حرم رضوی گنجینه ای از روایت های انسانی برای خلق آثار ماندگار هنری است

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، مجید مجیدی، کارگردان سینما و تلویزیون، در آیین نکوداشت بزرگان عرصه فرهنگ و هنر رضوی که شامگاه گذشته 29 مهرماه در مرکز همایش های آستان قدس رضوی برگزار شد، با اشاره به ارادت خود به امام رضا(ع) اظهار کرد: هرگاه بهانه ای برای حضور و سخن گفتن درباره نام مقدس امام رضا(ع) فراهم می شود، با تمام وجود مشتاق حضور هستم. حدود 20 روز پیش که دوستان این موضوع را مطرح کردند، همین که شنیدم قرار است برای زیارت امام رضا(ع) به مشهد بیایم، باقی مسائل برایم در حاشیه قرار گرفت؛ چراکه اصل و اساس این حضور، خود حضرت رضا(ع) است که سالیان سال با ایشان زندگی کرده ایم و محبت اهل بیت(ع) در اعماق وجود همه ما ریشه دارد. هرچه داریم، از عظمت و بزرگی اهل بیت(ع) است.

وی با اشاره به برخی نگاه های محدودکننده در حوزه فرهنگ و هنر افزود: متأسفانه در حوزه های مختلف فرهنگی، هنری و اجتماعی، گاهی با محدودیت هایی در نگاه به مفاهیم دینی مواجه هستیم. من همواره با اصطلاح سینمای دینی و ایجاد چارچوب های محدود برای آن مسئله داشته ام؛ زیرا دین را نمی توان به حوزه یا چارچوبی خاص محدود کرد. همه هستی و تمام ابعاد وجود انسان با مفاهیم الهی و دینی پیوند دارد و هر آنچه در زندگی انسان جریان دارد، می تواند در این حوزه معنا پیدا کند. ایجاد مرزبندی های محدودکننده گاهی موجب شده است که نتوانیم در این زمینه آن گونه که باید موفق باشیم و نگاه کلیشه ای به مسائل پیدا کنیم.

این کارگردان سینما و تلویزیون با تأکید بر اهمیت زبان فطرت در ارتباط با مخاطبان تصریح کرد: اگر بتوانیم با زبان فطرت با جهان، مردم، انسان ها و حتی خانواده ها سخن بگوییم، بسیاری از مسائل قابل درک و دریافت خواهد بود. فطرت امری است که خداوند در وجود همه انسان ها قرار داده است؛ محبت، عشق و گذشت از جمله مفاهیمی هستند که در وجود انسان نهادینه شده اند و همگی در حوزه دین معنا پیدا می کنند. بنابراین، وقتی با این زبان با مخاطب ارتباط برقرار می کنیم، می توانیم گستره وسیع تری از انسان ها را تحت تأثیر قرار دهیم.

مجیدی در ادامه به تجربه ساخت فیلم بچه های آسمان اشاره کرد و گفت: زمانی که این فیلم در آمریکا به نمایش درآمد، سوزان سانتاگ، از منتقدان برجسته جهان که بعدها درگذشت، درباره آن مطلبی نوشت. او با دیدن فیلم با این پرسش مواجه شده بود که این چه فرهنگی و چه باوری است که انسان را به چنین جایگاهی می رساند؛ فرهنگی که در آن، فرد با وجود قرار داشتن در شرایط فقر، حاضر نیست حتی از یک پر قند که متعلق به خودش نیست استفاده کند. در این فیلم، رفتار پدر خانواده و شیوه مواجهه او با مسائل زندگی، جلوه ای از یک باور عمیق انسانی را نشان می دهد. این نگاه، برخاسته از روح بلند بشری و فطرت انسان است و در فرهنگ اسلامی نیز جایگاهی اساسی دارد.

وی با بیان اینکه اسلام به درستی معرفی نشده است، افزود: من همواره معتقد بوده ام که در معرفی اسلام جفا شده است؛ حتی در میان پیروان خود این دین نیز آن گونه که باید، شناخت درستی از حقیقت و معارف آن وجود ندارد. البته در این زمینه همه ما مسئولیت داریم و باید برای شناخت و معرفی صحیح اسلام تلاش کنیم. وجود مقدس امام رضا(ع) فرصتی بسیار ارزشمند برای این کار فراهم کرده است و من بارها به دوستان مختلف گفته ام که این ظرفیت بزرگ را باید جدی گرفت و از آن برای آشنایی مردم با معارف اهل بیت(ع) بهره برد.

این کارگردان سینما و تلویزیون ادامه داد: باید از مخاطبان و علاقه مندان دعوت کنیم که آثار را ببینند، درباره آن ها گفت وگو کنند و در این تجربه فرهنگی و معنوی مشارکت داشته باشند. بارها با افرادی صحبت کرده ام که می گویند علاقه مندند چنین تجربه ای داشته باشند، اما در بسیاری از مواقع مسیر حضور و ارتباط برایشان فراهم نیست. امیدوارم با تمهیدات مدیران حرم مطهر رضوی، به ویژه آقای خوراکیان و دیگر متولیان، این مسیر هموارتر شود و زمینه حضور هنرمندان بیشتری در آستان قدس رضوی فراهم آید؛ چراکه در این مجموعه، گنجینه ای از مفاهیم معرفتی وجود دارد که می توان با شناخت و پرداخت هنرمندانه آن ها، آثار ارزشمندی خلق کرد.

روایت های خادمان حرم رضوی؛ گنجینه ای برای خلق آثار هنری

مجیدی با اشاره به خاطرات فراوانی که در دوران ساخت فیلم محمد رسول الله(ص) از آشنایی با خادمان و فضای حرم رضوی به دست آورده است، اظهار کرد: در آن دوران با موضوعات و تجربه های مختلفی آشنا می شدم و خادمان عزیز خاطراتی را نقل می کردند که هرکدام ظرفیت تبدیل شدن به یک اثر هنری را داشت. متأسفانه فرصتی پیدا نشد که این خاطرات را به صورت منظم جمع آوری کنیم و در قالب کتاب در اختیار علاقه مندان قرار دهیم. از خدا خواسته ام که توفیقی نصیبمان کند تا بتوانیم این خاطرات را گردآوری کنیم و به شکل کتاب منتشر کنیم، اما تاکنون این فرصت فراهم نشده است.

وی با اشاره به برخی تجربه های خود در حرم مطهر رضوی افزود: در یکی از خاطرات، از مرحوم فرشچیان و آثار ارزشمند ایشان یاد می کنم که در جریان ساخت فیلم، برای ما الهام بخش بود. آثار مینیاتور و نگاه هنری ایشان ظرفیت ویژه ای برای تجسم بخشیدن به مفاهیم تاریخی و معنوی داشت. در حوزه تاریخ اسلام، بخش زیادی از آنچه در اختیار داریم، مکتوبات، ادبیات و شعر است و تصویرهای مستند و قابل اتکای چندانی از بسیاری از مقاطع تاریخی وجود ندارد. اگر قرار باشد برای دانش آموزان و گروه های مختلف جامعه، مفاهیم تاریخی و دینی را به تصویر بکشیم، این تصاویر باید به اندازه کافی زیبا، گویا و دارای جزئیات باشند تا بتوانند مخاطب را با خود همراه کنند.

اکران محمد رسول الله(ص) در حرم رضوی؛ تجربه ای فراموش نشدنی

کارگردان فیلم محمد رسول الله(ص) با اشاره به چگونگی شکل گیری ایده ساخت این فیلم و نخستین نمایش آن بیان کرد: پیش از ساخت فیلم به حرم مطهر رضوی آمدم و از آقای حجازی اجازه و هماهنگی لازم را گرفتم و نیت کردم که نخستین نمایش فیلم در آستان قدس رضوی برگزار شود. از ابتدا درخواست من این بود که فیلم به مردم تقدیم شود و نخستین نمایش آن در همین فضای معنوی و در مشهد مقدس باشد. در نهایت، این هماهنگی انجام شد و نخستین نمایش فیلم در سینما هویزه مشهد برگزار شد؛ مراسمی که برای من خاطره ای بسیار ویژه و ماندگار است.

وی ادامه داد: در آن مراسم، زائران و خادمان حرم مطهر با برنامه ای ویژه حضور پیدا کردند و سالن سینما مملو از خادمان بود. بسیاری از این افراد برای نخستین بار وارد سینما می شدند و شاید حدود 90 درصد آن ها تجربه حضور در چنین فضایی را نداشتند.

در طول نمایش فیلم، بارها صدای صلوات بر محمد و آل محمد در سالن طنین انداز می شد و حال وهوای آن مراسم برای من بسیار شیرین و تأثیرگذار بود. با وجود همه نمایش هایی که فیلم در نقاط مختلف تجربه کرد، آن نمایش نخست در مشهد همچنان یکی از زیباترین خاطرات من است؛ زیرا مخاطبان آن، خادمان حرم امام رضا(ع) بودند که با عشق و علاقه در این مراسم حضور یافته بودند.

مجیدی با اشاره به تأثیر محتوای دینی بر رفتار مخاطبان در جریان نمایش فیلم گفت: فیلم طولانی بود و حدود سه ساعت زمان داشت. در برخی نمایش ها، یکی از دغدغه ها این بود که تماشاگران برای اقامه نماز با مشکل مواجه نشوند. به یاد دارم که در یکی از موارد، به دلیل حضور پرشمار مردم و طولانی بودن زمان فیلم، درخواست شد که امکان اقامه نماز فراهم شود و حاضران در همان سالن اجتماعات برای نماز ایستادند. این اتفاق ها برای من نشان می داد که وقتی یک اثر هنری با باورهای عمیق مردم ارتباط برقرار می کند، فضای پیرامون آن نیز می تواند تحت تأثیر قرار گیرد.

استقبال جهانی از فیلم و تبدیل سالن سینما به محل اقامه نماز

وی با اشاره به نخستین نمایش جهانی فیلم در جشنواره مونترال کانادا اظهار کرد: نخستین نمایش جهانی فیلم در مونترال برگزار شد. زمانی که برای حضور در مراسم افتتاحیه جشنواره به آنجا رفتم، با صفی بسیار طولانی از مخاطبان روبه رو شدم که بدون اغراق، نزدیک به یک کیلومتر امتداد داشت. پیش از آن نیز برای فیلم های دیگرم به این جشنواره رفته بودم و جوایز مهمی دریافت کرده بودم، اما دیدن چنین جمعیتی برای فیلم محمد رسول الله(ص) واقعاً شگفت انگیز بود.

مجیدی افزود: وقتی درباره علت حضور این افراد پرس وجو کردم، متوجه شدم که مسلمانان از ایالت های مختلف کانادا و مناطق گوناگون برای تماشای فیلم آمده اند. شرایط فروش بلیت نیز به گونه ای بود که امکان خرید اینترنتی از قبل فراهم نشده بود و بسیاری از افراد برای تهیه بلیت در صف ایستاده بودند.

در همان زمان، با من تماس گرفتند و گفتند که 20 سالن سینما در مجموعه جشنواره به نمازخانه تبدیل شده و مردم در آنجا مشغول اقامه نماز هستند. این موضوع برای برگزارکنندگان جشنواره نیز شگفت آور بود و حتی با لحنی شوخ طبعانه به من گفتند که گویا قرار است اسلام را به اینجا بیاورید.

وی با بیان اینکه این تجربه ها ظرفیت بالای آثار هنری دینی برای ارتباط با مخاطبان را نشان می دهد، ادامه داد: امیدوارم روزی فرصت فراهم شود تا بتوانیم این خاطرات و مستندات را به صورت دقیق گردآوری و منتشر کنیم؛ زیرا اتفاق هایی که در جریان نمایش این فیلم در نقاط مختلف جهان رخ داد، هرکدام روایت مستقلی دارند و می توانند برای شناخت تأثیر هنر بر مخاطب ارزشمند باشند.

دشواری های نمایش فیلم در کشورهای اسلامی

این کارگردان سینما و تلویزیون با اشاره به مشکلاتی که در مسیر نمایش فیلم محمد رسول الله(ص) در برخی کشورها به وجود آمد، گفت: در کنار تجربه های شیرین و استقبال هایی که از فیلم صورت گرفت، با دشواری ها و جفاهایی نیز مواجه شدیم. در برخی کشورهای اسلامی، از جمله مصر، بارها نامه نوشتم و درخواست کردم اگر ادله و دلیلی برای حرام دانستن فیلم وجود دارد، آن را به صورت روشن بیان کنند؛ زیرا در ساخت این اثر از منابع شیعه و اهل سنت استفاده شده بود و تلاش کرده بودیم با اتکا به منابع معتبر، اثری درباره زندگی پیامبر عظیم الشأن اسلام تولید کنیم.

مجیدی ادامه داد: یکی از دلایل انتخاب دوران کودکی پیامبر(ص) برای روایت فیلم این بود که زمینه ای برای ایجاد وفاق در جهان اسلام فراهم شود. در عین حال، برخی پرسش ها درباره نمایش چهره پیامبر مطرح می شد، درحالی که در فیلم، چهره ایشان به صورت مستقیم نمایش داده نشده و از پشت سر به تصویر کشیده شده بود. ما تلاش کرده بودیم با رعایت ملاحظات، اثری بسازیم که بتواند مخاطبان مختلف را با بخشی از زندگی پیامبر اسلام آشنا کند و زمینه گفت وگو درباره این شخصیت بزرگ را فراهم آورد.

وی با اشاره به دیگر دغدغه های خود در ساخت فیلم اظهار کرد: یکی دیگر از موضوعاتی که برای من اهمیت داشت، توجه به جایگاه حضرت زهرا(س) و جفاهایی بود که در طول تاریخ به ایشان شده است. این موضوع نیز از جمله دغدغه های من بود و در کنار روایت زندگی پیامبر(ص)، همواره به این مسئله فکر می کردم که چگونه می توان شخصیت ها و الگوهای دینی را به شکلی شایسته به مخاطب معرفی کرد.

موانع بین المللی و تداوم مسیر معرفی پیامبر اسلام(ص)

مجیدی با اشاره به تلاش برای معرفی فیلم در کشورهای مختلف جهان بیان کرد: در کشورهایی مانند هند و چین تلاش های زیادی برای نمایش و معرفی فیلم انجام دادیم. در طول حدود دو سال، با گروه ها و افراد مختلف و از مسیرهای گوناگون پیگیری کردیم، اما در برخی موارد با موانع جدی روبه رو شدیم و اجازه ندادند آن گونه که می خواستیم این مسیر را ادامه دهیم. با این حال، معتقدم نمی توانند نور حقیقت را خاموش کنند و این مسیر راه خود را ادامه خواهد داد.

وی با اشاره به گزارشی که درباره وضعیت نمایش فیلم و دشواری های پیش آمده به رهبر انقلاب ارائه کرده بود، افزود: در این گزارش درباره اتفاق هایی که در کشورهای مختلف رخ داده بود و تلاش هایی که برای نمایش فیلم انجام شده بود، توضیح دادم. در برخی کشورها با مشکلات و محدودیت هایی مواجه شدیم و در داخل و خارج از کشور نیز تهمت ها و دشواری هایی وجود داشت، اما در مقابل، در تعدادی از کشورهای اسلامی توفیقات خوبی به دست آمد.

برای نمونه، در کشورهایی مانند چچن و داغستان و همچنین عراق و ترکیه، فیلم با استقبال هایی روبه رو شد و مسیر نمایش آن ادامه پیدا کرد.

همکاری با هنرمند ایتالیایی برای بازآفرینی فضای تاریخی فیلم

این کارگردان سینما و تلویزیون در بخش دیگری از سخنان خود به روند انتخاب عوامل هنری فیلم و تلاش برای بازآفرینی فضای تاریخی و تصویری اثر اشاره کرد و گفت: در جریان تحقیقات مربوط به فیلم، به مکه و مدینه سفر کردیم و در این مسیر با مشکلات فراوانی مواجه شدیم.

در یکی از این سفرها، فردی از بزرگان درباره دشواری های کار با ما صحبت کرد و مسائل متعددی را مطرح کرد. من آن شب به هتل برگشتم و تصمیم گرفتم همه موارد را به صورت دقیق یادداشت کنم تا صبح روز بعد، پس از نماز، آن ها را گزارش دهم و برای رفع مشکلات پیگیری کنم.

مجیدی افزود: یکی از موضوعات مهم در ساخت فیلم، پیدا کردن هنرمندی بود که بتواند فضای تصویری ویژه ای برای اثر ایجاد کند. وقتی آثار یک هنرمند ایتالیایی را بررسی کردم، به این نتیجه رسیدم که توانایی و تجربه او می تواند به ما در خلق تصاویر تاریخی کمک کند. پیش از آن، آثار بزرگ سینمایی و شیوه های نورپردازی در فیلم های مهم را بررسی کرده بودم و به این جمع بندی رسیدم که برای رسیدن به کیفیت تصویری مورد نظر، باید از توانایی این هنرمند بهره بگیریم.

وی ادامه داد: موضوع را با دوستان در میان گذاشتم و گفتم که برای فیلم به حضور این هنرمند نیاز داریم. پس از ارسال درخواست، حدود یک هفته بعد پاسخی دریافت کردیم که به دلیل درگیر بودن او با پروژه های مختلف در چند سال آینده، امکان حضورش وجود ندارد.

از شنیدن این خبر بسیار ناراحت شدم؛ زیرا احساس می کردم در آن حوزه، جایگزین مناسبی برای او نداریم و کسی که بتواند این فضای تصویری را به خوبی درک کند، به سادگی پیدا نمی شود.

مجیدی با اشاره به ادامه پیگیری ها برای همکاری با این هنرمند اظهار کرد: پس از دریافت پاسخ اولیه، بار دیگر نامه ای برای او فرستادم و درباره فیلم پیامبر اسلام(ص) توضیح دادم. در این نامه از او خواستم اگر امکان دارد، این پروژه را بپذیرد و به ما افتخار همکاری بدهد. پاسخ او بسیار متفاوت بود؛ اعلام کرد که افتخار می کند فیلمبردار اثری باشد که درباره پیامبر عظیم الشأن اسلام و وجود یگانه عالم هستی ساخته می شود. این پاسخ برای من بسیار تأثیرگذار بود، زیرا نشان می داد موضوع فیلم و شخصیت پیامبر اسلام(ص) می تواند فراتر از مرزهای دینی و فرهنگی، برای یک هنرمند غیرمسلمان نیز جذاب و قابل احترام باشد.

وی افزود: پس از آن تلاش کردیم مقدمات سفر و حضور او را فراهم کنیم، اما در گرفتن ویزا با مشکل مواجه شدیم. در نهایت، زمانی که اطلاع داد برای مدتی به ایتالیا بازمی گردد، هماهنگی های لازم انجام شد و به ایتالیا رفتیم تا درباره همکاری با او گفت وگو کنیم. ساعت ها در منزلش درباره پیامبر اسلام(ص)، داستان فیلم و اهداف ساخت آن صحبت کردیم. این گفت وگو حدود پنج تا شش ساعت ادامه داشت و در نهایت، او با اشتیاق همکاری در این پروژه را پذیرفت.

نقش مادران در تربیت نسل و انتقال محبت اهل بیت(ع)

مجیدی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به جایگاه مادران در تربیت فرزندان و شکل گیری باورهای دینی اظهار کرد: لازم می دانم از همه مادران یاد کنم؛ به ویژه مادر خودم و همه مادرانی که فرزندانشان را با قرآن و معارف دینی آشنا کردند. هرچه داریم، از مهر و محبت این مادران است. به نظر من، این تعبیر که بهشت زیر پای مادران است، فقط یک جمله زیبا نیست، بلکه بیانگر حقیقتی عمیق درباره نقش مادران در احیای فرزندان، جامعه و رویش نسل های آینده است.

وی ادامه داد: خودم به یاد دارم که از شش یا هفت سالگی، مادرم مرا برای آموزش قرآن به مسجد می فرستاد و در این مسیر مراقب بود که با آموزه های قرآنی آشنا شوم. بسیاری از داشته های ما از همین محبت و تلاش مادران سرچشمه می گیرد. به همین دلیل، درود و رحمت می فرستم بر همه مادران و در رأس همه آنان، حضرت فاطمه زهرا(س)، که الگویی بزرگ برای محبت، تربیت و پرورش انسان ها هستند.

ظرفیت هنری حرم رضوی و ضرورت ثبت خاطرات عوامل فیلم

این کارگردان سینما و تلویزیون با قدردانی از دست اندرکاران برگزاری آیین نکوداشت بزرگان عرصه فرهنگ و هنر رضوی گفت: از همه عزیزان و اعضای مجموعه آستان قدس رضوی که این توفیق را فراهم کردند تا در این برنامه حضور پیدا کنم، تشکر می کنم. در جریان ساخت فیلم محمد رسول الله(ص)، با خادمان و افراد مختلفی آشنا شدم و خاطرات فراوانی شنیدم که هرکدام می توانست موضوع یک اثر مستقل باشد. این تجربه ها برای من بسیار ارزشمند بود و امیدوارم روزی فرصتی فراهم شود تا بتوانیم همه این روایت ها را گردآوری کنیم.

مجیدی با اشاره به تجربه حضور عوامل غیرمسلمان فیلم در حرم مطهر رضوی اظهار کرد: یکی از هنرمندانی که در ساخت فیلم با ما همکاری می کرد، مسیحی بود و هنگام حضور او در حرم، این فرصت فراهم شد تا از نزدیک با فضای زیارت و ارتباط مردم با امام رضا(ع) آشنا شود. در آنجا صحنه هایی را مشاهده کردیم که برای یک ناظر بیرونی بسیار قابل توجه بود؛ افرادی که شاید هیچ نسبت خانوادگی با یکدیگر نداشتند و پیش از آن همدیگر را نمی شناختند، در کنار یکدیگر با محبت و احترام حضور داشتند.

وی افزود: برای من جالب بود که ببینم چگونه افراد بدون آنکه از قبل با یکدیگر آشنایی داشته باشند، در این فضا احساس نزدیکی می کنند. گاهی در زندگی روزمره حتی فرصت نمی کنیم با فردی که در کنارمان قرار گرفته، سلام وعلیک کنیم، اما در حرم مطهر رضوی، نوعی پیوند و احساس مشترک میان مردم شکل می گیرد.

این هنرمند نیز هنگام حضور در کنار ضریح مطهر، برای مدتی طولانی در سکوت به تماشا ایستاده بود و تحت تأثیر آن فضا قرار داشت.

مجیدی ادامه داد: او پس از این تجربه، با شوق و هیجان از آنچه دیده بود صحبت می کرد و برای همسرش توضیح می داد که در چه فضایی حضور یافته است. این تجربه برای من نشان داد که محبت و دلدادگی به امام رضا(ع) می تواند برای افرادی که از فرهنگ ها و ادیان دیگر می آیند نیز تأثیرگذار باشد. آنچه در این فضا رخ می دهد، فقط یک مناسک ظاهری نیست، بلکه تجربه ای انسانی و عاطفی است که می تواند در ذهن و دل مخاطب باقی بماند.

تجربه آهنگساز فیلم محمد رسول الله(ص) از اسلام و زیارت

این کارگردان سینما و تلویزیون در ادامه به همکاری با ای. آر. رحمان، آهنگساز هندی فیلم محمد رسول الله(ص)، اشاره کرد و گفت: درباره زندگی این هنرمند تحقیق کردم و متوجه شدم که او پیش از مسلمان شدن، پیرو آیین دیگری بوده است. این موضوع برایم جالب بود و تلاش کردم درباره تجربه های معنوی او بیشتر بدانم. در جریان ساخت فیلم نیز همکاری او با ما بسیار ویژه بود و حتی برای حضور در پروژه، با هزینه شخصی خود به ایران آمد.

وی افزود: به یاد دارم که در ماه مبارک رمضان، ای. آر. رحمان بلیت سفر خود را شخصاً تهیه کرد و به ایران آمد. در ابتدا برخی از دوستان تصور می کردند که شاید او برای حضور در پروژه نیاید، اما برخلاف این تصور، خودش به محل کار آمد و همکاری را آغاز کرد. هنگام صحبت درباره قرارداد نیز برخورد او برای ما جالب بود و قرارداد را بدون تعیین جزئیات مالی از سوی خود امضا کرد. این در حالی بود که او هنرمندی شناخته شده در سطح جهانی بود و دستمزدهای قابل توجهی دریافت می کرد.

مجیدی ادامه داد: موسیقی فیلم از جمله بخش های بسیار مهم و زیبای این اثر بود و همکاری با او برای ما تجربه ای ارزشمند به شمار می رفت.

در مدت حضورش در ایران، فرصت هایی برای آشنایی بیشتر او با فضای فرهنگی و معنوی کشور فراهم شد و او به مکان های مذهبی مختلف رفت. از جمله، به حرم امام رضا(ع) و دیگر اماکن مقدس مشرف شد و این تجربه ها بخشی از خاطرات او از دوران ساخت فیلم بود.

وی با اشاره به گفت وگوهای خود با این آهنگساز درباره مسیر زندگی و گرایش او به اسلام اظهار کرد: در یکی از گفت وگوها از او پرسیدم چه اتفاقی باعث شد به این مسیر برسد. او توضیح داد که سال ها پیش در عالم رؤیا با تجربه ای مواجه شده بود که تأثیر عمیقی بر او گذاشته و زمینه آشنایی و گرایشش به اسلام را فراهم کرده بود. پس از آن، مسیر زندگی اش تغییر کرد و با وجود دشواری هایی که در ارتباط با خانواده و اطرافیان تجربه می کرد، این مسیر را ادامه داد.

مجیدی افزود: او بعدها به مکه مشرف شد و در مدینه نیز تجربه ای معنوی داشت که برایش بسیار تأثیرگذار بود. روایت های او نشان می داد که آشنایی با مفاهیم دینی و تجربه های معنوی چگونه می تواند بر مسیر زندگی انسان اثر بگذارد. برای من، شنیدن این خاطرات در کنار همکاری هنری با او، بار دیگر اهمیت زبان فطرت و ظرفیت معنوی مفاهیم دینی را یادآوری می کرد.

هنر؛ زبانی برای معرفی حقیقت اسلام به جهان

مجیدی در جمع بندی سخنان خود با تأکید بر ضرورت بهره گیری از ظرفیت های حرم مطهر رضوی برای تولید آثار هنری گفت: آنچه در حرم مطهر رضوی وجود دارد، گنجینه ای بزرگ از معرفت، خاطرات انسانی، تجربه های معنوی و جلوه های هنری است. اگر بتوانیم این ظرفیت را به درستی بشناسیم و با زبان هنر به مخاطبان معرفی کنیم، می توانیم زمینه آشنایی افراد بیشتری را با معارف اهل بیت(ع) فراهم آوریم. آنچه در این فضا جریان دارد، نیازمند اغراق و بزرگ نمایی نیست. کافی است واقعیت ها را ببینیم، روایت ها را بشنویم و با نگاهی هنرمندانه آن ها را ثبت کنیم. خاطرات خادمان، تجربه زائران، حضور هنرمندان از فرهنگ ها و ادیان مختلف و تأثیری که این فضا بر آنان می گذارد، همگی ظرفیت هایی هستند که می توانند به آثار ماندگار تبدیل شوند.

این کارگردان سینما و تلویزیون در پایان ابراز امیدواری کرد که با فراهم شدن زمینه حضور بیشتر هنرمندان در حرم مطهر رضوی و توجه به ثبت خاطرات و تجربه های معنوی، بتوان گام های مؤثرتری در معرفی فرهنگ رضوی و معارف اهل بیت(ع) به جهان برداشت و این گنجینه ارزشمند را در اختیار نسل های آینده قرار داد.

وی با اشاره به جایگاه معنوی کفش زائر در حرم مطهر رضوی گفت: کفش به خودی خود وسیله ای برای راه رفتن است و ممکن است در محیط های دیگر، آلودگی و گل ولای آن چندان ارزشمند تلقی نشود، اما در فضای زیارت، نگاه انسان به آن تغییر می کند. هنگامی که کفش به زائر امام رضا علیه السلام تعلق دارد، خادم آن را با احترام دریافت می کند؛ زیرا صاحب آن را مهمان امام رضا علیه السلام می داند.

مجیدی ادامه داد: در برخی روایت ها، خادمان حتی از اینکه کفشی غبار بیشتری داشته باشد یا گل ولای بیشتری به آن چسبیده باشد، استقبال می کنند؛ چراکه پاک کردن و تمیز کردن آن را بخشی از خدمت خود می دانند. این نگاه، نشان دهنده عمق ارادت آنان است و بیان می کند که ارزش این خدمت تنها در انجام یک کار ظاهری خلاصه نمی شود، بلکه فضیلتی معنوی در آن نهفته است.

وی با بیان اینکه خدمت در کفشداری را باید فراتر از یک فعالیت معمولی دانست، اظهار کرد: این خدمت نوعی شست وشوی معنوی، آرامش و تزکیه نفس برای انسان به همراه دارد. در چنین فضایی، فرد می آموزد که چگونه از موقعیت و جایگاه خود فاصله بگیرد و با احترام به دیگران خدمت کند. به همین دلیل، کفشداری حرم رضوی را می توان جایگاهی برای آموختن درس های بزرگ انسانی دانست.

این کارگردان سینما و تلویزیون با اشاره به تجربه شخصی خود از خدمت در کفشداری حرم امام رضا علیه السلام گفت: حدود دو سال پیش فرصتی فراهم شد تا برای یک روز به صورت افتخاری در کفشداری حرم خدمت کنم. شیفت من حدود چهار ساعت بود، اما آن قدر لحظات برایم شیرین و دلنشین گذشت که اصلاً متوجه گذر زمان نشدم.

وی افزود: در آن چند ساعت، کفش زائران را دریافت می کردم و در انجام کارهای مربوط به آن مشارکت داشتم. تجربه ای بسیار معنوی و متفاوت بود؛ به گونه ای که احساس می کردم پاهایم روی زمین نیست و در فضایی شبیه به قطعه ای از بهشت حضور دارم. آن لحظات برایم حس عجیب و وصف ناپذیری داشت و لذت معنوی آن را به خوبی احساس می کردم.

مجیدی با اشاره به تأثیر ماندگار آن تجربه بر خود خاطرنشان کرد: پس از پایان آن شیفت، همچنان آن حس دلنشین و فضای معنوی در ذهنم باقی مانده بود. همان تجربه باعث شد بیشتر به این موضوع فکر کنم که ارتباط میان خدمت ظاهری و فضای معنوی حرم چگونه می تواند بر انسان اثر بگذارد و چه احساس متفاوتی در او ایجاد کند.

وی ادامه داد: در همان مدتی که در کفشداری حضور داشتم، می دیدم افراد مختلف درباره امکان خدمت در این بخش سؤال می کنند و بسیاری از آنان نیز آرزو دارند فرصتی برای حضور در کفشداری پیدا کنند. این علاقه و اشتیاق نشان می دهد که خدمت به زائران امام رضا علیه السلام برای بسیاری از مردم، نه یک وظیفه عادی، بلکه توفیقی معنوی و فرصتی ارزشمند برای کسب فیض است.

مجیدی در پایان با اشاره به آرزوی خود برای تکرار این تجربه معنوی گفت: آن توفیق از همان حضور کوتاه و چندساعته در کفشداری برایم شکل گرفت و این تجربه یکی دو بار برایم پیش آمد، اما پس از آن فرصت تکرار آن فراهم نشد. همچنان آرزو دارم که ان شاءالله بار دیگر چنین فرصتی نصیبم شود تا بتوانم در این جایگاه خدمت کنم و از فضای معنوی حرم مطهر امام رضا علیه السلام بهره ببرم و خادم افتخاری حرم امام رضا(ع) شوم.

انتهای پیام