مرمت مسجد استقلال سارایوو به دست هنرمندان اندونزیایی

به گزارش ایکنا به نقل از سارایوو تایمز، در نمایشی عمیق از دوستی پایدار و دیپلماسی فرهنگی، تیمی از منبت کاران چیره دست از جپارای اندونزی، قرار است از 14 تا 19 اکتبر 2026 از سارایوو بازدید کنند تا نقوش چوبی فضای داخلی مسجد استقلال این شهر را بازسازی کنند.

این ابتکار به دنبال سفر لستری معردیجات، نایب رئیس مجلس شورای مردمی جمهوری اندونزی  به بوسنی و هرزگوین مقرر شد که در جریان آن وی از مسجد استقلال بازدید و مشاهده کرد که تزئینات چوبی داخلی آن نیاز به تعمیر و نگهداری دارد.

نایب رئیس مجلس اندونزی در این بازدید گفت و گویی با امام جماعت مسجد استقلال داشت و طی آن تاکید کرد که اقدامات مرمتی در تزئینات داخلی مسجد انجام خواهد شد. این ابتکار مرمت از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا همزمان با بزرگداشت بیست و پنجمین سالگرد افتتاح مسجد استقلال است. این نقطه عطف، این مأموریت را فوق العاده ویژه می کند و آن را به یک ادای احترام معنادار تبدیل می کند که تاریخ مسجد را گرامی می دارد و در عین حال بر پیوندهای پایدار بین اندونزی و بوسنی و هرزگوین تأکید می کند. ماموریت مرمت که توسط هنرمندان ماهر جپارا که در سراسر جهان به دلیل میراث منبت کاری قرن ها شهرت دارند، انجام می شود، بر تعمیر چندین قطعه زینتی آسیب دیده متمرکز خواهد بود. در حالی که مسجد استقلال بیست و پنجمین سالگرد تاسیس خود را جشن می گیرد، این بازسازی به عنوان گواهی زنده بر دوستی پایدار بین اندونزی و بوسنی و هرزگوین است. در مارس 1995، سوهارتو، رئیس جمهور وقت اندونزی، در جریان سفر به شهر جنگ زده سارایوو و دیدار با علی عزت بگویچ، رئیس جمهور بوسنی و هرزگوین، پیشنهاد ساخت مسجدی در این شهر را به عنوان هدیه ای برای مردم بوسنی و هرزگوین مطرح کرد. سوهارتو دولت خود را برای تحقق این ایده بسیج کرد و «فوزان نعمان» یکی از برجسته ترین معماران اندونزی را مأمور طراحی و اجرای این پروژه نمود. نعمان پیش از آن به خاطر طراحی بناهایی همچون مسجد بزرگ باتام، مسجد بیت الرحیم در مجموعه کاخ مردکا و مسجد «ات تین» (ساخته شده در سال 1999 در شرق جاکارتا) شهرت داشت. عملیات ساخت این مسجد در سال 1995 آغاز شد، اما به دلیل ناآرامی های داخلی در اندونزی که منجر به پایان دوران ریاست جمهوری سوهارتو در سال 1998 گردید، روند ساخت وساز متوقف شد. ساخت این مسجد سرانجام در سپتامبر 2001 به پایان رسید و توسط «سعید عقیل المنور»، وزیر امور دینی اندونزی، افتتاح شد. یک سال بعد، در سپتامبر 2002، مگاواتی سوکارنوپوتری، رئیس جمهور وقت اندونزی در جریان سفر رسمی خود به سارایوو از این مسجد بازدید کرد. معماری مسجد استقلال سارایوو از معماری اندونزی الهام گرفته است. این مسجد با استفاده از عناصر و الگوهای هندسی ساده در سازه های فلزی (ساخته شده از فولاد ضدزنگ یا آلومینیوم) و همچنین بلوک های شیشه ای در نما، پنجره ها و طاق ها بنا شده است. نمای بیرونی با کاشی های سفید پوشیده شده، در حالی که فضای داخلی به ویژه در محراب، منبر و قاب پنجره هابا کنده کاری های چوبی اندونزیایی که نقوش گل و گیاه دارند، تزیین شده است. این مسجد که در منطقه ی «اوتوکا» در غرب شهر و در زمینی به مساحت 2800 متر مربع (30 هزار فوت مربع) احداث شده، یکی از بزرگ ترین مساجد سارایوو به شمار می رود و به عنوان یک بنای شاخص در این محله، به راحتی قابل تشخیص است. مسجد دارای یک گنبد مسی رنگ به ارتفاع 27 متر است. در پیرامون این گنبد، سه دهانه ی افقی تعبیه شده که امکان ورود نور طبیعی به فضای داخلیِ زیر گنبد را فراهم می کنند. این سبک گنبد، مشابه گنبد «مسجد التین» در جاکارتا است که آن نیز توسط «فوزان نعمان» طراحی شده است. دو مناره ی دوقلو در طرفین ورودی قرار دارند که یادآور سبک نمای «ایوان» در معماری ایرانی است و ارتفاع آن ها به 48 متر می رسد. بر فراز گنبد و مناره های دوقلو، تزییناتی کروی شکل قرار گرفته که در بالاترین نقطه ی آن ها نماد ستاره و هلال دیده می شود. این دو مناره نماد دو ملت هستند؛ چرا که این مسجد نشان دهنده ی دوستی و همبستگی میان اندونزی و بوسنی و هرزگوین است. انتهای پیام