صیانت از دو حق حیاتی دانش آموزان؛ حق بر آموزش و حق بر سلامت

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک در نشست تخصصی روایت همبستگی خانواده و مدرسه در پاسداری از حق آموزش در جنگ رمضان، گفت: نخستین، شکننده ترین و بی دفاع ترین قربانیان هر گلوله، هر تصمیم سیاسی ناپخته و هر منازعه مسلحانه، همواره کودکان هستند.

نشست روایت همبستگی خانواده و مدرسه در پاسداری از حق آموزش در جنگ رمضان با حضور سخنگوی دولت، وزیر آموزش و پرورش، معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده، معاونان وزارت های آموزش و پرورش و دادگستری و جمعی از مسئولان کشوری در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد.

حمیدرضا شیخ الاسلام معاون وزیر آموزش و پرورش و رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، گفت: امروز در شرایطی این پنل تخصصی را آغاز می کنیم که جهان پیرامون ما در میانه یکی از بحرانی ترین و پرتلاطم ترین دوران های تاریخی خود به سر می برد و یکی از دردناک ترین پارادوکس های جهان معاصر شکل گرفته است؛ جهان پیشرفته ای که از یک سو فتح قله های علم و تکنولوژی را جشن می گیرد، از سوی دیگر، نظاره گر تباهی و از بین رفتن معصومانه ترین لبخند ها در آتش جنگ و مخاصمات است.

وی افزود: تمدن بشری قرن ها کوشیده است تا با تدوین میثاق ها، کنوانسیون ها و ساختار های بین المللی، سایه شوم توحش و جنگ را از سر زیست انسانی کوتاه کند، اما شوربختانه، آمار ها و رخداد های پیش روی ما حکایت از واقعیتی تلخ دارند؛ نخستین، شکننده ترین و بی دفاع ترین قربانیان هر گلوله، هر تصمیم سیاسی ناپخته و هر منازعه مسلحانه، همواره کودکان هستند.

شیخ الاسلام با اشاره به جمعیت میلیونی مخاطب نظام تعلیم و تربیت کشور، ادامه داد: پرسشی که امروز مایلم به عنوان رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک و به عنوان یک پژوهشگر، در برابر وجدان علمی و حقوقی این جمع قرار دهم این است، هنگامی که سقف یک کودکستان فرو می ریزد یا صدای انفجار، لالایی شبانه یک کودک خردسال را می بلعد، دقیقاً چه چیزی نابود می شود؟ آیا فقط یک سازه فیزیکی از میان رفته است؟ خیر؛ آن چه هدف قرار می گیرد، معماری ذهن انسان، اعتماد بنیادین به جهان و امکان تحقق تمدنی پایدار است.

وی گفت: نگاه حق طلبانه به حقوق کودک به ما دیکته می کند که صیانت از جان و سلامت کودک در جنگ، نباید مشمول استاندارد های دوگانه یا مصلحت سنجی های ژئوپلیتیک شود. کودکی که در گوشه ای از خاورمیانه یا هر نقطه دیگر از جهان به دلیل جنگ، دسترسی اش به کودکستان، مدرسه، خدمات بهداشتی، واکسیناسیون و تغذیه سالم قطع می شود، حق دارد شورای امنیت را مورد استیضاح اخلاقی قرار دهد.

معاون وزیر آموزش و پرورش یادآور شد: سکوت یا کم تحرکی در برابر تخریب زیرساخت های رشد و تربیت اولیه، تضعیف مستقیم حقوق بین الملل بشردوستانه است. آموزش و سلامت کودکان، نبایدخسارت جانبی جنگ قلمداد شود؛ بلکه بر اساس اصول مسلم حقوقی، هرگونه تعرض مستقیم یا غیرمستقیم به این شریان های حیاتی، مصداق آشکار تعرض به بشریت و صلح پایدار است.

شیخ الاسلام تأکید کرد: گسست دوم، اجتماعی و عاطفی است؛ از هم گسستن پیوند های خانوادگی، از دست دادن مربیان و دوستان و فروپاشی روتین های روزمره، حس عاملیت و امید را از کودک می رباید. این همان چیزی است که ما در ادبیات علمی از آن با عنوان" فقر معنایی و عاطفی"یاد می کنیم.

معاون وزیر آموزش و پرورش یادآور شد: گسست سوم، آموزشی است. محرومیت از محیط های یادگیری ایمن، نسل آینده را به سوی شکاف های عمیق شناختی سوق می دهد. جنگ، آموزش را از یک حق همگانی به یک رویای پرهزینه تبدیل می کند. بنابراین، وقتی از صیانت از آموزش و سلامت در دوران بحران سخن می گوییم، از یک کار لوکس رفاهی حرف نمی زنیم؛ ما از پدافند غیرعامل روانی و شناختی دفاع می کنیم. صیانت از آموزش در بحران، مانع از دست دادن نسل ها می شود.

وی در ادامه بیان داشت: پرسش عملیاتی اینجاست که در مواجهه با چنین بحران فراگیری، سازمان های متولی و سیاست گذاران چه واکنشی باید نشان دهند؟ آیا می توان منتظر ماند تا آوار ها کنار روند و جنگ متوقف شود و سپس به فکر بازپروری کودکان افتاد؟ قطعاً پاسخ خیر است؛ چرا که زمان در تقویم رشد شناختی کودک متوقف نمی شود. ما در سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، با تکیه بر اسناد بالادستی و استاندارد های علمیِ روز جهان، معتقدیم که سیاست گذاری در حوزه کودکی در زمان بحران باید بر سه اصل انعطاف پذیری سیستمیک، یکپارچه سازی سلامت و آموزش و دیپلماسی و مسئولیت جمعی استوار باشد.

معاون وزیر آموزش و پرورش با بیان اینکه صیانت از آموزش و سلامت در مسیر رشد کودکان، آزمون بزرگ بشریت در قرن بیست و یکم است، گفت: صیانت از آموزش و سلامت در دوران گسست، دفاع از جوهره صلح جهانی و آینده بشریت است. جامعه بین الملل، نهاد های حقوقی و همه دولت ها باید بپذیرند که مصونیت کودک در بحران، یک خط قرمز اخلاقی و حقوقی غیرقابل انعطاف است.

شیخ الاسلام در پایان خاطرنشان کرد: برای پیشبرد این اهداف و پیاده سازی این استراتژی ها در لایه های مختلف حاکمیتی و بین المللی، ما نیازمند هم افزایی همه جانبه هستیم.