تاکید معاون فرماندار تهران بر رویکرد یکپارچه و تاب آورانه در مدیریت مخاطرات شهری

معاون هماهنگی امور عمرانی فرمانداری تهران گفت: یکی از نیاز های اساسی، ایجاد بستری مشترک برای گردآوری، تحلیل و استفاده از داده های مرتبط با مخاطرات شهری است.

به گزارش خبرگزاری صدا وسیما، سعید بشیری در «چهارمین کنفرانس ملی و سومین کنفرانس بین المللی روز آینده، شهر آینده: به سوی شهر های تاب آور» که در دانشگاه خوارزمی برگزار شد، افزود: یکی از نیاز های اساسی، ایجاد بستری مشترک برای گردآوری، تحلیل و استفاده از داده های مرتبط با مخاطرات شهری است. اطلاعات مربوط به گسل ها، سیلاب، بافت های فرسوده، شبکه های حیاتی و جمعیت باید در بستری یکپارچه قرار گیرند تا امکان تحلیل ارتباط میان آنها فراهم شود.
وی ادامه داد: بدون دسترسی به داده های دقیق و قابل تبادل، تصمیم گیری جامع و برنامه ریزی مؤثر دشوار خواهد بود.
بشیری افزود: مسئله دیگر، یکپارچگی و هماهنگی میان دستگاه های مسئول است. باید بررسی کنیم که آیا می توان فرایندی برای پیگیری موضوع تاب آوری ایجاد کرد که هماهنگی میان بخش های مختلف را فراهم کند. برای مثال، در حوزه انرژی و برق، برخی مجموعه ها به صورت تخصصی به موضوع تاب آوری پرداخته اند. در وزارت راه و شهرسازی نیز فعالیت ها و ساختار هایی برای پیگیری مسائل مرتبط وجود دارد. اما مسئله اصلی این است که تاب آوری نباید صرفاً به ایجاد فرایند در یک دستگاه محدود شود، این مفهوم باید در ساختار تصمیم گیری و برنامه ریزی همه دستگاه های مرتبط جاری شود.
معاون فرماندار تهران گفت: موضوع سوم، طراحی شبکه ای و ماژولار زیرساخت های شهری است؛ به گونه ای که اختلال احتمالی در یک بخش، تمام سامانه را از کار نیندازد که البته ایجاد تأسیسات یکپارچه شهری و سامان دهی زیرساخت ها به صورت جدی پیگیری می شود. همچنین در حوزه آب، طرح هایی مانند ایجاد رینگ آبرسانی تهران پیشرفت قابل توجهی داشته است. هدف آن است که شبکه های حیاتی شهر به شکلی طراحی و مدیریت شوند که در برابر مخاطرات، انعطاف پذیری و قابلیت تداوم خدمت رسانی داشته باشند.
بشیری ادامه داد یکی از راهکار های اساسی در ارتقای تاب آوری شهری، برنامه ریزی کالبدی مبتنی بر مخاطرات است. بازتعریف کاربری زمین بر اساس میزان خطرپذیری، از موضوعات مهم در این زمینه محسوب می شود. برای مثال، باید بررسی کنیم که ساخت وساز در حریم گسل ها تا چه اندازه کنترل شده و مقررات مربوط به محدودیت ساخت وساز چگونه اجرا می شوند و صرف تصویب مقررات کافی نیست؛ بلکه باید اجرای مؤثر آنها نیز مورد توجه قرار گیرد. همچنین ایجاد توسعه فضا های چندمنظوره اهمیت زیادی دارد. این فضا ها می توانند در شرایط عادی مورد استفاده قرار گیرند و در زمان بحران نیز کارکرد های اضطراری داشته باشند.
بشیری گفت راهکار دوم، استفاده از فناوری و هوشمندسازی زیرساخت های شهری است، زیرساخت های هوشمند تاب آور باید از مرحله طرح و ایده فراتر بروند و در عمل پیاده سازی شوند. به عنوان مثال استفاده از ابزار های هوشمند برای پهنه بندی ریسک، می تواند نقش مهمی در مدیریت بحران سیلاب داشته باشد. این فناوری ها از الزامات یک شهر زنده و تاب آور به شمار می روند.
معاون فرماندار تهران گفت راهکار سوم، تقویت سرمایه اجتماعی و مشارکت شهروندان است. سرمایه اجتماعی، به ویژه در ارتباط با گروه های هدف، می تواند در کاهش آثار مخاطرات بسیار مؤثر باشد.
بشیری در پایان گفت، سه گزاره اساسی مطرح است، نخست اینکه تاب آوری فرایندی پیوسته است. دوم اینکه رهیافت یکپارچه صرفاً یک انتخاب فنی نیست، بلکه انتخابی مبتنی بر مسئولیت پذیری است و سوم اینکه ایجاد شهر تاب آور، یک رویکرد جمعی است و به همکاری همه دستگاه ها، دانشگاه ها، متخصصان و شهروندان نیاز دارد.

نظرات

captcha