چالش جدی تعامل با مخاطب در طرح «زندگی با آیه ها»

به گزارش خبرنگار ایکنا، احمد جمالی گندمانی مدیر امور مطالعات نظری دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی در نشست تخصصی بررسی نهضت ملی « زندگی با آیه ها » که عصر روز گذشته دوشنبه 27 مهرماه برگزار شد، طی سخنانی با اشاره به اینکه با اپلیکیشن این طرح آشنا هست و پرسش مهم این است که چقدر این طرح توانسته با مخاطب ارتباط برقرار کند؟ گفت: طرح فاقد پشتوانه ایده ای مطلوب است.

به گزارش خبرنگار ایکنا، احمد جمالی گندمانی مدیر امور مطالعات نظری دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی در نشست تخصصی بررسی نهضت ملی «زندگی با آیه ها» که عصر روز گذشته دوشنبه 27 مهرماه برگزار شد، طی سخنانی با اشاره به اینکه با اپلیکیشن این طرح آشنا هست و پرسش مهم این است که چقدر این طرح توانسته با مخاطب ارتباط برقرار کند؟ گفت: طرح فاقد پشتوانه ایده ای مطلوب است. اینکه چه انتظاری باید از این طرح که قرار است با استفاده از چند آیه ساده بتواند، انتظارات را در همه ابعاد مختلف و فراگیر قرآنی پوشش دهد، چندان مشهود نیست.

وی ادامه داد: بیشتر تصور می شود که ایده اصلی این طرح یک ایده فنی است که توانسته با اپلیکیشن یا رسانه ملی، آیاتی را در دسترس عموم قرار دهد و تنها در همین حد کارآمد باشد و نتوانسته ایده هدفمندی را مطرح کند.

جمالی گندمانی تصریح کرد: باید در مورد «زندگی با آیه ها» این پرسش مطرح شود که مگر چنین طرحی با چندصد آیه تا چه حد قادر است وظایف مغفول مانده دستگاه ها و نهادهای مختلف را در حوزه قرآن جبران کند؟ و لذا این نرم افزار را نمی شود به مثابه کل جامعه قرآنی در نظر گرفت و از آن انتظار داشت که تحقق همه وظایف را ممکن سازد.

وی افزود: روح واحدی را از این اپلیکیشن دریافت نمی کنید و لذا بیشتر از اینکه با روح انسانی مرتبط با قرآن روبرو باشید، در حال سرگرم شدن با هوش مصنوعی هستید و این هوش مصنوعی است که حتی در طرح سؤالات دخیل است؛ و مگر چقدر طرح یک سؤال با استفاده از هوش مصنوعی قادر است کاربر را تحت تأثیر قرار دهد؟

جمالی گندمانی گفت: در بحث فرایندی این طرح، موضوع اصلی تفکیک مخاطب است. در این طرح مخاطبی که استاد قرآن است با مخاطبی که محصل مدرسه است تفاوتی ندارد و سؤالات طرح شده در آن، بدون در نظر گرفتن سطح معلومات، ابتدایی مطرح می شود که تداوم این فرایند در ادامه، فرد را دچار بیهودگی و پوچی می کند. نکته بعدی در مورد وعده های جوایز طرح است که این آسیب های اصلی اغلب طرح های ملی است، چرا که با گذر زمان وقتی فراگیر می شود، ممکن است در ادامه نتواند تعهدی را که پیش تر مطرح کرده و از طریق آن به جامعه اعتماد تزریق کرده است، محقق کند؛ این امر موجب بدبینی عده ای می شود.

وی در پایان گفت: فرایند بعد از جذب مخاطب وجود ندارد. باید با استفاده از شیوه هایی همچنان تأثیر خود را داشته باشد تا فرد پس از جذب دچار تصور رهاشدگی نشود و لذا اینجاست که حلقه های میانی در ارتباط مؤثر و مداوم فرد با طرح به وجود می آید که موجب می شود یک برنامه، چرخه قرآنی جامعه را تکمیل کند؛ در غیر این صورت، برنامه تبدیل به یک چرخه معیوب می شود.

انتهای پیام

نظرات

captcha