تاریخ بیهقی الگویی از حقیقت جویی و امانت داری در روایت تاریخ است

به گزارش خبرگزاری مهر، سیدعباس صالحی شنبه (دوم آبان ماه) در پیامی به همایش «بیهقی» اظهار کرد: هر روزگاری را تاریخی است، اما هر تاریخی را آن بخت نیست که در حافظه زبان و فرهنگ یک ملت جاودانه شود. «تاریخ بیهقی» از آن آثار نادری است که گذشت قرن ها نه غبار فراموشی بر آن نشانده و نه از طراوت و شکوه سخنش کاسته است.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بیان کرد: ابوالفضل بیهقی، این دبیر بلندآوازه و سخن پرداز نکته سنج، با قلم خویش از مرز ثبت وقایع فراتر رفت و چنان به روزگار و سرگذشت آدمیان نگریست که روایت او، افزون بر گنجینه ای گران سنگ از تاریخ ایران، به یکی از درخشان ترین جلوه های زبان و ادب فارسی بدل شد.

وی افزود: در جهان بیهقی، تاریخ تنها حکایت فرمانروایان و شرح فراز و فرود قدرت نیست، بلکه عرصه ظهور خوی و خصلت آدمیان، آزمون خرد و تدبیر و جلوه گاه وفاداری ها، آزمندی ها و لغزش های بشری است. او با دیده ای باریک بین و قلمی آراسته به خرد و بلاغت، از پس حوادث به حقیقت احوال انسان راه می جوید و چنان استادانه میان استواری سخن و لطافت بیان پیوند می زند که هر سطر نوشته اش، هم نشانی از روزگار گذشته دارد و هم دریچه ای به تأمل در احوال روزگار ما می گشاید. در این اثر سترگ، زبان فارسی به مرتبه ای از پختگی و توانایی می رسد که در آن، زیبایی لفظ از ژرفای معنا جدایی ناپذیر است.

صالحی گفت: قدر و منزلت بیهقی تنها به فخامت نثر و استادی در روایت محدود نمی ماند. آنچه میراث او را برای اهل اندیشه و قلم در همه روزگاران ارجمند می سازد، حرمت نهادن به حقیقت و آگاهی از مسئولیت خطیر نویسنده در برابر تاریخ است. تأمل در درستی اخبار، سنجش گفتار راویان و پرهیز از آمیختن روایت با اغراض، در شیوه تاریخ نگاری او جایگاهی بلند دارد. این آموزه گران بها، به ویژه در روزگار ما که شتاب انتشار سخن گاه مجال درنگ و داوری را تنگ می کند، سزاوار بازخوانی و اعتنایی دوچندان است. بیهقی به ما یادآور می شود که قلم، آنگاه شایسته ماندگاری است که زیبایی و رسایی آن با راستی، انصاف و امانت همراه باشد.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بیان کرد: یکم آبان ماه، روز بزرگداشت این قله بلند نثر پارسی و نگاهبان ارجمند حافظه تاریخی ایران را گرامی می دارم و کوشش عالمانه همه استادان، مصححان و بیهقی پژوهانی را که با سالیان ممارست و پژوهش، چراغ شناخت این میراث بی بدیل را فروزان نگاه داشته اند، ارج می نهم. امید آنکه بازخوانی آثار بزرگان ادب فارسی، نه تنها مجالی برای نکوداشت شکوه گذشته، که مایه ژرف اندیشی، حقیقت جویی و اعتلای فرهنگ و زبان فارسی در روزگار ما و نسل های آینده باشد.»