استوری موشن | روضه هایت مجلس انس خدا

کاش می شد تمام بغض هایی را که در روزهای سخت زندگی در دل نگه داشته ایم، یک جا در حرم حسین(ع) بر زمین گذاشت. کاش می شد در سایه گنبد او ایستاد، دست بر سینه نهاد و بی هیچ تکلفی گفت: «آقا، خسته ام؛ آمده ام تا دلم را به شما بسپارم.»... چه سعادتی بالاتر از آنکه انسان، خستگی های زندگی را در پناه نام حسین(ع) آرام کند.

انتهای پیام

نظرات

captcha