کوتاه کردن افق طراحی پروژه ها؛ راهکار مقابله با طرح های نیمه تمام

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران، داود کامگار مدیرعامل این شرکت در بیستمین کنفرانس بین المللی مدیریت پروژه با اشاره به تأثیر تحریم ها، جنگ، محدودیت های تأمین تجهیزات و نوسانات اقتصادی بر اجرای پروژه های زیرساختی گفت: شرایط کنونی، فرضیات سنتی مدیریت پروژه را با چالش مواجه کرده و تصمیم گیری در محیط عدم قطعیت را به یکی از الزامات مدیریت طرح ها تبدیل کرده است.

وی با تأکید بر ضرورت تغییر در شیوه تعریف و اجرای پروژه ها اظهار کرد: در شرایط محدودیت منابع، باید اهداف بزرگ و بلندمدت به بخش های کوچک تر و اولویت دار تقسیم شوند تا هر بخش پس از تکمیل، امکان بهره برداری مستقل و ایجاد ارزش داشته باشد.

مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران همچنین مهندسی ارزش را فراتر از یک ابزار فنی و از الزامات مدیریتی در شرایط بحرانی دانست و بر ضرورت استفاده حداکثری از سرمایه گذاری های انجام شده و منابع موجود تأکید کرد.

کامگار با اشاره به محدودیت منابع مالی در اجرای طرح های عمرانی گفت: تعریف پروژه ها با افق های بلندمدت و حجم گسترده عملیات اجرایی می تواند به نیمه تمام ماندن طرح ها منجر شود؛ به گونه ای که حتی تأمین نیازهای کوتاه مدت و میان مدت نیز با مشکل مواجه شود.

به گفته وی، کوتاه تر کردن افق طراحی پروژه ها و اجرای مرحله ای آنها می تواند امکان تخصیص منابع به نیازهای فوری تر را فراهم کند و تکمیل بخش های ضروری طرح ها را در اولویت قرار دهد.

وی همچنین بر ضرورت بازنگری در مشخصات فنی پروژه ها با حفظ اصول فنی و کیفیت اجرا تأکید کرد و گفت: در شرایط خاص، باید از تحمیل الزامات غیرضروری به پروژه ها پرهیز کرد و تکمیل بخش های کمتر ضروری را به زمان مناسب موکول کرد.

ضرورت بازنگری در مدیریت ریسک پروژه ها

مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران با اشاره به نقش مدیریت ریسک در اجرای پروژه های زیرساختی اظهار کرد: ریسک پروژه ها تنها به تأخیر پیمانکاران یا افزایش قیمت مصالح محدود نیست، بلکه عواملی مانند جنگ، تحریم، تأمین مالی، اختلال در زنجیره تأمین، دسترسی به تجهیزات، تغییرات فناوری و تحولات ژئوپلیتیکی نیز باید در تصمیم گیری ها لحاظ شوند.

کامگار با تأکید بر لزوم افزایش انعطاف پذیری در مدیریت پروژه ها افزود: سازوکارهای تصمیم گیری باید به گونه ای اصلاح شوند که امکان تصمیم گیری به موقع و پذیرش ریسک های محاسبه شده فراهم شود و مدیران پروژه در مواجهه با شرایط پیش بینی نشده از حمایت لازم برخوردار باشند.

وی همچنین بر ضرورت پرهیز از بزرگ نمایی ابعاد پروژه ها تأکید کرد و گفت: در شرایط جنگی و محدودیت منابع، معیار اجرای طرح ها باید تأمین نیازهای واقعی باشد، نه رقابت برای ساخت پروژه های بزرگ تر یا دستیابی به رکوردهای اجرایی.

اشتراک منابع و تجهیزات میان پروژه ها

کامگار یکی دیگر از راهکارهای بهبود اجرای پروژه های عمرانی را تسهیل جابه جایی تجهیزات، امکانات و منابع مالی میان طرح ها و دستگاه های اجرایی عنوان کرد و گفت: مقررات موجود در این زمینه نیازمند بازنگری است تا استفاده از ظرفیت های موجود با سرعت و انعطاف بیشتری انجام شود.

وی همچنین توجه به نیروی انسانی و حمایت از مدیران پروژه ها را از عوامل مؤثر بر تداوم اجرای طرح ها دانست و بر ضرورت تقویت انگیزه کارکنان در شرایط دشوار تأکید کرد.

مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران در جمع بندی دیدگاه های خود، بازنگری در اهداف و اولویت های پروژه ها، کوتاه تر کردن افق برنامه ریزی، استفاده مؤثر از مهندسی ارزش و مدیریت ریسک، تقسیم طرح های بزرگ به مراحل قابل بهره برداری و تبدیل دارایی های غیرمولد به منابع قابل استفاده برای توسعه را از الزامات مدیریت پروژه های زیرساختی در شرایط کنونی برشمرد.