توجه به تربیت رسانه ای و فناوری های نوین از دوران کودکی

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با تشریح ابعاد حکمرانی در حوزه تعلیم و تربیت کودک، بر تدوین سند سیاستی مستقل، تبیین نظریه اسلامی تربیت کودک و تقویت مبانی علمی و اجرایی سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک تاکید کرد و گفت: تربیت کودک باید با هدف شکوفاسازی استعداد های الهی و پرورش نسلی برخوردار از عقلانیت، توحید، فضیلت های اخلاقی و احساس مسئولیت اجتماعی دنبال شود.

عبدالحسین خسروپناه در نشست هیئت امنای سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، ضمن تسلیت ایام فاطمیه و قدردانی از وزیر آموزش وپرورش، رئیس سازمان و مجموعه همکاران آن، اقدامات انجام شده در این سازمان را قابل توجه دانست و گفت: تلاش های صورت گرفته موجب شده است سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک از شرایط ابهام گذشته عبور کند و در مسیر فعالیت، رشد و پیشرفت قرار گیرد.

وی با اشاره به تعامل سازنده میان ستاد تعلیم و تربیت شورای عالی انقلاب فرهنگی و سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، سه محور اساسی را برای توسعه و ارتقای فعالیت های این مجموعه مطرح کرد.

حکمرانی کودک با پنج مؤلفه اساسی دنبال می شود

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی نخستین محور را توجه به حکمرانی در حوزه تعلیم و تربیت کودک دانست و اظهار کرد: حکمرانی در این حوزه پنج مؤلفه اصلی شامل سیاست گذاری، تنظیم گری، راهبری، ارائه خدمات عمومی و نظارت و ارزیابی دارد که باید به صورت هماهنگ و مکمل یکدیگر دنبال شوند.

خسروپناه با اشاره به اقدامات سازمان در حوزه تنظیم گری، بازنگری اساسنامه و تدوین آیین نامه های مختلف را از جمله گام های انجام شده برشمرد و افزود: در زمینه ساختارسازی، راهبری و گفتمان سازی نیز اقدامات ارزشمندی صورت گرفته و سازمان توانسته است در هدایت فعالیت های این حوزه نقش مؤثری ایفا کند.

وی توسعه خدمات عمومی، تسهیل گری در ارائه خدمات تربیتی و تقویت سازوکار های نظارت و ارزیابی را از دیگر ابعاد حکمرانی کودک عنوان کرد و رسیدگی به موضوع نشان اعتماد و نظارت بر عملکرد مراکز و فعالیت های تربیتی را از جمله موضوعات مهم این عرصه دانست.

تدوین سند سیاستی تعلیم و تربیت کودک در دستور کار قرار گیرد

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی دومین محور را تدوین سند سیاستی مستقل برای تعلیم و تربیت کودک عنوان کرد و گفت: لازم است سندی مشخص و جامع داشته باشیم که سیاست ها، جهت گیری ها و مبانی تعلیم و تربیت کودک را به صورت روشن تبیین کند. هرچند در سند بنیادین آموزش وپرورش به این موضوع پرداخته شده، اما تدوین سندی مستقل می تواند مسیر حرکت این حوزه را دقیق تر مشخص کند.

شکوفاسازی استعداد های کودک؛ هدف اصلی تربیت اسلامی

خسروپناه در تشریح سومین محور، تبیین نظریه اسلامی تعلیم و تربیت کودک را ضروری دانست و اظهار کرد: در کنار اقدامات اجرایی و ساختار های حکمرانی، باید نظریه تربیتی روشنی داشته باشیم و مشخص کنیم که از منظر اسلام، کودک چگونه تعریف می شود و هدف از تربیت او چیست.

وی با اشاره به مبانی اسلامی تربیت افزود: کودک انسانی برخوردار از فطرت الهی است و رسالت تربیت، شکوفاسازی استعداد های او برای رسیدن به حیات حکیمانه است. حیات حکیمانه نیز بر سه مؤلفه عقلانیت، توحید و فضیلت های اخلاقی استوار است.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: باید کودکانی تربیت کنیم که از عقلانیت و تفکر برخوردار باشند، نگاه توحیدی داشته باشند و فضیلت هایی همچون عدالت گرایی، صداقت، امانت داری و محبت در وجودشان تقویت شود. همچنین احساس مسئولیت و خدمت به مردم باید از دوران کودکی در وجود آنان نهادینه شود تا در آینده نسبت به جامعه و کشور خود مسئولیت پذیر باشند.

خسروپناه با اشاره به روش های تربیتی متناسب با این رویکرد، الگوسازی، گفت وگومحوری، بازی، تجربه، تشویق و تقویت رفتار های مثبت و مسئولیت سپاری را از جمله روش های مؤثر در تربیت کودک برشمرد.

توجه به تربیت رسانه ای و فناوری های نوین از دوران کودکی

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی دانش تربیت، سواد تربیتی و مهارت تربیتی را سه مؤلفه مکمل در فرایند تربیت معرفی کرد و گفت: برخورداری از دانش تربیت به تنهایی کافی نیست؛ بلکه باید توانایی به کارگیری این دانش در رفتار و کنش تربیتی نیز وجود داشته باشد.

وی با تاکید بر ضرورت توسعه این سه مؤلفه در محیط حقیقی و مجازی افزود: کودکان در آینده ارتباط گسترده ای با فضای مجازی و فناوری های نوین، از جمله هوش مصنوعی، خواهند داشت؛ بنابراین باید از دوران کودکی زمینه شکل گیری دانش، سواد و مهارت لازم برای مواجهه آگاهانه و صحیح با این فضا ها فراهم شود.

خسروپناه با قدردانی از اقدامات انجام شده در سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، بر تقویت هم زمان ابعاد اجرایی و نظری این مجموعه تاکید کرد و گفت: سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک دو بال اساسی دارد؛ یک بال، حکمرانی و فعالیت های اجرایی و بال دیگر، مبانی نظری و علمی است. تقویت هم زمان این دو بال می تواند زمینه تحقق اهداف و مأموریت های سازمان در حوزه تعلیم و تربیت کودک را فراهم کند.