معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
کاروان ورزش ایران در حالی به کار خود در بازی های پاراآسیایی پایان داد که پس از دومی در هانگژو، 4 پله سقوط کرد؛ افتی که با کاهش 18 طلا همراه بود و پایان تلخی برای روند صعودی ایران رقم زد.

به گزارش خبرنگار مهر، کاروان ورزش ایران در پنجمین دوره بازی های پاراآسیایی با کسب 102 مدال و قرار گرفتن در جایگاه ششم جدول رده بندی به کار خود پایان داد؛ نتیجه ای که در مقایسه با نایب قهرمانی دوره گذشته در هانگژو، از افت چهار پله ای ایران در مهم ترین آوردگاه ورزش پارالمپیکی قاره حکایت دارد.
ایران که طی چهار دوره گذشته همواره در جمع چهار کشور برتر بازی های پاراآسیایی قرار داشت، این بار در ناگویا از جایگاه دوم به رتبه ششم رسید تا یکی از مهم ترین عقب گردهای خود در تاریخ حضور در این بازی ها را تجربه کند.
مسیر ایران در 5 دوره بازی های پاراآسیایی
نخستین دوره بازی های پاراآسیایی سال 2010 در گوانگژو برگزار شد؛ جایی که کاروان ایران با کسب 80 مدال، شامل 27 طلا، 24 نقره و 29 برنز، در جایگاه چهارم قرار گرفت و نخستین حضور خود در این رویداد را با رتبه ای قابل توجه به پایان رساند.
چهار سال بعد و در بازی های اینچئون 2014، ایران با افزایش تعداد مدال های خود به 120 مدال، شامل 37 طلا، 52 نقره و 31 برنز، همچنان چهارم آسیا ماند. با وجود افزایش 40 مدالی نسبت به دوره نخست، این رشد برای صعود در جدول رده بندی کافی نبود.
در بازی های 2018 جاکارتا، روند صعودی ایران به جایگاه سوم انجامید. کاروان کشورمان با کسب 136 مدال، شامل 51 طلا، 43 نقره و 42 برنز، بهترین عملکرد خود از نظر مجموع مدال و تعداد طلا تا آن زمان را ثبت کرد و به یک قدمی نایب قهرمانی رسید.
اوج این مسیر در بازی های 2022 هانگژو رقم خورد؛ جایی که ایران با 131 مدال و کسب 44 طلا، 46 نقره و 41 برنز، پس از چین در جایگاه دوم ایستاد و عنوان نایب قهرمانی بازی ها را به دست آورد. اگرچه مجموع مدال های ایران نسبت به جاکارتا پنج مدال کمتر بود، ارتقای جایگاه از سوم به دوم نشان داد که تعداد مدال ها به تنهایی تعیین کننده رتبه نهایی نیست.
اما در بازی های 2026 ناگویا، کاروان ایران با 102 مدال شامل 26 طلا، 36 نقره و 40 برنز، در جایگاه ششم جدول توزیع مدال ها قرار گرفت؛ نتیجه ای که در مقایسه با دوره قبل، کاهش 29 مدال و از دست رفتن چهار پله در جدول رده بندی را به همراه داشت.
از نایب قهرمانی تا جایگاه ششم؛ چه چیزی تغییر کرد؟
مقایسه نتایج 5 دوره نشان می دهد که افت ایران در ناگویا تنها به کاهش مجموع مدال ها محدود نمی شود. تعداد طلاهای کاروان نیز از 44 مدال در هانگژو به 26 مدال در ناگویا رسید؛ کاهشی معادل 18 مدال طلا که در نظام رتبه بندی مبتنی بر تعداد مدال های طلا، اهمیت ویژه ای دارد.
از سوی دیگر، کاهش تعداد مدال های برنز از 41 به 40، در کنار کاهش مدال های طلا و نقره، نشان می دهد ترکیب مدالی ایران نیز نسبت به دوره گذشته تغییر کرده است. با این حال، برای مشخص شدن دلایل اصلی این عقبگرد، باید عملکرد رشته ها، تعداد سهمیه ها، کیفیت رقابت ها، وضعیت قهرمانان و میزان موفقیت نسل های جدید ورزشکاران به صورت جداگانه بررسی شود.
شرایط خاص کشور؛ متغیری در معادله آماده سازی
بررسی عملکرد کاروان ایران در ناگویا بدون در نظر گرفتن شرایط خاص کشور در ماه های منتهی به این رقابت ها، نمی تواند تصویری کامل از مسیر آماده سازی ورزشکاران ارائه دهد. شرایطی که می تواند بر روند اردوهای آماده سازی، برنامه ریزی تمرینی، برگزاری مسابقات تدارکاتی و آرامش روانی ورزشکاران تأثیرگذار باشد و در نهایت، کیفیت حضور آن ها در میدان رقابت را تحت تأثیر قرار دهد.
با این حال، برای مشخص شدن میزان اثرگذاری این شرایط بر نتیجه نهایی، به بررسی دقیق تر روند آماده سازی رشته های مختلف، وضعیت اردوها و مسابقات تدارکاتی و عملکرد ورزشکاران نیاز است. از این رو، شرایط خاص کشور را باید یکی از متغیرهای قابل بررسی در تحلیل نتیجه ناگویا دانست، نه دلیلی قطعی برای توجیه افت چهار پله ای ایران.
در واقع، پرسش اصلی این است که چه میزان از فاصله گرفتن ایران از جایگاه دوم آسیا به شرایط بیرونی و چه میزان به مسائل فنی، ترکیب کاروان و عملکرد رشته های مختلف مربوط می شود؛ پرسشی که پاسخ به آن می تواند مسیر بازگشت ورزش پارالمپیکی ایران به جمع مدعیان اصلی قاره را روشن تر کند.
ناگویا؛ زنگ هشداری برای ورزش پارالمپیکی ایران
با همه اینها قرار گرفتن در جایگاه ششم آسیا به معنای نادیده گرفتن تلاش ورزشکارانی نیست که در شرایط دشوار برای ایران افتخارآفرینی کردند؛ اما فاصله گرفتن از جایگاه دوم دوره قبل، پرسشی جدی درباره روند آماده سازی، برنامه ریزی و حفظ جایگاه ایران در ورزش پارالمپیکی قاره مطرح می کند.
ایران در چهار دوره نخست، مسیر خود را از رتبه چهارم به سوم و سپس دوم رساند؛ مسیری که در ناگویا متوقف شد. اکنون مسئله اصلی تنها بازگشت به جمع سه کشور برتر آسیا نیست، بلکه شناسایی دلایل این افت و تدوین برنامه ای برای جلوگیری از تکرار آن در دوره آینده است.
پایانی بر روند صعودی
بازی های پارا آسیایی از سال 2010 به عنوان بزرگ ترین رویداد چند رشته ای ورزشکاران دارای معلولیت در قاره آسیا آغاز شد. ایران از همان دوره نخست یکی از کشورهای حاضر در این بازی ها بود و اتفاقا در جمع مدعیان کسب مدال هم قرار داشت و حتی روندی صعودی در ادوار مختلف این بازی ها داشت اما پایان بازی های پاراآسیایی 2026 پایانی بر این روند هم بود.
جدول مقایسه عملکرد ایران در ادوار بازی های پاراآسیایی به این شرح است:
دوره میزبان رتبه ایران طلا نقره برنز مجموع 2010 گوانگژو چهارم 27 24 29 80 2014 اینچئون چهارم 37 52 31 120 2018 جاکارتا سوم 51 43 42 136 2022 هانگژو دوم 44 46 41 131 2026 ناگویا ششم 26 36 40 102
{{name}}
{{content}}