معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
13 آبان در حافظه تاریخی ایران، تنها یک روز تقویمی نیست؛ روایتی است از حضور مردم در میدان، از دانش آموز و دانشجو تا آحاد جامعه، که هر بار با زبانی تازه، بر استقلال، عدالت خواهی و حق تعیین سرنوشت تأکید کرده اند.
13 آبان در حافظه تاریخی ایران، تنها یک روز تقویمی نیست؛ روایتی است از حضور مردم در میدان، از دانش آموز و دانشجو تا آحاد جامعه، که هر بار با زبانی تازه، بر استقلال، عدالت خواهی و حق تعیین سرنوشت تأکید کرده اند. در همین راستا خبرنگار ایکنای سمنان در گفت وگو با داود صائمی، عضو هیئت علمی، مدرس دانشگاه و معاون فرهنگی ـ دانشجویی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، به ابعاد اجتماعی واقعه 13 آبان می پردازد؛ از نقش آفرینی مردم و تقویت هویت ملی تا رسالت استادان و نظام آموزشی در انتقال صحیح این پیام تاریخی به نسل امروز.
رویداد 13 آبان در تاریخ معاصر صرفاً سیاسی نیست و از منظر اجتماعی نیز قابل ارزیابی است. این واقعه چند نکته اجتماعی مهم دارد. اولین نکته ای که به لحاظ اجتماعی اتفاق افتاد، نقش پذیری و نقش آفرینی آحاد مردم از جمله دانش آموزان و دانشجویان است که نقش بسیار مؤثری در این زمینه داشتند. نکته دوم حفظ استقلال کشور بود که این واقعه را رقم زد؛ یعنی نشان داد مردم نسبت به یک ماجرا احساس وظیفه دارند و حق خود می دانند که سرنوشتشان را رقم بزنند. از همه اینها مهم تر اینکه مردم یک جامعه احساس مسئولیت کنند و نسبت به وضعیت جامعه حساس باشند؛ یک آورده دیگر این ماجراست. در کل و برای جمع بندی، در حوزه اجتماعی محصولی که این واقعه تاریخی داشت، تقویت هویت ملی و تقویت حس مسئولیت پذیری آحاد مردم است که بسیار در این واقعه تاریخی نمود داشت.
یکی از وجوه مشترک وقایعی مانند 13 آبان، حس اعتراض به وضع موجود است که از نگاه اجتماعی امر بسیار مهمی تلقی می شود و یکی از حقوق اساسی جامعه است که بخواهند از وضع موجود به وضع مطلوب اعتراض و مطالبه گری کنند. البته عدالت خواهی در این حوزه این است که ما فرصت برابر را برای همه فراهم کنیم و همه بتوانند به کرامت انسانی برسند و از مشارکت در کنش های اجتماعی بهره ببرند و مسائلی در این خصوص. استقلال و حقوق ملی هم به همین شکل است؛ انسان هر موقع وضع موجود را وضعی ببیند که استقلالش در خطر است و حقوقش تضییع می شود، باید به سمت عدالت خواهی و مطالبه حق و به قول ما اعتراض بیاید. اینها در 13 آبان مشهود شد و واقعاً پیوند عمیقی بین این ماجرای 13 آبان و مفاهیم عدالت خواهی و حقوق شهروندی می توان ترسیم کرد. استقلال و عدالت اجتماعی و حتی حقوق شهروندی، اینها یک سری گزاره های جدا از هم نیستند که بخواهیم جدا از هم ببینیم؛ همه به هم تنیده و به هم پیوسته هستند و در یک سیستم اجتماعی و نظام اجتماعی مطلوب، همه این موارد مورد مطالبه و درخواست است.
این طور می توانیم بیان کنیم که حفظ استقلال و مشارکت و حضور آگاهانه و مسئولیت پذیری آگاهانه مردم، از آن مسائلی است که ما در همه برهه های تاریخی به آن نیاز داریم. اگر بخواهیم 13 آبان را با این منظر نگاه کنیم، باید بگوییم میدانی است که به ما درس می دهد و کمک می کند برای آینده، حس استقلال خواهی را در ملت خودمان بارور کنیم و همیشه زنده نگه داریم و به تبع آن استقلال خواهی، بحث عدالت اجتماعی و تقویت احساس مسئولیت و حساسیت های مردم نسبت به وضع موجود را در دستور کار خودمان قرار دهیم. اینها عناصری هستند که یک جامعه را همیشه می توانند با نشاط و فعال در میدان های متعدد همراهی کنند.
اساتید یک بار می آیند یک تاریخ را بازخوانی می کنند.و یک بار می آیند تحلیل می کنند. ما باید هم در ارائه تاریخی این ماجرا و هم در تحلیل آن دقت کنیم و یک نکته دیگر اینکه ما همزمان با ارائه تاریخ و تحلیل هایمان، اول باید توجه کنیم یک سویه نباشد؛ یعنی مشارکت بدهیم، به سؤالات جوانان پاسخ دهیم و از همه مهم تر به پرسشگری های این دانشجویان و دانش آموزان احترام بگذاریم و روایت های آن ها را هم بشنویم. بعد بیاییم به دور از تعصبات و یک جانبه گرایی، این نکات را به دانشجویان پاسخ دهیم. اگر بتوانیم دانشجویان را به آن اقناع لازم برسانیم، می توانیم آن ها را در مسیر درست انقلاب اسلامی قرار دهیم. در غیر این صورت، اگر بخواهیم فقط یک طرفه مسائل را بازگو کنیم، نمی توانیم تأثیر بسزایی در ایده ها و افکار دانشجویان ایجاد کنیم.
یکی از ضرورت های نظام آموزشی امروز این است که باید از روش های سنتی فاصله بگیریم و فضای تعاملی و گفت و گومحور در کلاس ها راه اندازی کنیم. همچنین از ابزارهای آموزشی مثل کلیپ، مستندات موجود و آرشیوهایی که وجود دارد استفاده کنیم تا بتوانیم آن واقعه تاریخی را به نحو مطلوب به نسل فعلی انتقال دهیم و سعی کنیم با پرسش های متعدد نسل جدید، درست و منطقی برخورد کنیم و حتماً پاسخ منطقی به آن ها داده شود. پاسخ های تعصب گونه را نسل جدید قبول نمی کند و قطعاً اثر معکوس خواهد داشت.
پژوهش در مورد تاریخ، آن هم تاریخ معاصر ایران، چالش هایی دارد. از جمله این چالش ها می توانیم به این نکته اشاره کنیم که بین روایت های تاریخی و تفسیر پژوهشگر و آن کسی که این تاریخ را نگاشته باید فرق قائل شویم. متأسفانه می بینیم که سوگیری ها در نگاه تاریخ تأثیرگذار بوده است. اگر بخواهیم از این چالش ها سربلند بیرون بیاییم و اصل نقل تاریخی را لحاظ کنیم و بتوانیم تأثیرگذاری بیشتری روی مخاطب بگذاریم، باید آنچه را که واقعاً اتفاق افتاده برای دانشجو ترسیم کنیم. مقدمه اش این است که از منابع معتبر و متنوعی استفاده کنیم که یک روایت خاص را به دانشجو القا نکنیم، بلکه واقعیت تاریخی را به دانشجو القا کند. این به نظرم یکی از نکاتی است که در این پژوهش های تاریخی می تواند در نسل فعلی مؤثر باشد.
رویدادهای تاریخی مشترک به عنوان بخشی از حافظه جامعه هستند. مهم ترین عامل انسجام اجتماعی ما این است که در کنش ها و رویدادهای عمومی جامعه ورود داشته باشیم و آن مطالبات واقعی جامعه را از داخل بیرون بکشیم. امروز هم می توانیم این را داشته باشیم که دقیقاً آن جاهایی که مردم وارد صحنه می شوند و یک مطالبه واقعی دارند، اثربخشی و کنشگری مردم واقعاً چشمگیر و رو به افزایش است و بهتر می توانند از پس وقایع تاریخی و اتفاقاتی که در حال رقم خوردن است بربیایند. رویدادهای تاریخی مشترک می توانند به عنوان نقطه عطفی برای همبستگی ملی باشند. مثلاً همین موضوع تجمعات شبانه یک نمونه از رویدادهای تاریخی است که چون مردم یک مطالبه واحدی دارند، به همبستگی ملی منجر شده و مشاهده می کنیم این فرایند تجمعات شبانه اصلاً جایگاه ویژه ای بین مردم کشور پیدا کرده و موجب انسجام ملی شده است.
اصالت تاریخی آن پیام، نحوه ارتباط با نسل فعلی و ایده ای که بتوانیم این نسل را به مشارکت فعال وادار کنیم. اگر بتوانیم مطالبمان را به نحوی مطرح کنیم که به مشارکت فعال در بحث منتج شود، به راحتی و خیلی مطلوب می توانیم آن پیام صحیح انقلاب اسلامی و مسائل تاریخی را به این نسل انتقال دهیم و آن ها را در مسیر صحیح قرار دهیم و کاری انجام دهیم که با این نحوه انتقال مفهوم درست، آن ها در اتفاقات بعدی جامعه مسیر درست را انتخاب کنند. مقدمه همه این حرف ها این است که نقل تاریخ، نقل درست تاریخی باشد، نه نقل دارای سوگیری تاریخی. این دو خیلی با هم متفاوت و اثربخش هستند.
انتهای پیام
{{name}}
{{content}}