انتخابات 2026 کنست؛ طوفان خشم عرب تباران علیه کابینه نژادپرست نتانیاهو

به گزارش مشرق ، بیست و ششمین انتخابات پارلمانی تاریخ رژیم صهیونیستی روز 27 اکتبر (پنجم آبان) برگزار شد. اهمیت این دوره از انتخابات در آن است که نخستین رقابت سیاسی پس از شکست اطلاعاتی 7 اکتبر 2023 و در پیش گرفتن سیاست های نظامی در چندین عرصه از سوی کابینه نتانیاهو بود.

ازاین رو در این انتخابات متغیرهای جدیدی وجود داشتند که روی رأی ساکنین اراضی اشغالی اثرگذار بود؛ در رأس آن می توان به بازسازی مناطق آسیب دیده شمال و جنوب فلسطین اشغالی، نوع همکاری ها و روابط با دولت آمریکا در سایه احتمال بروز یک جنگ دیگر با ایران، همچنین ادامه روند تحریم های بین المللی به دلیل اقدامات ارتش اسرائیل در نوار غزه و کرانه باختری اشاره کرد. اما یک عامل در نوع صف آرایی احزاب سیاسی از سال 2019 ثابت مانده و آن تلاش برای کنار زدن نتانیاهو است. بنابراین مجموع این عوامل باعث شد تا در این انتخابات چند رکورد شکسته شود.

میزان مشارکت در انتخابات

با توجه به جمعیت بیش از 10 میلیون نفری رژیم صهیونیستی که شامل یهودیان، اعراب و دروزی ها میشود، در این انتخابات 7,331,981 رأی دهنده واجد شرایط بودند. بنا به قانون اسرائیل افرادی که 18 سالشان تمام شود می توانند رأی بدهند که در این رقابت سیاسی، 330 هزار رأی اولی وجود داشت. طبق گزارش کمیته مرکزی انتخابات تعداد رأی دهندگان 5,695,682 نفر اعلام شد و این به معنای مشارکت 77.7 درصدی است که تقریباً 7.1 درصد افزایش نسبت به انتخابات سال 2022 را نشان می دهد.[1]

این میزان مشارکت از سال 1999 تاکنون سابقه نداشته است. در همین حال مشارکت اعراب هم به 76.5 درصد رسید، در حالی که این عدد در انتخابات 2022، کمی بیش از 53 درصد بود. در نتیجه این شرایط، احزاب عربی توانستند 19 کرسی کسب کنند که این مورد هم در تاریخ رژیم صهیونیستی سابقه نداشت.

مسئله دیگری که در این انتخابات برای اولین بار رخ داد، این بود که بیشتر مبازرات انتخاباتی در بستر رسانه های اجتماعی صورت گرفت و همین موضوع منجر به مشارکت بیشتر جمعیت جوان شد که تا پیش از این، خود را بخشی از بازی سیاسی نمی دانستند. براین اساس در این مبارزات انتخاباتی، تعداد زیادی از افراد مشهور و تأثیرگذار به رقابت سیاسی پیوستند و فاش کردند قصد دارند به چه کسی رأی دهند و لذا گفتمان گسترده ای را در بین پیروان خود به وجود آوردند.[2] بنابراین با توجه به جمعیت حدود 30 درصدی جوانان 18 تا 34 سال عرب تبار، رکوردشکنی مشارکت آنها در این انتخابات عجیب نیست.

پیامدهای افزایش حضور عرب تباران 1948 در انتخابات رژیم صهیونیستی

به دلیل نوع سیستم شمارش آرا و تقسیم آرا «معتبر» بر 120 کرسی در انتخابات کنست رژیم صهیونیستی، قاعده این است که هرچه میزان مشارکت رأی دهندگان بیشتر باشد حد آستانه برای ورود احزاب به پارلمان بالاتر خواهد بود و عبور از آن را برای احزاب کوچک دشوارتر می شود. طبق قانون، احزاب باید بتوانند حداقل 3.25 درصد آرا را کسب کنند تا بتوانند وارد پارلمان شود. کسب چنین درصدی معادل چهار کرسی است.

در سال 2022، میزان مشارکت رأی دهندگان کمی بیش از 70.5 درصد بود و یک کرسی هم حدود 36 هزار رأی ارزش داشت. اما امسال میزان مشارکت حدود 80 درصد بود، بنابراین 189,297 رأی لازم بود تا یک حزب بتواند از حدنصاب عبور کند. از این رو در پی حضور گسترده جامعه عربی، احزابی مانند حزب ذخیره ها و حزب عُمخا اسرائیل نتوانستند حدنصاب موردنیاز را به دست آورند و از دور رقابتهای کنست خارج شدند. [3]

همچنین مشارکت بالای اعراب موجب افزایش قدرت پارلمانی احزاب عربی نیز شده است. این قدرت در دو شکل می تواند خود را نشان دهد: رایزنیها در مورد تشکیل کابینه و دیگری ارائه طرح ها و مصوبات پارلمانی. احزاب عربی در انتخابات چهار سال قبل 10 کرسی داشتند که امسال این عدد به 19 افزایش یافته است. 11 کرسی از آن فهرست مشترک عربی و 8 کرسی در اختیار رعم قرار دارد. در شرایط فعلی که هیچ از دو بلوک صهیونیستی نتوانسته اند 61 کرسی را کسب کنند که این امر هم متأثر از بالا رفتن تعداد کرسی های اعراب است، شانس احزاب عربی برای چانه زنی با اپوزیسیون در راستای تحقق حذف نتانیاهو از قدرت و تشکیل کابینه نسبت به سال 2022، دو برابر شده است.

نکته دیگر آنکه نمایندگان عرب در این دوره پارلمان می تواند موضوعات مدنظرشان را با قدرت بیشتری پیگیری کنند، مسائلی مانند افزایش بودجه شهرداری ها و مناطق عرب نشین، مقابله با جرم و خشونت و افزایش امنیت در شهرهای عربی، افزایش سرمایه گذاری در زیرساخت ها و آموزش، مقابله با تبعیض در تخصیص منابع دولتی، اثرگذاری بر قوانین مرتبط با عرب تباران ساکن در سرزمین های اشغالی.

تأثیر سوم افزایش حضور جامعه عربی در انتخابات این است که در این دوره هیچ یک از احزاب عربی خارج از پارلمان نماندند. در انتخابات سال 2022 حزب بلد نتوانست وارد کنست شوند و نکته مهم آنکه در نظرسنجی های پیش از انتخابات امسال هم این حزب قادر نبود از حدنصاب عبور کند؛ اما زمانی که با دو حزب حداش و تعال وارد ائتلاف شد و حزب «فهرست مشترک عربی» شکل گرفت، نه تنها قدرت اثرگذاری این ائتلاف بر افکار عمومی عرب تباران افزایش یافت بلکه همین اتحاد موجب شد آرایی که در سال 2022 به بلد داده شد و «هدر رفته» بود، این بار مؤثر واقع شود و تعداد کرسی های این ائتلاف را ارتقا دهد. در انتخابات قبلی، سه حزب عرب حداش-تعال و رعم حدود 511 هزار رأی کسب کردند، ولی امسال «فهرست مشترک عربی» و رعم حدود 835 هزار رأی به دست آوردند که این یک جهش شدید بیش از 63 درصدی در تعداد رأی دهندگان است.[4]

براین اساس طبق آمار ارائه شده، در ام الفحم که در انتخابات قبلی حدود 39 درصد در انتخابات شرکت کردند، این عدد به 75.7 درصد رسید. در شهر سخنین در منطقه الجلیل، 27 درصد افزایش نسبت به انتخابات قبلی وجود داشت و درصد رأی دهندگان این دوره 86.9 درصد گزارش شد، در حالی که در انتخابات قبلی کمی کمتر از 70 درصد بود. در رَهط، یکی از مناطق اصلی مورد توجه بن گویر، افزایش 35.3 درصدی آرا در میان عرب تباران ثبت شد و براین اساس 82 درصد عرب های واجدشرایط این شهر در انتخابات شرکت کردند. در کفر قرا، 32.6 درصد رأی بیشتر از انتخابات 4 سال پیش ثبت شد که باعث گردید درصد مشارکت 82.5 درصد اعلام شود. در طمره و کفر مندا، درصد رأی 31 درصد افزایش یافت.[5]

نکته دیگر مشارکت گسترده جامعه عرب تباران در این انتخابات به ویژه در منطقه نوف الجلیل (ناصریه علیا) به نوعی واکنش افکار عمومی به سیاست های رادیکال و تندرو افرادی مانند بن گویر و اسموتریچ تفسیر می شود. حدود 70 سال پس از تأسیس شهر نوف الجلیل، در مجاور شهر عربی ناصره، با هدف یهودی سازی خط الراس و تقویت جمعیت شهرک نشینان صهیونیست، شمارش آرا در این انتخابات نشان داد واقعیت جمعیتی-سیاسی کاملاً تغییر کرده است. در این منطقه لیکود برتری خود را از دست داد و در جایگاه دوم قرار گرفت و فهرست مشترک حزبی بود که بیشترین آرا را در شهر به دست آورد.

گفتنی است نوف الجلیل در سال های اخیر تبدیل به یک شهر مختلف عربی-یهودی شده است. طبق داده های مرکز آمار سال 2024، جمعیت این شهر 47.3 درصد یهودی، 40.4 درصد عرب و 12.4 درصد ساکنان به عنوان «دیگران» تعریف شده اند. در انتخابات 2022، این شهر میزان مشارکت نسبتاً کمی در حدود 53 درصد را ثبت کرد، اما امسال حدود 4900 رأی دهنده جدید در نوف الجلیل به پای صندوق های رأی آمدند و میزان مشارکت رأی دهندگان به حدود 62 درصد افزایش یافت.

این تغییر لزوماً ناشی از تغییر ناگهانی جمعیت نیست، بلکه ناشی از بیداری انتخاباتی در جامعه عرب است که منجر به تبدیل شدن احزاب عرب به موتور اصلی رشد در حوزه های رأی گیری و ثبت جهشی ده ها درصدی در قدرت آنها شده است.

تصویر مشابهی نیز با نگاه به شهر عکا در شمال حیفا آشکار می شود. تقریباً 40 درصد از ساکنان آن عرب هستند که از زمان انتخابات قبلی حدود 3500 رأی دهنده به جمعیت خود اضافه کرده است. در این انتخابات کل آرای احزاب عربی در این شهر حدود 35 درصد نسبت به چهار سال قبل رشد داشت.

در همین راستا یک نظرسنجی ویژه متمرکز بر وضعیت منطقه الجلیل نشان می دهد حدود نیمی از اعراب این حوزه، از تغییر آینده در وضعیت حاکمیت در جلیل حمایت می کنند: 27 درصد اعلام کرده اند اراضی شهرک های صهیونیست نشین را «سرزمین های فلسطینی» می دانند و معتقدند که نباید شهرک های صهیونیست نشین جدید در آنها ایجاد شود.[6] بنابراین ترکیب تقویت احزاب عرب در پای صندوق های رأی و مخالفت با شهرک سازی یهودیان، در نقطه مخالف راهبردهای اسموتریچ و بن گویر برای عرب زدایی شهرهای عربی است.

لازم به ذکر اسموتریچ در رقابت انتخاباتی خود شعار « بله، یهودی سازی!» را مطرح کرد که شامل اسکان یک میلیون یهودی جدید در الجلیل و نقب بود. براین اساس حضور گسترده اعراب که موجب شد توازن انتخاباتی در این مناطق بین احزاب یهودی و عربی تغییر کند، در واقع تلاش ساکنین آنجا برای بیان مخالفتشان با تصرف بیشتر سرزمین هایشان است و این هم یکی دیگر از پیامدهای مشارکت بیشتر اعراب در انتخابات به شمار می رود.

پانوشت:

[1]. https://www.calcalist.co.il/local_news/article/s1ihpk6nfl

[2]. https://www.ynet.co.il/news/elections2026/article/yokra14939427

[3]. https://www.ynet.co.il/news/article/bjgkdqa2me

[4]. https://www.ynet.co.il/news/article/hyb85bw6gl

[5]. https://www.idi.org.il/articles/46754?utm_source=chatgpt.com

[6]. https://www.ynet.co.il/news/article/h111vpjbpzg#autoplay