اقدام مالدیو برای ثبت مساجد سنگی ـ مرجانی در یونسکو

به گزارش ایکنا به نقل از مسلم لینک، مالدیو مرحلهٔ مهمی را در کمپین 13 سالهٔ خود برای به رسمیت شناخته شدن مساجد تاریخی سنگی ـ مرجانی توسط میراث جهانی یونسکو به پایان رسانده است؛ امری که این کشور اقیانوس هند را به شناخت بین المللی از میراث معماری اسلامی چندصدساله اش نزدیک تر می کند.

گفته می شود هفت مسجد تاریخی در دست بررسی هستند و انتظار می رود تصمیم دربارهٔ احتمال افزودن آن ها به فهرست میراث جهانی یونسکو در اواخر سال 2027 گرفته شود. این تحول اخیر پس از آن رخ می دهد که پروندهٔ نامزدی در ژانویهٔ 2026 ارسال شد و یونسکو در سپتامبر آن را رسماً پذیرفت. از آن زمان، یک تیم ارزیابی بین المللی برای بازرسی از مکان های نامزدشده، مشورت با جوامع محلی و ارزیابی اهمیت تاریخی و فرهنگی آن ها به مالدیو سفر کرده است. مقامات مالدیو می گویند مرحلهٔ ارزیابی اکنون تکمیل شده است، هرچند تصمیم نهایی بر عهدهٔ کمیتهٔ میراث جهانی یونسکو است. این نامزدی نقطهٔ اوج تلاش هایی است که به سال 2013 بازمی گردد؛ زمانی که مالدیو مساجد تاریخی سنگی ـ مرجانی خود را در فهرست موقت یونسکو قرار داد و آن ها را به عنوان مکان های فرهنگی شایستهٔ حفاظت بین المللی معرفی کرد. این مساجد نمونه های متمایزی از معماری اسلامی توسعه یافته در مالدیو هستند، جایی که سازندگان در طول تاریخ به جای مصالح ساختمانی متعارف، از سنگ آهک مرجانی موجود در محل استفاده می کردند. ویژگی های معماری آن ها شامل دیوارهای سنگی ـ مرجانی با حکاکی های ظریف، تیرهای چوبی، سقف های تزئینی و عناصر تزئینی است که بازتاب دهندهٔ سنت های اسلامی و میراث دریایی این کشور هستند. برخلاف مساجد سنگی باشکوهی که در سایر نقاط جهان اسلام یافت می شوند، مساجد مرجانی مالدیو هویتی معماری متمایز یافتند که تحت تأثیر محیط گرمسیری مجمع الجزایر، منابع طبیعی محدود و قرن ها تعامل با جوامع تجاری اقیانوس هند شکل گرفته است. اسلام از زمان گرویدن این کشور به این دین در قرن دوازدهم میلادی نقش محوری در جامعهٔ مالدیو داشته است و این مساجد همچنان نشانه مهمی از تاریخ دینی و فرهنگی آن به شمار می روند. به رسمیت شناخته شدن از سوی یونسکو می تواند آگاهی بین المللی از این میراث معماری را تقویت کند و در عین حال از تلاش ها برای حفظ بناهای تاریخی-دینی برای نسل های آینده پشتیبانی کند. ثبت در فهرست میراث جهانی همچنین می تواند فرصت هایی برای گردشگری فرهنگی در کشوری ایجاد کند که صنعت گردشگری بین المللی آن به طور سنتی بر استراحتگاه های لوکس، سواحل و تفریحات دریایی متمرکز بوده است. این ابتکار با جذب بازدیدکنندگان علاقه مند به تاریخ اسلام، معماری و میراث فرهنگی می تواند به تنوع بخشی به فعالیت های گردشگری و ایجاد فرصت های اقتصادی بیشتر برای جوامع جزایری که میزبان این مساجد هستند کمک کند. چنین مزایایی به مدیریت مؤثر میراث، سرمایه گذاری در حفاظت و توسعهٔ گردشگری که به اهمیت دینی این مکان ها احترام بگذارد بستگی دارد. حفاظت از معماری سنگی ـ مرجانی نیز به دلیل قرار گرفتن در معرض آب وهوای گرمسیری، آب شور و فرسایش زیست محیطی چالش هایی ایجاد می کند. شناخت بین المللی می تواند همکاری فنی و برنامه ریزی حفاظتی بیشتری را جلب کند، هرچند ثبت در یونسکو به طور خودکار تضمین کنندهٔ تأمین بودجه نیست. مالدیو در حال حاضر هیچ بنایی در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده ندارد. در صورت تصویب، مساجد سنگی ـ مرجانی نخستین ملک میراث جهانی شناخته شدهٔ بین المللی این کشور خواهند بود. انتظار می رود تصمیم نهایی در چرخهٔ ارزیابی سال 2027 کمیتهٔ میراث جهانی گرفته شود که می تواند نقطهٔ عطفی مهم در حفظ میراث معماری اسلامی مالدیو باشد. انتهای پیام