جنگنده های آمریکا زیر آتش ایران

به گزارش مشرق ، سردار حسین محبی سخنگوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در نشست خبری هفته هوافضا از مقابله نیروی هوافضای سپاه با بیش از 260 پرنده دشمن و ساقط کردن بیشتر آن ها در جنگ تحمیلی سوم خبر داد.

وی با اشاره به ورود پرشتاب و فناورانه نیروی هوافضا به تولید سامانه های پدافندی اظهار کرد: این حرکت پس از دفاع مقدس دوم، یعنی جنگ 12روزه، آغاز شد و در همین فرصت کوتاه، نیروی هوافضا به سطحی از رشد رسید که توانست در دفاع مقدس سوم یا همان جنگ رمضان، با این تعداد از پرنده های دشمن مقابله کند.

سخنگوی سپاه در ادامه به طیف گسترده ای از جنگنده های اف 35، اف 16 و اف 15، پهپاد آرکیو4، اوربیتر، لوکاس و انواع ریزپرنده ها و دیگر هواگردهای دشمن اشاره کرد که طی ایام جنگ تحمیلی رمضان تا به امروز مورد هدف قرار گرفته اند.

جنگنده های آمریکا در آسمان و روی زمین هدف قرار گرفتند

گزارش مرکز پژوهش های کنگره آمریکا در گزارش شماره IN12692، به روزشده در 5 اکتبر، برابر با 13 مهر 1405 نشان می دهد خسارت های ناوگان هوایی آمریکا در جریان جنگ، بخش های مختلف آن را دربر گرفته است؛ از بخش رزمی و تهاجمی با جنگنده های اف 15ئی و اف 35اِی و هواپیمای اِی 10، تا بخش سوخت رسانی با کی سی 135 و بخش هشدار زودهنگام و کنترل هوابرد با ای 3.

در بخش عملیات ویژه و جست وجو و نجات نیز هواپیماهای ام سی 130جی و بالگرد اچ اچ 60دبلیو در فهرست هواگردهای ازدست رفته یا آسیب دیده قرار دارند.

دامنه این خسارت ها به ناوگان پهپادی و بالگردی آمریکا نیز رسیده است؛ پهپادهای ام کیو9، ام کیو1 و ام کیو4سی، در کنار بالگردهای آپاچی اِی اچ 64، اِی اچ 6 و سی هاوک ام اچ 60، دیگر هواگردهای ثبت شده در این فهرست هستند.

این گزارش در مجموع 81 هواگرد را تا نسخه 13 مهر دربر می گیرد؛ مجموعه ای شامل خسارت های رزمی، سوانح، آتش خودی و انهدام تجهیزات به دست نیروهای آمریکایی که نباید همه آن را سرنگونی مستقیم به دست ایران دانست.

در این میان، اهمیت ضربات ایران در رسیدن به بخش رزمی و تجهیزات پشتیبانی دشمن است.

آسیب دیدگی جنگنده ها در مأموریت و پایگاه، همراه با خسارت به سوخت رسان ها و هواپیمای هشدار زودهنگام، نشان می دهد دامنه پاسخ ایران به اجزای مختلف عملیات هوایی آمریکا رسیده است؛ اجزایی که آمادگی آن ها در اجرای حمله، پشتیبانی از پروازها و استمرار حضور هوایی نقش دارد.

صورت حساب میلیاردی جنگ برای آمریکا

ابعاد مالی جنگ نیز در گزارش دفتر بودجه کنگره بازتاب یافته است. این نهاد، هزینه جنگ برای وزارت دفاع آمریکا تا اول آگوست، برابر با 10 مرداد، را 38٫1 میلیارد دلار (حدود 101٬422 هزار میلیارد ریال) برآورد کرده است؛ رقمی که هزینه عملیات، پشتیبانی و جایگزینی تجهیزات و مهمات را شامل می شود و تمام آن خسارت مستقیم ناشی از حملات ایران نیست.

در این برآورد، جایگزینی مهمات مصرف شده 21٫7 میلیارد دلار (حدود 57٬765 هزار میلیارد ریال) هزینه دارد که 13٫1 میلیارد دلار (حدود 34٬872 هزار میلیارد ریال) آن مربوط به رهگیرهای دفاع موشکی است.

هزینه افزایش ساعات پرواز نیز 10٫4 میلیارد دلار (حدود 27٬685 هزار میلیارد ریال) محاسبه شده و برآورد جایگزینی تجهیزات ازدست رفته، بسته به شیوه تأمین اعتبار، بین 1٫9 تا 3٫3 میلیارد دلار (حدود 5٬058 تا 8٬785 هزار میلیارد ریال) قرار دارد.

اثری که به ذخایر دفاعی آمریکا رسید

دفتر بودجه کنگره هشدار داده است که مصرف گسترده رهگیرهای دفاع موشکی، موجودی آمریکا را برای چندین سال کاهش می دهد و در صورت وقوع درگیری دیگری با یک قدرت دارای زرادخانه موشکی بزرگ، می تواند مشکل ساز شود.

این ارزیابی، یکی از ابعاد مهم اثرگذاری پاسخ ایران را آشکار می کند: مقابله با حملات، برای آمریکا به مصرف ذخایری انجامیده که جایگزینی آن ها زمان می برد. از منظر راهبردی، چنین فشاری می تواند در برنامه ریزی برای مأموریت های دیگر نیز اهمیت پیدا کند و هزینه جنگ را از تجهیزات ازدست رفته فراتر ببرد.

* محل استقرار رادار در پایگاه شاهزاده سلطان عربستان

در طرف مقابل، تأکید سخنگوی سپاه بر توسعه پرشتاب سامانه های پدافندی، ناظر به ضرورت حفظ و تقویت توان دفاع در طول رویارویی است. قدرت دفاعی زمانی استمرار پیدا می کند که تجربه میدان به بهبود تجهیزات، آموزش و آمادگی تبدیل شود؛ همان مسیری که در اظهارات او درباره فاصله جنگ 12روزه تا جنگ رمضان تشریح شده است.

از آغاز جنگ تحمیلی سوم تا رخدادهای اعلام شده آبان، شواهد مشخصی از این قدرت ثبت شده است. هواگردهایی که در مأموریت آسیب دیدند، تجهیزاتی که در پایگاه هدف قرار گرفتند و پهپادهایی که منهدم شدند یا سالم به دست نیروهای ایرانی افتادند.

دستاورد ایران در این میدان، حفظ توان مقابله و رساندن ضربه به اجزای مختلف عملیات هوایی دشمن است؛ از پرنده مهاجم تا محل استقرار و تجهیزات پشتیبانی آن.