توسعه حمل ونقل ایران و ترکیه نقش کلیدی در اتصال بازارهای منطقه دارد

به گزارش خبرگزاری مهر، فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی درمراسم گرامیداشت سالگرد تاسیس جمهوری ترکیه گفت:روزهای ملی فرصتی برای پاسداشت تاریخ و هویت ملت ها و ارج نهادن به تلاش آنان برای ساختن آینده خویش است، این مناسبت همچنین فرصتی ارزشمند برای تأمل در اهمیت دوستی و همکاری میان کشورها و نقشی است که ملت ها می توانند در شکل گیری جهانی برخوردار از صلح، ثبات و توسعه ایفا کند.

وی با بیان اینکه ایران و ترکیه به عنوان دو همسایه با پیشینه ای دیرپا در طول تاریخ از پیوندهای عمیق فرهنگی، تمدنی و انسانی برخوردار بوده اند، افزود: روابط دو ملت فراتر از مرزهای جغرافیایی بر بستر تعاملات تاریخی، مناسبات اجتماعی و میراث غنی فرهنگی و دینی شکل گرفته و در گذر زمان استمرار و استحکام یافته است.

براساس اعلام وزارت راه و شهرسازی، صادق تصریح کرد: این پیوندهای ارزشمند، سرمایه ای ماندگار برای تقویت دوستی و گسترش همکاری های متقابل میان دو کشور در جهان امروز به شمار می روند.

عضو کابینه دولت چهاردهم اظهار کرد: همکاری های اقتصادی و تجاری دو کشور از ارکان مهم این مناسبات به شمار می رود، ایران و ترکیه با برخورداری از ظرفیت های متنوع و مکمل اقتصادی فرصت های قابل توجهی برای گسترش روابط و بهره گیری از توانمندی های متقابل در اختیار دارند.

وی با تاکید بر اینکه در این میان، موقعیت جغرافیایی ایران و ترکیه جایگاهی ویژه به همکاری های حمل ونقلی و ارتباطی دو کشور بخشیده است، گفت: توسعه این ارتباطات می تواند نقشی سازنده و کلیدی در پیوند اقتصادها و بازارهای منطقه ایفا و روابط برادرانه دوکشور را در همه زمینه ها تقویت کند.

وزیر راه و شهرسازی تصریح کرد: ما بر این باوریم که گسترش مناسبات اقتصادی و ارتباطی ایران و ترکیه افزون بر تامین منافع متقابل می تواند سهمی موثر در تقویت همکاری، رفاه و توسعه پایدار در منطقه داشته باشد.

وی یادآور شد: آینده این مناسبات با اتکا به ظرفیت های موجود و اراده مشترک دو کشور فرصتی ارزشمند برای رشد و شکوفایی دو ملت ایجاد می کند.

صادق در پایان خاطرنشان کرد: تحولات تلخ و بحران های اخیر منطقه بار دیگر اهمیت صلح، ثبات و مسئولیت مشترک کشورها در حفظ امنیت و آرامش را آشکار ساخته، تجربه این تحولات نشان می دهد که امنیت و توسعه ماهیتی به هم پیوسته اند و دستیابی به صلح پایدار نیازمند احترام به حاکمیت ملی و تمامیت ارضی کشورها، پایبندی به اصول حقوق بین الملل و اولویت دادن به گفت وگو و راه حل های مسالمت آمیز است.