نگاهی آماری به نیمکت تیم فوتبال امید؛ فرصت سوزی با پلاک موقت!

به گزارش مشرق، پس از حذف تیم فوتبال امید از بازی های آسیایی ناگویا و استعفای حسین عبدی، این روزها پرونده انتخاب یک سرمربی جدید برای امیدها دوباره به جریان افتاده است.

مهدی تاج رئیس فدراسیون فوتبال پس از انتقادات شدیدی که از عملکرد تیم امید شد، گویا این بار نمی خواهد زمان از دست بدهد و برخلاف دوره های قبل، سعی دارد که سرمربی جدید تیم امید را در سریعترین زمان ممکن معرفی کند. به خصوص که انتخاب سرمربی جدید بدون از دست دادن زمان، شاید بتواند فشارهایی که روی فدراسیون فوتبال قرار دارد، را کمتر کند.

این روزها اسامی مختلف و البته تکراری برای امیدها در حال مطرح شدن است و گفته می شود افشین قطبی به نیمکت تیم امید نزدیک تر از بقیه است.

در هیاهوی گمانه زنی برای انتخاب سرمربی جدید، نگاهی به لیست مربیان تیم امید در 12 سال گذشته نشان می‎ دهد که تا چه حد، نیمکت این تیم لرزان بوده و مربی نتوانسته است جای پای خود را در این تیم محکم کند.

در 12 سال گذشته، از آذرماه 93 تا مهرماه 1405، 9 مربی مختلف به عنوان سرمربی تیم امید فعالیت کرده اند، این تعداد مربی در 12 سال به خوبی گویای این است که امیدها هیچ گاه نتوانستند با یک مربی به ثبات برسند و تغییرات متعدد یکی از پاشنه های آشیل امیدها در بیش از یک دهه گذشته است.

رد پای این تغییرات به خوبی در نتایج و عملکرد تیم فوتبال امید بارز و مشهود است. نه تنها طلسم صعود به المپیک شکسته نشد و 54 ساله شد، بلکه فوتبال ایران در 4 دوره اخیر بازی های آسیایی در سه دوره(2014، 2022 و 2025) در همان مرحله گروهی از دور مسابقات کنار رفت و قبل از افتتاحیه به تهران بازگشت!

در 2022 جاکارتا نیز که تیم امید از گروهی صعود کرد، در یک چهارم مقابل ویتنام مغلوب شد و به جمع 4 تیم برتر نرسید. آخرین مدال فوتبال در بازی های آسیایی به برنز 2006 دوحه برمی گردد تا حسرت مدال بازی های آسیایی هم برای فوتبال به 24 سال برسد.

حسرت المپیک و حسرت بازی های آسیایی گویای این است که دست فرمانی که فوتبال در دهه های اخیر داشته است، نتوانسته به موفقیت ختم شود و ناکامی پشت ناکامی تکرار شده است.

مهمانان یک روزه!

تغییرات تیم ملی در در یک بازه 12 ساله را از 1393 تا 1405 به صورت جزئی تر بررسی کرده ایم تا ثبات نداشتن نیمکت امیدها ملموس تر شود.

محمد خاکپور از آذر 93 تا مهر 94 هدایت تیم امید را به مدت 10 برعهده داشت. پس از او امیرحسین پیروانی در خرداد 96 به سرمربی تیم امید شد. او مرداد 96 کنار رفت و تنها 3 ماه روی نیمکت تیم امید نشست.

اردیبهشت 97 نوبت به زلاتکو کرانچار رسید که به عنوان سرمربی جدید تیم امید انتخاب شود. او تا اردیبهشت 98 در تیم امید بود و 12 ماه حضور در این تیم را ثبت کرد.

فرهاد مجیدی در ادامه در خرداد 98 سرمربی امیدها شد. دوران مجیدی هم در تیم امید طولانی نشد و او مهر 98 و پس از تنها 4 ماه از سرمربیگری امیدها استعفا داد.

مهر 98 و پس از جدایی مجیدی، نیمکت تیم امید به حمید استیلی رسید. او هم تا دی 98 سرمربی امیدها بود و دوران حضور او هم 3 ماه طول کشید.

تیم امید پس از جدایی استیلی، نزدیک به یک سال و نیم سال سرمربی نداشت و شهریور 1400 نیمکت امیدها به مهدی مهدوی کیا رسید. موشک ایرانی برخلاف مربیان قبلی، توانست روزهای طولانی تری روی نیمکت امید بنشیند. مهدوی کیا در مهر 1401 پس از 13 ماه از هدایت تیم امید کنار رفت.

در ادامه نوبت به رضا عنایتی رسید که در ازدیبهشت 1402 سرمربی امید شد. او پس از تنها 5 ماه در مهر 1402 از جمع امیدها جدا شد.

در ادامه پس از نزدیک به 18 ماه بلاتکلیفی نیمکت امید، در اردیبهشت 1404، امید روانخواه به عنوان سرمربی این تیم انتخاب شد. روانخواه 9 ماه سرمربی تیم امید بود و در بهمن 1404 از هدایت تیم کنار رفت.

سرانجام در نهایت در اردیبهشت 1405 حسین عبدی سکان هدایت امیدها را در دست گرفت. با وجود امیدواری هایی که وجود داشت، عبدی هم تنها 5 ماه در تیم امید دوام آورد و پس از ناکامی فوتبال در ناگویا و حذف از مرحله گروهی، استعفا داد.

فرصت سوزی در حد تیم ملی

نگاه آماری به نیمکت تیم امید بیانگر این است که این تیم در 11 سال و 10 ماه مورد بررسی، 9 مربی مختلف شده است. این 9 مربی در مجموع 64 ماه هدایت تیم امید را برعهده داشته اند. مهدوی کیا با 13 ماه بیشترین دوران حضور در تیم امید را در این مدت داشته و پیروانی و استیلی با تنها 3 ماه، کمترین روزهای سرمربیگری را ثبت کرده‎ اند.

میانگین حضور یک سرمربی در تیم امید در 12 سال گذشته، تنها 7 ماه و یک روز است که عمر کوتاهی است.

نکته غم انگیز و باعث تاسف اینکه در مدت زمان بررسی نیمکت امید یعنی از آذر 93 تا مهر 1405، تیم امید تنها 64 ماه مربی داشته است و در نقطه مقابل، 78 ماه بدون سرمربی بوده و تمرینات این تیم تعطیل بوده است.

تغییر نگاه اساسی برای خارج شدن از چرخه تکراری ناکامی

با توجه به این آمار، تغییرات مداوم در تیم امید و انتخاب سرمربی در دقیقه 90 و فرصت سوزی از جمله چالش های این تیم در بیش از یک دهه گذشته است. این چالش ها باعث شده این تیم موفقیتی کسب نکند و همواره با ناکامی از مسابقات انتخابی المپیک یا بازی های آسیایی برگردد.

انتخاب‎ های احساسی و بدون برنامه و در نظرگرفتن مبالغ پایین برای قرارداد سرمربیان امید در کنار نگاه درجه 2 به این تیم که در حد یک نگاه المپیکی یا موفقیت در بازی های آسیایی نبود، باعث شده که امیدها در 12 سال 9 مربی عوض کنند و نزدیک به 60 درصد زمان این مدت را به دلیل نداشتن مربی از دست بدهند.

حالا در شرایطی فدراسیون فوتبال به دنبال انتخاب سرمربی جدید تیم فوتبال امید است که تیم امید با همان دست فرمان گذشته اگر بخواهد جلو برود، عمر سرمربی جدید هم روی نیمکت کوتاه خواهد بود و این چرخه تکرار خواهد شد.

نگاهی به گذشته نشان می دهد موفقیت امیدها به یک تغییر نگاه اساسی در انتخاب سرمربی و همچنین جلوگیری از فرصت سوزی احتیاج دارد. باید امید داشت مدیران فدراسیون فوتبال از تجربه سال های اخیر درس بگیرند و طرحی نو برای امیدها رو کنند تا طلسم 54 ساله المپیک در المپیک در لس آنجلس 2028 وطلسم 24 ساله مدال بازی های آسیایی در دوحه 2030 شکسته شود.