اسلام هراسی در غرب یک «صنعت» سازمان یافته است

به گزارش ایکنا به نقل از الاهرام، این پژوهش با عنوان «تولید اسلام هراسی در غرب: کنشگران، شبکه ها و سازوکارهای تولید و بازتولید گفتمان ضد مسلمانان» منتشر شده و به بررسی نهادها و شبکه هایی می پردازد که در گسترش گفتمان ضد مسلمانان نقش دارند .

این مطالعه استدلال می کند اسلام هراسی را نمی توان صرفاً مجموعه ای از نگرش های منفی دانست، بلکه فرایندی اجتماعی و نهادی است که در آن منافع، منابع و شبکه های ارتباطی کنشگران گوناگون تلاقی می کنند. این فرایند به گفتمان ضد مسلمانان، ظاهری از «دانش تخصصی» می بخشد و آن را به ابزاری برای بسیج سیاسی و رسانه ای تبدیل می کند .

بر اساس این پژوهش، اندیشکده ها حلقه نهادی کلیدی در تولید روایت های ضد مسلمانان هستند و از جایگاه خود در تلاقی حوزه های دانشگاهی، سیاسی و رسانه ای بهره می برند. این پژوهش، نهادهایی مانند مرکز سیاست امنیتی، انجمن خاورمیانه و مرکز آزادی دیوید هوروویتز و افرادی مانند دانیل پایپس و رابرت اسپنسر را بررسی می کند .

این پژوهش، تأمین مالی را نه منبعی جدا از گفتمان، بلکه شرط تولید و گردش آن می داند و نقش بنیادهایی مانند DonorsTrust و بنیاد Scaife و گروه های لابی گری مانند «ACT for America» و «توقف اسلامی سازی ملت ها» را بررسی می کند .

بخش دیگری از مطالعه به نفوذ این گفتمان به رقابت های سیاسی اروپا می پردازد؛ جایی که اسلام هراسی اغلب در قالب دفاع از سکولاریسم، آزادی بیان و حقوق زنان مطرح می شود.

این پژوهش همچنین مفاهیم «نژادپرستی فرهنگی» و «اسلام هراسی لیبرال» را بررسی می کند .

در بخش رسانه، این پژوهش استدلال می کند رسانه ها مجرای بی طرف نیستند و از طریق انتخاب موضوعات، مهمانان و چارچوب های تفسیری، گفتمان ضد اسلامی را تقویت می کنند. در فضای دیجیتال نیز مکانیسم های بازیافت محتوا، تکرار پیام ها و پیوند بحث های محلی به چارچوب های فراملی بررسی شده است .

مرکز مطالعات افراط گرایی و اسلام هراسی سلام در پایان نتیجه می گیرد که پرداختن به اسلام هراسی مستلزم فراتر رفتن از نظارت ساده بر اظهارات و مواضع ضد اسلامی و درک ساختارهای اساسی است که منابع تداوم این گفتمان و کانال های گسترش آن را فراهم می کنند.

به باور این مرکز، این هدف می تواند از طریق حمایت از تحقیقات علمی مبتنی بر شواهد، افزایش توانایی تمایز میان انتقاد مشروع و لفاظی های انحصارگرایانه و شناسایی مکانیسم هایی که کلیشه ها را به چارچوب های سیاسی و رسانه ای تبدیل می کنند، محقق شود .

انتهای پیام