شب های مقاومت؛ میدان همدلی و اقتدار

به قلم مجید کافی عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه:

شکل گیری شب های مقاومت بر سه هدف اساسی و به هم پیوسته استوار است. بهره گیری از ظرفیت نیروی مردمی برای مقابله با تهدید ها و تحرکات دشمن، ایجاد همدلی و انسجام اجتماعی میان مردم و تقویت روحیه عزت، اقتدار و ایستادگی در برابر دشمنان.

این سه هدف، چارچوب اصلی این اجتماعات را تشکیل می دهند و جهت گیری فعالیت ها، شعار ها و کنش های اجتماعی در شب های مقاومت باید در راستای تحقق آنها باشد.

نخستین هدف شب های مقاومت، استفاده از ظرفیت عظیم نیروی انسانی و توان اجتماعی مردم برای مقابله با تهدید ها و تحرکات دشمنان داخلی و خارجی است. تجربه جوامع مختلف نشان می دهد که قدرت واقعی یک جامعه تنها به امکانات مادی، تجهیزات نظامی یا ساختار های رسمی آن محدود نمی شود؛ بلکه آگاهی، آمادگی، اراده و حضور مسئولانه مردم نیز از مهم ترین مؤلفه های اقتدار و امنیت ملی به شمار می آید.

این رویکرد با فرمان الهی در آیه 60 سوره انفال«ووَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ؛ و هر چه در توان دارید آماده کنید.» پیوند دارد؛ آیه ای که بر ضرورت آمادگی و فراهم کردن توان لازم برای مقابله با تهدید های دشمن تأکید می کند. این آمادگی، افزون بر قدرت دفاعی، می تواند ظرفیت های فرهنگی، اجتماعی، رسانه ای، فکری و معنوی جامعه را نیز دربرگیرد.

دومین هدف شب های مقاومت، ایجاد همدلی، تحکیم پیوند های اجتماعی و تقویت انسجام میان اقشار مختلف مردم است. جامعه ای که از اعتماد متقابل، احساس تعلق مشترک و اراده جمعی برخوردار باشد، در برابر بحران ها و فشار های بیرونی از مقاومت بیشتری برخوردار خواهد بود.

تجمعات شب های مقاومت می تواند زمینه ای برای حضور مشترک مردم، تقویت ارتباطات اجتماعی، زنده نگه داشتن ارزش های مشترک و بازآفرینی احساس مسئولیت جمعی فراهم کند. در چنین فضایی، افراد با وجود تفاوت های فکری، سلیقه ای و اجتماعی، می توانند بر محور اصول و اهداف مشترک گرد هم آیند و نشان دهند که حفظ وحدت و منافع عمومی، نیازمند همکاری و همدلی همگانی است.

سومین هدف شب های مقاومت، تقویت روحیه عزت مندی، استقلال خواهی و مقاومت در برابر دشمنانی است که با اقدامات خصمانه خود، امنیت، استقلال و منافع جامعه را تهدید می کنند.

این اصل را می توان در پرتو آیه 29 سوره فتح «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ؛ محمد[ص] پیامبر خداست و کسانی که با اویند بر کافران سختگیر[و] با همدیگر مهربانند.» تبیین کرد؛ آیه ای که بر صلابت در برابر دشمن و مهربانی و رحمت در میان مؤمنان تأکید دارد.

بر اساس این آموزه، جامعه باید در روابط درونی خود بر محبت، همدلی، حمایت متقابل و همکاری استوار باشد و در برابر تجاوز، سلطه طلبی و تهدید دشمنان، اراده ای محکم و روحیه ای مقاوم داشته باشد.

شب های مقاومت می تواند با یادآوری فداکاری ها، تبیین تجربه های تاریخی و تقویت خودباوری جمعی، این حقیقت را در افکار عمومی تثبیت کند که عزت و استقلال جامعه، بدون آمادگی، وحدت، هوشیاری و ایستادگی مسئولانه حفظ نخواهد شد.

چهارمین هدف، صیانت از اهداف شب های مقاومت و مقابله با انحراف در مسیر آن است.

با توجه به این سه هدف بنیادین، ضرورت دارد که ماهیت و جهت گیری تجمعات شب های مقاومت به روشنی حفظ شود. این اجتماعات برای تقویت توان مردمی، افزایش همدلی و انسجام اجتماعی و تحکیم روحیه مقاومت در برابر دشمن شکل گرفته اند.

بنابراین، هر شعار، صدا یا حرکتی که آگاهانه در جهت معکوس این اهداف قرار گیرد، به تفرقه میان مردم دامن بزند، انسجام اجتماعی را تضعیف کند یا عملاً در خدمت نقشه های دشمن قرار گیرد، با فلسفه وجودی شب های مقاومت ناسازگار است.

شب های مقاومت، میدان تقویت جبهه همدلی و اقتدار مردم است، نه عرصه تفرقه، اختلاف افکنی و تضعیف اراده جمعی. ازاین رو، هر صدایی که بخواهد این اجتماعات را از مسیر اصلی خود منحرف کند و به جای تقویت وحدت و مقاومت، زمینه تضعیف جامعه و بهره برداری دشمن را فراهم آورد، باید با هوشیاری و حساسیت مورد توجه قرار گیرد.

انتهای پیام