روایت داستان های کمتر شنیده شده؛ راهی برای جذب نسل جوان به تئاتر دینی

ستاره عظیمی ، کارگردان نمایش و تئاتر آیینی، در گفت وگو با ایکنا از خراسان رضوی، درخصوص لزوم افزایش حمایت ها از تئاتر دینی ، اظهار کرد: امروز برای برقراری ارتباط تئاتر دینی با نسل جدید ، باید به سراغ داستان هایی برویم که کمتر روایت شده اند؛ چراکه هنوز داستان های خلاقانه و بی شماری وجود دارند که روایت نشده اند.

ستاره عظیمی، کارگردان نمایش و تئاتر آیینی، در گفت وگو با ایکنا از خراسان رضوی، درخصوص لزوم افزایش حمایت ها از تئاتر دینی، اظهار کرد: امروز برای برقراری ارتباط تئاتر دینی با نسل جدید، باید به سراغ داستان هایی برویم که کمتر روایت شده اند؛ چراکه هنوز داستان های خلاقانه و بی شماری وجود دارند که روایت نشده اند. برای ارائه یک اثر جذاب و مؤثر، به پژوهش های فراوانی نیاز داریم، اما متأسفانه تاکنون حمایت چندانی از این حوزه صورت نگرفته است و در حال حاضر، حمایت هدفمند برای معرفی تئاتر دینی امری ضروری است.

وی افزود: تئاتر دینی باید مفاهیمی همچون ایمان، شهادت، گناه و رستگاری را از سطح شعار و بیان مستقیم فراتر ببرد و آن ها را در قالب موقعیت ها و کنش های دراماتیک به تصویر بکشد. به باور من، رسالت هنر نیز همین است؛ یعنی هنرمند باید این مفاهیم را از قالب شعاری خارج کند و در بستری زیباشناختی و باورپذیر ارائه دهد؛ به گونه ای که مخاطب بتواند با اثر هم ذات پنداری کند و خود را جای شخصیت یا کاراکتری بگذارد که روی صحنه حضور دارد.

این کارگردان نمایش آیینی با بیان اینکه هنر تنها زبان مشترکی است که مردم در سراسر جهان می توانند با آن ارتباط برقرار کنند، تصریح کرد: یکی از آسیب های مهم در تئاتر دینی، غلبه پیام بر درام و شکل گیری شخصیت های کلیشه ای است. برای عبور از این وضعیت و خلق آثار دینی تأثیرگذار، باید بیش از هر چیز به فیلمنامه یا نمایشنامه، به عنوان ستون اصلی اثر هنری، توجه کرد. اگر نویسنده بتواند هوشمندی و خلاقیت لازم را در نگارش اثر به کار گیرد، زمینه برای خلق یک نمایش موفق فراهم خواهد شد. پس از نگارش نمایشنامه نیز داستان و شیوه روایت آن باید در کنار یکدیگر قرار گیرند تا اثر بتواند با بهره گیری از خلاقیت عوامل تولید، از مرز شعارزدگی و کلیشه عبور کند. هرچه داستان ملموس تر و روایت آن باورپذیرتر باشد، امکان ایجاد هم ذات پنداری در مخاطب افزایش می یابد و اثر به موفقیت بیشتری دست پیدا می کند.

عظیمی درباره ارتباط تئاتر دینی با نسل جدید بیان کرد: در این زمینه باید به سراغ داستان هایی برویم که کمتر روایت شده اند؛ چراکه در تاریخ اسلام، شخصیت ها و قهرمانان بسیاری وجود دارند که هنوز به درستی معرفی نشده اند و مخاطبان شناخت کافی از آنان ندارند. بنابراین، روایت هنرمندانه زندگی و شخصیت این افراد می تواند آثار تازه و جذابی برای نسل جوان ایجاد کند. برای برقراری ارتباط با نسل جدید، به ویژه دهه هشتادی ها، باید از هوشمندی و خلاقیت بیشتری استفاده کرد. هرچند شرایط امروز برقراری این ارتباط را دشوارتر کرده است، اما این کار همچنان امکان پذیر است و لازم است مخاطبان، به ویژه کودکان و نوجوانان، بتوانند با اثر ارتباط عاطفی برقرار کنند.

وی در بخش دیگری از صحبت هایش درباره میزان حمایت ها از تئاتر دینی، گفت: واقعیت این است که تاکنون حمایت چندانی از این حوزه صورت نگرفته و این مسئله جای گلایه دارد. انتظار می رود امکانات و حمایت های بیشتری فراهم شود؛ حتی افرادی که در زمینه پژوهش و مطالعات دینی فعالیت می کنند، باید متناسب با توانایی خود وارد این عرصه شوند و از تولید آثار دینی حمایت کنند. این موضوع به همان کم توجهی ما نسبت به دین آسمانی مان بازمی گردد؛ چراکه اگر هر یک از ما بخشی از این مسئولیت را بر عهده بگیریم، می توانیم در پیشبرد این جریان مؤثر باشیم. کارگردان، بازیگر، نویسنده، تهیه کننده و دیگر عوامل هنری، هرکدام می توانند سهمی در این مسیر داشته باشند.

این کارگردان تئاتر آیینی ادامه داد: برای اجرای آخرین نمایشی که روی صحنه بردیم، با دشواری های زیادی مواجه شدیم؛ در حالی که آثار دینی باید از حمایت بیشتری برخوردار باشند. گاهی حتی امکان اجرای آن ها در سالن های مناسب نیز فراهم نمی شود. چنانچه شرایطی ایجاد شود که این آثار بتوانند در سالن های مناسب اجرا شوند و با تبلیغات مؤثر به فروش برسند، درآمد حاصل از آن می تواند برای تولید آثار بعدی هزینه شود و انگیزه کودکان و نوجوانانی را که در این پروژه ها فعالیت می کنند، افزایش دهد؛ چراکه وقتی پس از چند ماه تمرین و تلاش، امکان ارائه اثر فراهم نشود و نتوانیم دستمزد عوامل را پرداخت کنیم، طبیعی است که این شرایط به تدریج موجب دلسردی و فاصله گرفتن آنان از فعالیت های هنری و دینی شود.

عظیمی اظهار کرد: در مقابل، شاهد هستیم که برخی آثار کمدی، حتی با وجود محتوای ضعیف و استفاده از تعابیر نامناسب، با تبلیغات گسترده روی صحنه می روند و قطعاً شایسته است آثار دینی نیز از حمایت و تبلیغات مناسب برخوردار شوند تا خانواده ها بتوانند با اطمینان از آن ها استقبال کنند.

وی با اشاره به سختی های پژوهش در تئاتر آیینی، افزود: هنگامی که موضوع نمایش به زندگی پیامبران یا ائمه اطهار(ع) مربوط می شود، باید اطمینان حاصل کرد که روایت ارائه شده از پشتوانه تاریخی و مستند برخوردار است. لازم است نویسنده پیش از نگارش اثر، مطالعات و تحقیقات خود را به طور دقیق انجام دهد و منابع و مراجع مورد استفاده را در اختیار کارگردان قرار دهد. کارگردان نیز ابتدا باید بر اساس مستندات ارائه شده اطمینان پیدا کند که روایت موردنظر در منابع تاریخی وجود دارد و از اعتبار کافی برخوردار است؛ چراکه بررسی این منابع تا حد زیادی می تواند خیال عوامل تولید را از صحت محتوای نمایشنامه آسوده کند و مانع از طرح مطالب نادرست یا فاقد پشتوانه تاریخی شود.

این کارگردان تئاتر دینی در پایان گفت: در مجموع، به نظر من، اگر تولید و اجرای تئاتر دینی با برنامه ریزی دقیق انجام شود، قطعاً می تواند با استقبال گسترده مردم مواجه شود. برای نمونه، برخی نمایش های کمدی با استفاده از بیلبورد، تبلیغات محیطی و حمایت شهرداری به خوبی معرفی می شوند و اگر همین همدلی و حمایت در زمینه تئاتر دینی نیز شکل بگیرد، مردم از اجرای این آثار آگاه خواهند شد و فرصت بیشتری برای تماشای آن ها پیدا می کنند. تبلیغات مؤثر و برنامه ریزی شده، از مرحله آغاز تولید تا زمان اجرا، نقش مهمی در موفقیت آثار دینی دارد و اگر همه مراحل به صورت منسجم و هدفمند پیش برود، می توان انتظار داشت که این آثار با استقبال مناسبی از سوی مردم روبه رو شوند.

انتهای پیام

نظرات

captcha