صدای مطالبات جامعه ناشنوایان از تصمیم گیری تا نتیجه شنیده شود

به گزارش ایکنا به نقل از روابط عمومی اداره کل بهزیستی مازندران، رقیه رحمانی، مدیر کل بهزیستی مازندران پنجشنبه نهم مهرماه در آیین گرامیداشت هفته ناشنوایان که با حضور جمعی از مسئولان، فعالان حوزه ناشنوایان و اعضای جامعه ناشنوایان و کم شنوایان استان در ساری برگزار شد، با بیان اینکه گاهی سکوت، بلندترین فریاد یک انسان است؛ اگر جامعه گوش شنیدن داشته باشد، اظهار کرد: امروز نمی خواهم فقط درباره ناشنوایی صحبت کنم؛ بلکه می خواهم درباره انسان، کرامت، حق برابر و فرصت زندگی شایسته سخن بگویم.

وی افزود: هیچ انسانی نباید به خاطر یک تفاوت، از فرصت های برابر زندگی عقب بماند؛ ناشنوایی نباید دیوار باشد، بلکه این جامعه است که باید دیوار ها را بردارد.

مدیرکل بهزیستی مازندران با تاکید بر رویکرد توانمندسازی در بهزیستی گفت: ما انسان ها را با محدودیت هایشان تعریف نمی کنیم، بلکه آنان را با توانمندی هایشان می بینیم. فرد ناشنوا تنها دریافت کننده خدمات نیست. او انسانی است که می تواند آموزش ببیند، کار کند، خانواده تشکیل دهد، کارآفرین باشد، متخصص شود، هنر خلق کند و برای جامعه خود اثرگذار باشد.

وی تصریح کرد: اگر سیاست گذاری ما فقط به حمایت مالی و خدماتی محدود شود، هنوز بخش بزرگی از مسئولیت خود را انجام نداده ایم. هدف نهایی باید استقلال، مشارکت اجتماعی و زندگی با عزت باشد.

بیش از 9 هزار و 300 ناشنوا و کم شنوا تحت پوشش بهزیستی مازندران

رحمانی با اشاره به جامعه هدف بهزیستی استان گفت: امروز در بهزیستی مازندران بیش از 9 هزار و 300 فرد ناشنوا و کم شنوا تحت پوشش قرار دارند، اما پشت این عدد، 9 هزار و 300 داستان زندگی، خانواده، امید، استعداد و آینده وجود دارد. بیش از 16 هزار نوزاد و شیرخوار در مراکز غربالگری شنوایی بهزیستی استان مورد بررسی قرار گرفته اند؛ چراکه تشخیص زودهنگام می تواند مسیر یک زندگی را تغییر دهد.

مدیرکل بهزیستی مازندران تأکید کرد: کار بهزیستی با تشخیص پایان نمی یابد و از تشخیص و مداخله گرفته تا توانبخشی، آموزش، حمایت از خانواده، اشتغال و حضور اجتماعی، باید یک زنجیره کامل خدمت شکل بگیرد. یکی از مهم ترین مطالبات جامعه ناشنوایان عدالت ارتباطی است. اگر یک شهروند ناشنوا وارد بیمارستان، مدرسه، دانشگاه یا اداره شود و نتواند نیاز خود را بیان کند و پاسخ بگیرد، یعنی هنوز عدالت ارتباطی محقق نشده است.

رحمانی بر ضرورت دسترسی پایدار ناشنوایان به مترجم زبان اشاره، زیرنویس، فناوری های ارتباطی و خدمات قابل دسترس تأکید کرد و افزود: این موارد باید از اقدامات موردی به رویه های پایدار تبدیل شوند. زبان اشاره فقط حرکات دست نیست. برای بسیاری از افراد ناشنوا، زبان اشاره، هویت، ارتباط، آموزش و حضور اجتماعی است. وقتی از رسمیت و توسعه زبان اشاره ایرانی سخن می گوییم، از یک مطالبه تشریفاتی صحبت نمی کنیم، بلکه از حق ارتباط و حق حضور اجتماعی سخن می گوییم.

رحمانی همچنین تجهیزات توانبخشی و فناوری های ارتباطی را از دیگر مطالبات مهم جامعه ناشنوایان دانست و گفت: نباید اجازه دهیم وضعیت اقتصادی یک خانواده تعیین کند که فرزند ناشنوای آن تا چه اندازه از فرصت های زندگی بهره مند شود. همچنین غربالگری، تشخیص به موقع و دسترسی افراد به خدمات و تجهیزات مورد نیاز ضرورت دارد.

اشتغال؛ مسیر رسیدن به استقلال

مدیرکل بهزیستی مازندران با بیان اینکه بزرگ ترین خدمت به یک فرد توانمند، فقط پرداخت مستمری نیست؛ ایجاد فرصت برای استقلال است، گفت: فرد ناشنوا باید بتواند بر توانایی های خود تکیه کند، شغل و درآمد داشته باشد و برای آینده خود تصمیم بگیرد.

رحمانی خواستار تبدیل موضوع اشتغال ناشنوایان از یک موضوع صرفاً حمایتی به موضوعی جدی در سیاست ها شد و بر ضرورت مشارکت مستقیم جامعه ناشنوایان در فرآیند تصمیم گیری تاکید کرد و گفت: هیچ تصمیمی برای جامعه ناشنوایان نباید بدون شنیدن نظر خود جامعه ناشنوایان گرفته شود.

وی افزود: افراد ناشنوا باید در کنار مسئولان در اتاق های تصمیم گیری، برنامه ریزی و ارزیابی خدمات حضور داشته باشند. چراکه هیچ کس بهتر از خود آنان مسائل این جامعه را نمی شناسد.

مدیرکل بهزیستی مازندران با اشاره به مفهوم گسترده مناسب سازی گفت: گاهی مناسب سازی را فقط در رمپ و آسانسور خلاصه می کنیم، در حالی که برای فرد ناشنوا، مناسب سازی یعنی امکان ارتباط. اطلاعات مهم نباید فقط به شکل صوتی ارائه شود؛ اخبار بحران، هشدار ها و خدمات عمومی نیز باید برای افراد ناشنوا قابل دسترس باشد و فناوری در خدمت برابری قرار گیرد.

رحمانی با تأکید بر ضرورت حضور مدیران در میدان گفت: کار را از پشت میز نمی شود شناخت. مدیر باید میان مردم باشد، مسئله را از نزدیک ببیند، با خانواده ها صحبت کند، پای حرف تشکل ها بنشیند و پس از شناخت دقیق مسائل برای حل آن ها تصمیم بگیرد. نمی خواهم فقط بگویم در کنار شما هستم؛ می خواهم در میدان، برای حل مسئله کنار شما باشم. مطالبه باید پیگیری شود، پیگیری به تصمیم برسد، تصمیم به اقدام تبدیل شود و اقدام باید در زندگی مردم دیده شود.

مدیرکل بهزیستی مازندران در بخش پایانی سخنان خود خطاب به جامعه ناشنوایان گفت: شما دیده می شوید؛ توانمندی شما دیده می شود؛ حق شما دیده می شود و مطالبه شما برای ما محترم و جدی است. بهزیستی مازندران در کنار جامعه ناشنوایان خواهد بود؛ نه فقط در هفته ناشنوایان، بلکه در مسیر مستمر مطالبه گری و حل مسائل آنان.

وی در پایان گفت: بیاییم از امروز نگاه جامعه به ناشنوایی را تغییر دهیم؛ از ترحم به توانمندسازی، از حمایت صرف به استقلال، از تصمیم گیری برای مردم به تصمیم گیری با مردم و از مناسب سازی نمادین به دسترس پذیری واقعی.

رحمانی سخنان خود را با این جمله به پایان رساند: شما برای شنیده شدن به ترحم ما نیاز ندارید؛ به رسمیت شناختن حق، فراهم کردن فرصت و ایستادن کنار شما نیاز دارید. من صدای شما را می شنوم؛ حق شما را می بینم؛ مطالبه شما را پیگیری می کنم و تا رسیدن به نتیجه، کنار شما می ایستم.

انتهای پیام