شهریار الگوی نسل های مختلف است

بهرام پروین گنابادی (استاد زبان و ادبیات فارسی) گفت: شهریار، حلقه واسط غزل قدیم ما با غزل جدید است که یکی از هموارترین گونه های شعری با عشق و عرفان و مسائل مختلف آمیخت و الگوی نسل های مختلف شد.

آقای پروین گنابادی در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما افزود: شهریار در زمانه ای که برخی نوگرایان می گفتند قالب های شعری ما ظرفیت های خود را از دست داده است، با استفاده از غزل نشان داد که این قالب کماکان ظرفیت های خود را دارد.

وی گفت: شهریار همچنین توانست الگوی شاعرانی، چون سایه، محمد علی بهمنی و دیگر شاعران باشد و غزل را باز تعریف کند.

این مدرس دانشگاه افزود: شهریار در دهه بیست، نماینده شعر رمانتیک فارسی است، اما بسیاری از شعر های دینی و آیینی او از جمله شعری که درباره امام علی (ع) سروده است، زمزمه مردمان شده است.

آقای پروین گنابادی با اشاره به قدرت شاعری شهریار گفت: این شاعر به گفته ملک الشعرای بهار، قدرت شعری بالایی داشت و همین که فردی مثل بهار از او چنین تعریفی کرده است گواهی است بر اثرگذاری شهریار در عصر خود و زمان های بعدی.

سیّد محمّدحسین بهجت تبریزی، متخلص به شهریار، شاعر ایرانی بود که به زبان های فارسی و ترکی آذربایجانی شعر سروده است.

شهریار در سرودن شعر در قالب هایی مانند قصیده، مثنوی، غزل، قطعه، رباعی و شعر نیمایی چیره دست بود.

اما بیشتر در غزل شهره بود.

«علی ای همای رحمت»، «خان ننه»، «حیدر بابایه سلام» و «آمدی جانم به قربانت» از جمله اشعار شاخص استاد شهریار است.

او در تبریز در خانواده ای بستان آبادی از روستای خُشکِناب به دنیا آمد و بنا به وصیتش در مقبرةالشعرای تبریز به خاک سپرده شد. 27 شهریور را به واسطهٔ روز درگذشت او «روز ملی شعر و ادب» نامیده اند.

مهم ترین آثار شهریار به زبان ترکی منظومهٔ حیدربابایه سلام و منظومهٔ سهندیه است که از معروف ترین آثار ادبیات ترکی آذربایجانی به شمار می روند و شاعر در آنها از اصالت و زیبایی های روستای دوران کودکیش و کوه سهند یاد کرده است.

شهریار دوران کودکی را به علت شیوع بیماری در شهر در روستا های قایش قورشاق و خشگناب بستان آباد سپری کرد.

او پس از پایان دوران راهنمایی در تبریز، در سال 1300 برای ادامه تحصیل عازم تهران شد و در مدرسه دارالفنون تا سال 1303 و پس از آن در رشته پزشکی ادامه تحصیل داد.

شهریار حدود شش ماه پیش از گرفتن مدرک دکتری به علت نرسیدن به معشوق و ناراحتی خیال و پیش آمد های دیگر ترک تحصیل کرد.

او در تاریخ 27 شهریور 1367 در سن 81 سالگی درگذشت و دو روز بعد، بنا به وصیت خودش، در مقبرةالشعرا در تبریز به خاک سپرده شد.

نظرات

captcha