جزئیاتی از پرونده محسن بابائیان؛ کسی که با خودرو حافظان امنیت را زیر گرفت

به گزارش مشرق ، روز گذشته رسانه های ضدانقلاب با انتشار خبری درباره «محسن بابائیان»، از بازداشت شدگان حوادث دی ماه 1404، مدعی شدند که وی صرفاً به دلیل «حضور در اعتراضات» به اعدام محکوم شده است؛ روایتی که با حذف بخش هایی از اتهامات مطرح شده در پرونده، تلاش دارد یک پرونده امنیتی و قضایی را به «مجازات اعتراض» تقلیل دهد.

این در حالی است که پیگیری ها نشان می دهد روایت منتشرشده در این رسانه ها، تمام ابعاد پرونده را دربرنمی گیرد و موضوع صرفاً به حضور این فرد در اغتشاشات دی ماه محدود نبوده است.

بر اساس اطلاعات یک منبع آگاه، بابائیان در جریان حوادث دی ماه علاوه بر حضور در صحنه آشوب ها، با یک دستگاه خودرو اقدام به زیر گرفتن مردم و نیروهای حافظ امنیت کرده است.

این منبع آگاه همچنین گفته است که بابائیان در جریان رسیدگی به پرونده، به ارتکاب این اقدام اعتراف کرده است.

اطلاعات بدست آمده بیانگر این است که بابائیان در اغتشاشات دی ماه با پسرخاله خود به قصد آسیب رساندن به نیروهای حافظ امنیت از خانه بیرون می روند. او گفته که تحت تاثیر شبکه های معاند قرار گرفته بوده است.

بر این اساس، میان حضور در یک تجمع اعتراضی و ارتکاب رفتار خشونت آمیز علیه مردم و نیروهای حافظ امنیت تفاوت اساسی وجود دارد و نمی توان با حذف اتهامات مطرح شده در پرونده، حکم قضایی صادرشده را صرفاً به «اعتراض» نسبت داد.

پروژه روایت سازی با حذف اتهامات

رسانه های ضدانقلاب در روایت اخیر خود، ابتدا بابائیان را با عنوان «بازداشت شده اعتراضات دی ماه» معرفی کرده و سپس صدور حکم اعدام را به حضور او در اعتراضات مرتبط کرده اند؛ در حالی که درباره یک پرونده قضایی، صرف اشاره به سابقه بازداشت فرد در یک تجمع، توضیح کاملی درباره اتهامات و مستندات پرونده ارائه نمی کند.

این شیوه روایت سازی، با حذف بخش های حساس پرونده، تصویری دوگانه از ماجرا به مخاطب ارائه می دهد؛ به این معنا که فرد ابتدا صرفاً «معترض» معرفی می شود و سپس حکم قضایی او به عنوان مجازات «اعتراض» بازنمایی می شود.

در پرونده بابائیان نیز تمرکز رسانه های ضدانقلاب بر عبارت «حضور در اعتراضات» و حذف سایر اتهامات مطرح شده، موجب شده اصل موضوع پرونده در حاشیه قرار گیرد.

تفاوت اعتراض با رفتار خشونت آمیز

سنایی کارشناس مسائل قضایی می گوید که ارزیابی یک پرونده قضایی باید مجموعه اتهامات، مستندات و روند رسیدگی مورد توجه قرار گیرد و نمی توان صرفاً با استناد به عنوان «معترض» درباره چرایی صدور حکم قضایی قضاوت کرد.

وی ادامه می دهد از همین رو، روایت هایی که بدون اشاره به سایر اتهامات مطرح شده، حکم صادرشده برای بابائیان را نتیجه «حضور در اعتراضات» معرفی می کنند، تصویری ناقص از پرونده ارائه می دهند.