معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
معاون تولید و رئیس مجتمع تولیدی تحقیقاتی انستیتو پاستور ایران با اشاره به آمار های ارائه شده درباره تولید و واردات واکسن در کشور گفت: نیاز سالانه کشور به واکسن های انسانی، دامی و طیور حدود 14 میلیارد دوز برآورد می شود که از این میزان حدود 50 میلیون دوز به واکسن های انسانی مربوط است.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، مهدی پریان در نشست «ظرفیت دانش بنیان ها در عصر جدید اکوسیستم واکسن ایران» که امروز یکشنبه 10 آبان برگزار شد، با تشریح وضعیت زیست بوم واکسن کشور، گفت: تولید پایدار واکسن به سه مؤلفه اصلی اقتصاد مقیاس، انتقال فناوری و تقاضای تضمین شده وابسته است.
وی با بیان اینکه زیرساخت ها و پلتفرم های تولید واکسن بسیار پرهزینه هستند، افزود: در سطح جهانی حدود 10 تولیدکننده بزرگ، نزدیک به 78 درصد دوز های واکسن را تأمین می کنند. این تمرکز نشان می دهد که تولید واکسن به سرمایه گذاری سنگین و حجم بالای تولید نیاز دارد.
پریان با اشاره به تجربه شرکت های بزرگ هندی در تولید واکسن، گفت: افزایش تیراژ تولید موجب کاهش هزینه متوسط هر دوز می شود و یکی از عوامل اصلی رقابت پذیری تولیدکنندگان در بازار جهانی است. با این حال، تحریم ها و محدودیت های صادراتی، دستیابی تولیدکنندگان ایرانی به اقتصاد مقیاس را دشوار کرده است.
سهم تولید داخل از بازار واکسن
معاون تولید انستیتو پاستور ایران با اشاره به ساختار تولید واکسن در کشور، موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی و انستیتو پاستور را دو مجموعه اصلی دولتی در این حوزه معرفی کرد و گفت: بخش خصوصی و نهاد های حاکمیتی از جمله وزارت بهداشت، معاونت علمی ریاست جمهوری و سازمان غذا و دارو نیز از بازیگران اکوسیستم واکسن ایران هستند.
وی با اشاره به آمار های ارائه شده درباره تولید و واردات واکسن در کشور، اظهار کرد: نیاز سالانه کشور به واکسن های انسانی، دامی و طیور حدود 14 میلیارد دوز برآورد می شود که از این میزان حدود 50 میلیون دوز به واکسن های انسانی مربوط است. بر اساس آمار مطرح شده، حدود 40 درصد نیاز کشور از طریق واردات و حدود 50 درصد از سوی دو تولیدکننده دولتی تأمین می شود.
سهم کم تر از یک درصدی بخش خصوصی از تولید واکسن
پریان همچنین از محدود بودن سهم بخش خصوصی در تولید واکسن خبر داد و افزود: سهم این بخش از تولید واکسن در کشور کمتر از یک درصد است و بخش دیگری از فعالیت شرکت های خصوصی به فرایند هایی مانند فرمولاسیون و پرکنی اختصاص دارد.
وی با اشاره به برخی پیشرفت های اخیر در این حوزه، گفت: تولید محدود واکسن پنوموکوک با مجوز 300 تا 500 هزار دوز و برنامه ریزی برای افزایش ظرفیت آن به یک تا دو میلیون دوز، از اقدامات انجام شده است. همچنین واکسن مننگوکوک داخلی از مرحله تحقیق و توسعه به سمت مراحل بالینی حرکت کرده است.
قیمت گذاری نامتناسب، مانع سرمایه گذاری در تولید واکسن
رئیس مجتمع تولیدی تحقیقاتی انستیتو پاستور ایران یکی از چالش های مهم صنعت واکسن را نبود تناسب میان قیمت خرید واکسن داخلی و هزینه های واقعی تولید دانست و اظهار کرد: قیمت خرید برخی واکسن های تولید داخل با هزینه های تولید، کنترل کیفیت و سرمایه گذاری مجدد تناسب ندارد و در نتیجه حاشیه سود کافی برای تحقیق و توسعه و نوسازی زیرساخت ها باقی نمی ماند.
وی ادامه داد: در حالی که برخی واکسن ها با قیمت های چندبرابری وارد کشور می شوند، تولیدکننده داخلی از حمایت قیمتی متناسب برخوردار نیست. نبود قرارداد های بلندمدت خرید نیز ریسک سرمایه گذاری بخش خصوصی را افزایش می دهد و انگیزه شرکت های دانش بنیان برای ورود به تولید واکسن را کاهش می دهد.
پریان با اشاره به تجربه واکسن HPV، گفت: یکی از موضوعات اثرگذار در رقابت واکسن داخلی و وارداتی، اعتماد مصرف کنندگان به محصولات خارجی و همچنین میزان حمایت و اطلاع رسانی نهاد های مسئول از تولید داخل است. سازمان غذا و دارو و معاونت بهداشت می توانند در معرفی و حمایت از محصولات داخلی نقش مؤثرتری ایفا کنند.
تعدد نهاد های تصمیم گیر و فرسایشی بودن فرایند های نظارتی
وی تعدد نهاد های تصمیم گیر و نبود هماهنگی میان دستگاه ها را از دیگر مشکلات ساختاری اکوسیستم واکسن برشمرد و گفت: مدیریت جزیره ای میان دستگاه هایی مانند وزارت بهداشت، معاونت علمی ریاست جمهوری و سایر نهاد های مرتبط، موجب هم پوشانی فعالیت ها و افزایش هزینه ها می شود.
پریان با اشاره به طولانی بودن برخی فرایند های صدور مجوز تولید واکسن، اظهار کرد: تجربه دوران کرونا نشان داد که با استفاده از سازوکار های متناسب با شرایط اضطراری می توان فرایند بررسی و صدور مجوز ها را تسریع کرد. لازم است تجربیات آن دوره در نظام تنظیم گری کشور حفظ و برای کاهش زمان بررسی پرونده ها به کار گرفته شود.
وی همچنین بر ضرورت مشارکت تولیدکنندگان در تصمیم گیری درباره ورود واکسن های جدید به برنامه ایمن سازی کشور تأکید کرد و افزود: انتخاب واکسن ها باید علاوه بر ملاحظات علمی و نیاز های روز دنیا، با توجه به شرایط کشور، ظرفیت تولید داخلی و توان تأمین پایدار انجام شود.
فرسودگی زیرساخت ها و مهاجرت نیروی انسانی
معاون تولید انستیتو پاستور ایران با اشاره به وضعیت زیرساخت های تولید واکسن در کشور، گفت: قیمت گذاری پایین محصولات موجب شده است مؤسسات دولتی منابع کافی برای نوسازی و ارتقای خطوط تولید در اختیار نداشته باشند. زیرساخت های تولیدی در مجموعه هایی مانند رازی و پاستور نیازمند نوسازی و سرمایه گذاری مستمر هستند.
وی وابستگی به واردات مواد اولیه و تجهیزات پیشرفته، محدودیت انتقال فناوری به دلیل تحریم ها، دشواری تأمین قطعات یدکی و ضعف نسبی در برخی پلتفرم های نوین تولید واکسن را از دیگر چالش های این حوزه عنوان کرد.
پریان همچنین مهاجرت نیروی انسانی متخصص را یکی از نگرانی های جدی این صنعت دانست و گفت: این مهاجرت هم از بخش دولتی به بخش خصوصی و هم به خارج از کشور اتفاق می افتد. اگرچه انتقال نیرو از بخش دولتی به خصوصی همچنان ظرفیت تخصصی کشور را حفظ می کند، خروج متخصصان از کشور آسیب جدی به اکوسیستم واکسن وارد می کند.
تجربه کشور های دیگر در توسعه صنعت واکسن
وی با اشاره به تجربه کشور های منتخب در توسعه صنعت واکسن، گفت: هند با ترکیب ظرفیت های دولتی و خصوصی و تکیه بر تولید انبوه و صادرات، توانسته است جایگاه مهمی در بازار جهانی به دست آورد. کوبا نیز با ایجاد پیوند میان تحقیق و تولید و اتکا به ساختار دولتی، تجربه قابل توجهی در این حوزه دارد.
پریان افزود: در برزیل نیز الگوی مشارکت عمومی و خصوصی در توسعه تولید محلی و انتقال فناوری دنبال شده است. در آفریقا نیز هدف گذاری شده است که تا سال 2040 حدود 60 درصد نیاز این قاره به واکسن در داخل آن تولید شود.
پیشنهاد هایی برای توسعه پایدار اکوسیستم واکسن ایران
معاون تولید انستیتو پاستور ایران با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد حمایتی از پروژه محوری به پلتفرم محوری، گفت: به جای حمایت پراکنده از پروژه های تولید واکسن، باید بر توسعه پلتفرم های پایدار تولید سرمایه گذاری کرد.
وی کاهش ریسک بازار و تنظیم گری برای بخش خصوصی، ایجاد بازار قابل پیش بینی، عقد قرارداد های چندساله خرید و حمایت مشروط از محصولات داخلی بر اساس کیفیت، ایمنی، اثربخشی، قیمت رقابتی و قابلیت تأمین پایدار را از راهبرد های ضروری دانست.
پریان درباره اقدامات کوتاه مدت مورد نیاز، اظهار کرد: بازنگری در سیاست قیمت گذاری و خرید واکسن های داخلی، عقد قرارداد های چندساله برای واکسن های اولویت دار، انتقال فناوری برای تولید واکسن های حیاتی با همکاری شرکای منتخب، هماهنگی میان رازی، پاستور و بخش خصوصی و حمایت هدفمند از شرکت های دانش بنیان باید در دستور کار قرار گیرد.
وی در ادامه با اشاره به ضرورت تقسیم کار میان دولت، بخش خصوصی و دانشگاه ها، گفت: دولت باید تعیین اولویت های سلامت، ایجاد بازار قابل پیش بینی، تنظیم گری هوشمند و کاهش ریسک سرمایه گذاری را بر عهده بگیرد. بخش خصوصی نیز باید بر توسعه فناوری تولید صنعتی، تجاری سازی و نوآوری در پلتفرم ها و مدل های کسب وکار متمرکز شود.
پریان تأکید کرد: دانشگاه ها و مؤسسات تحقیقاتی نیز باید در حوزه تولید دانش بنیادی، تربیت نیروی انسانی متخصص، همکاری در انتقال فناوری و توسعه مطالعات بالینی نقش آفرینی کنند.
{{name}}
{{content}}