خود را با رنگ ها، نقش مایه ها و سنت های بومی هر منطقه سازگار می کند. مجموعه «نشرالقرآن» همچنین نسخه های خطی کمیابی از قرآن را به نمایش گذاشته است؛ از جمله «مصحف مالزی» که نسخه ای دست نویس است. کتابتِ هر صفحه بین 6 تا 10 ساعت زمان می برد. تکمیل کل قرآن، که حدود 600 صفحه دارد، ممکن است بین دو تا هفت سال به طول انجامد. مؤسسه رستو (Restu) خوش نویسان خود را در دانشکده ای تربیت می کند که در آن، هنرجویان با خوش نویسی اسلامی و هنرهای قرآنی آشنا می شوند. هر استاد سبک منحصر به فردی را در پیش می گیرد که از طریق فاصله میان حروف و ضخامت خطوط، قابل تشخیص است. برخی از نسخه های خطیِ پدیدآمده به دست این اساتید، بسیار ارزشمند هستند. یکی از این نسخه ها که برای یکی از نخست وزیران پیشین تهیه شده، شامل 302 طرح است و ارزشی معادل 35 هزار رینگیت (8600 دلار) دارد. قرآن هایی برای فروش و همچنین اهدا تهیه می شوند. سازمان های غیردولتی که برای توزیع خیریه درخواست قرآن می کنند، این نسخه ها را به صورت رایگان دریافت می کنند، مشروط بر اینکه دوباره فروخته نشوند. لطیف گفت که این مجموعه قصد دارد طی چند سال آینده، قرآن را به 30 زبان دیگر ترجمه کند؛ اقدامی که بخشی از مأموریتی گسترده تر برای در دسترس قرار دادن کتاب مقدس اسلام در میان فرهنگ های گوناگون است. او افزود: ما می خواهیم به مردم بگوییم: ببینید ما می توانیم در کنار هم زندگی کنیم. اسلام دین صلح است. هدف این است که با بهره گیری از هنر، عشق به زیبایی را در دل مردم بیدار کنیم؛ چرا که از طریق زیبایی، صلح نیز پدید خواهد آمد. انتهای پیام
{{name}}
{{content}}