به گزارش خبرنگار ایکنا؛ حامد علامتی، مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان امروز، جمعه 16 مهرماه به مناسبت هفته ملی کودک در سخنرانی پیش از خطبه نماز جمعه شهر تهران با اشاره به فرارسیدن هفته ملی کودک با شعار «لبخند کودکان، الفبای وطن» تأکید کرد: هفته ملی کودک امسال یک هفته معمولی نیست؛ زیرا درباره کودکان در شرایطی سخن می گوییم که ملت ایران ماه هایی سخت را پشت سر گذاشته است. روز هایی که جنگ از پشت صفحه های خبر بیرون آمد و برای بسیاری از خانواده ها به تجربه ای عینی تبدیل شد.
به گزارش خبرنگار ایکنا؛ حامد علامتی، مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان امروز، جمعه 16 مهرماه به مناسبت
هفته ملی کودک در سخنرانی پیش از خطبه نماز جمعه شهر تهران با اشاره به فرارسیدن هفته ملی کودک با شعار «لبخند کودکان، الفبای وطن» تأکید کرد: هفته ملی کودک امسال یک هفته معمولی نیست؛ زیرا درباره کودکان در شرایطی سخن می گوییم که ملت ایران ماه هایی سخت را پشت سر گذاشته است. روز هایی که جنگ از پشت صفحه های خبر بیرون آمد و برای بسیاری از خانواده ها به تجربه ای عینی تبدیل شد. در این روزها، کودکان نیز صدای انفجار شنیدند، اضطراب بزرگ تر ها را دیدند و برخی از آنان مظلومانه به قافله شهیدان پیوستند. علامتی افزود: امروز نمی توان از هفته کودک سخن گفت و از کودکان و نوجوانان شهید ایران یاد نکرد. نمی توان از آینده گفت و از دانش آموزان شهید مدرسه «شجره طیبه» سخن نگفت؛ دانش آموزانی که امروز باید پشت نیمکت مدرسه می نشستند، کتاب می خواندند، سؤال می کردند، می خندیدند، بازی می کردند و برای آینده خود رؤیا می ساختند. وی با اشاره به آیه ای از قرآن کریم درباره «شجره طیبه» گفت: شجره طیبه درختی است با ریشه استوار و شاخه هایی رو به آسمان. اگر ریشه های این نسل را با ایمان، محبت خانواده، فرهنگ، زبان، تاریخ و هویت ایرانی اسلامی استوار کنیم، شاخه های آن به سوی علم، هنر، دانایی، خلاقیت و پیشرفت خواهد رفت. اگر دشمن مدرسه را ویران کند، پاسخ ما فقط بازسازی دیوار های مدرسه نیست؛ پاسخ اصلی ما پرورش نسلی است که آینده ایران را قدرتمندتر، آبادتر و سربلندتر بسازد. مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تصریح کرد: یکی از درس های سخت این ماه ها برای ما این بود که مسئله کودک، مسئله ای حاشیه ای نیست. وقتی کودکی در جنگ شهید می شود، فقط یک نفر از جمعیت کشور کم نشده است؛ بلکه یک رؤیا، یک امکان و یک آینده مورد تعرض قرار گرفته است. از همین رو، معتقدم دفاع از کودکان ایران، بخشی از دفاع از ایران است. دفاع تنها از مرز و خاک و تأسیسات نیست؛ در روزگار جنگ باید از جان کودک، از آرامش روانی کودک، از ایمان و هویت او، از حق او برای کودک بودن و از امید او به آینده دفاع کرد. وی با تأکید بر اینکه دشمن ممکن است نتواند سرزمین یک ملت را تصرف کند، اما تلاش خواهد کرد امید به آینده را از نسل آن ملت بگیرد، گفت: حفظ امید کودکان امروز فقط یک توصیه روان شناختی یا تربیتی نیست؛ یک مسئولیت ملی برای همه ماست. علامتی در تبیین شعار هفته ملی کودک امسال گفت: عبارت «لبخند کودکان، الفبای وطن» را نباید فقط به یک شعار زیبا بر پوستر ها محدود کرد. لبخند کودک فقط نشانه سرگرمی نیست؛ کودکی که لبخند می زند، یعنی احساس امنیت می کند، یعنی کسی او را دوست دارد، یعنی صدایش شنیده می شود، یعنی حق بازدید، کتاب، مدرسه و پرسش دارد، می تواند خطا کند و مهم تر از همه، هنوز می تواند درباره فردا رؤیا داشته باشد. پس لبخند کودک، حاصل یک نظام سالم خانوادگی، تربیتی، فرهنگی و اجتماعی است. وی در توضیح واژه «الفبا» افزود: الفبا آغاز نوشتن است. هیچ کلمه ای بدون الفبا نوشته نمی شود و هیچ آینده ای نیز بدون کودکان ساخته نمی شود. اگر می خواهیم فردای ایران را بنویسیم، باید از الفبای کودکی آغاز کنیم. ایمان، اخلاق، عشق به وطن، زبان فارسی، عادت به مطالعه، روحیه علمی، پرسشگری، خلاقیت و مسئولیت پذیری همگی از کودکی شکل می گیرند. علامتی درباره واژه «وطن» گفت: وطن فقط خاک نیست؛ وطن مردم این سرزمین اند، خانواده های آنان اند، زبان و فرهنگ اند، شهیدان آنند، تاریخ و ایمان آنند و مهم تر از همه، وطن آینده آنان اند؛ بنابراین وقتی می گوییم «لبخند کودکان، الفبای وطن»، از یک امر کاملاً راهبردی سخن می گوییم. لبخند کودک یک امر خصوصی نیست؛ یک شاخص ملی است. اگر می خواهیم بدانیم حال یک جامعه چگونه است، یکی از راه هایش آن است که ببینیم حال کودکان آن جامعه چگونه است. وی در ادامه بیان کرد: در شرایط جنگ، لبخند کودک نشانه بی خبری از خطر نیست؛ نشانه آن است که یک ملت توانسته است در دل بحران، زندگی و امید را حفظ کند. علامتی خطاب به نمازگزاران و مردم ایران، با اشاره به مسئولیت ظریف و سنگین همه در قبال کودکان، گفت: باید کودکانمان را با واقعیت های زمانه آشنا کنیم؛ باید ایران را بشناسند، قهرمانان آن را بشناسند، شهدا را بشناسند و بدانند امنیت و استقلال این سرزمین با هزینه هایی حفظ شده است. وی افزود: در همان حال باید مراقبت کنیم که جنگ، کودکی را از کودکانمان نگیرد. کودک حتی در روزگار جنگ حق دارد بازی کند، کتاب بخواند، نقاشی بکشد، قصه بشنود، به آسمان نگاه کند و درباره ستاره ها سؤال بپرسد. کودک حق دارد بخندد و علم بیاموزد. باید نسلی را تربیت کنیم که آن قدر مؤمنانه، شجاع، خلاق و امیدوار باشد که هم بتواند از ایران دفاع کند و هم بتواند ایران را بسازد. علامتی تصریح کرد: این همان منطقی است که امروز برگرفته از اندیشه راهبردی امام شهیدمان، در روزشمار هفته ملی کودک گنجانده شده است. هفته را با یاد لبخند هایی که از یاد نمی روند و کودکان و نوجوانان شهید آغاز کرده ایم، اما متوقف نمی شویم. از آنجا به خانواده و شنیدن صدای کودک می رسیم، از خانواده به بازی و نشاط، از بازی به کتاب و قصه، از کتاب به عدالت برای همه کودکان و سرانجام به این نقطه می رسیم که کودکان، سازندگان فردا هستند. وی با تأکید بر اینکه این مسیر معنادار است، گفت: پیام ما این است که از سوگ کودکان شهیدمان آغاز می کنیم، اما در سوگ متوقف نمی شویم؛ مقصد ما ساختن آینده کودکان ایران اسلامی است. مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان درباره وظیفه این نهاد گفت: کانون نزدیک به شش دهه است که در کنار کودکان این سرزمین ایستاده است. کانون فقط یک مجموعه کتابخانه ای نیست، اگرچه کتاب قلب تپنده آن است؛ کانون یک شبکه ملی فرهنگی و تربیتی است؛ شبکه ای از مراکز ثابت، سیار و پستی که در شهرها، روستا ها و مناطق کم برخوردار تلاش می کند کتاب، قصه، شعر، ادبیات، هنر، تئاتر، سینما، پویانمایی، بازی، علم و فناوری و فرصت کشف استعداد را در دسترس کودکان و نوجوانان قرار دهد. وی افزود: کتابخانه های سیار ما که 60 سال است فعالیت می کنند، هنوز مربیانی دارند که کتاب را به جاده می برند تا اگر کودکی نمی تواند به کتابخانه برسد، کتابخانه به سراغ کودک برود. این برای ما فقط یک خدمت فرهنگی نیست؛ جلوه ای از عدالت فرهنگی است. هیچ کودک ایرانی نباید فقط به دلیل اینکه در یک روستای دور، منطقه مرزی یا محله کم برخوردار زندگی می کند، سهم کمتری از فرهنگ، کتاب، هنر و فرصت رشد داشته باشد. علامتی در پایان سه تعهد را به عنوان مطالبه برای کودکان ایران مطرح کرد و افزود: هیچ کودک ایرانی نباید بدون امنیت و شکوفایی استعداد محروم باشد، فقر، معلولیت، روستا، مرز و جغرافیا نباید سرنوشت فرهنگی کودکان را تعیین کند و درباره کودکان، بدون شنیدن صدای کودکان تصمیم نخواهیم گرفت. انتهای پیام
{{name}}
{{content}}