دختر فلسطینی با یادگار پدرش حافظ کل قرآن شد

به گزارش ایکنا به نقل از فلسطین آنلاین، در میان چادرهای آوارگان در منطقه «مواصی» خان یونس جایی که سایه سنگین جنگ با داغ عزیزان، هراس و محرومیت بر سر خانواده هاست، «غیداء عماد شیخ العید» در مراسمی برای تجلیل از حافظان قرآن حضور یافت.

او در قلب خود، داستان پدری شهید، نسخه ای از قرآن که پدرش به یادگار گذاشته بود و موفقیتی را همراه  داشت که می خواست آن را به روح پدرش و به مادرش که همواره تکیه گاه او بوده است، تقدیم کند.

حضور غیداء در جایگاه تکریم، تنها جشنی برای یک دستاورد زودگذر نبود؛ او حفظ قرآن را در شرایطی بسیار دشوار به سرانجام رسانده بود و با تکیه بر همان قرآنی که پدر شهیدش برای او و خانواده اش به جا گذاشته بود، مسیر حفظ و مرور آیات را ادامه داد و سرانجام پس از یک ماه آمادگی در اردوگاه «سراج القرآن»، موفق به حفظ کل قرآن شد.

غیداء به روزنامه «فلسطین» می گوید که آن ماه اصلاً آسان نبود؛ او آن را در میان دشواری های آوارگی و گرمای طاقت فرسا، در حالی که از بیشتر امکانات و منابع ضروری مطالعه محروم بود، صرف مرور محفوظات قرآنی اش کرد. با این حال، علی رغم رنج و اندوهی که پیرامونش را فرا گرفته بود، همچنان مصمم بود که قرآن را به بخش اصلی زندگی خود تبدیل کند.

او از آرزویی یاد می کند که در تمام طول مسیر حفظ قرآن در دل داشت و آن این بود که پدر شهیدش را در روز مراسم تجلیل از خود، در کنارش ببیند.

این دختر فلسطینی می گوید: «بسیار مشتاق بودم که امروز پدرم را ببینم؛ همان پدر شهیدی که پس از شهادتش، از نسخه قرآن او برای اتمام حفظ خود استفاده کردم. آرزو داشتم سرم را بالا بیاورم و او را ببینم که با چشمانی خندان به من می نگرد و بشنوم که می گوید: «به تو افتخار می کنم.» اگرچه او در کنار ما حاضر نیست، اما یادش را در قلبم زنده نگه داشته ام.

اگرچه پدر در صحنه حضور فیزیکی نداشت، اما ردپای حضورش در جزئیات دستاورد دخترش آشکار بود؛ چرا که او تنها به حفظ قرآن بسنده نکرد و با وجود دشواری های جنگ و آوارگی، به تحصیلات دبیرستانی خود نیز ادامه داد و با کسب معدل 99٫4 درصد، موفق به حفظ قرآن هم زمان با تعالی تحصیلی شد.

غیداء بر این باور است که اگرچه جنگ ممکن است فرد را از امنیت، ثبات و عزیزانش محروم سازد، اما نمی تواند ایمان، امید یا اراده او را از بین ببرد؛ او تأکید می کند که شرایط ممکن است پیشرفت انسان را به تأخیر بیندازد، اما تعیین کننده آن نیست که فرد در نهایت تا چه حد می تواند پیش برود.

در مراسمی که برای تجلیل از حافظان قرآن در منطقه «مواصی» خان یونس برگزار شد، مادر «غیداء» در کنار او ایستاد تا در لحظه ای که مدت ها انتظارش را می کشیدند، سهیم شود. در آنجا در فضایی که آمیزه ای از غرور و اندوه بود، غیداء تاجی از گل بر سر مادرش نهاد تا از او به پاس حمایت های بی دریغش در تمام مراحل حفظ و مرور قرآن و همچنین در سال های آوارگی، هراس و فقدان، قدردانی کند.

آن تاج، چیزی فراتر از یک حلقه گل ساده و نمادی از دستاورد بزرگ مادری بود که گام به گام همراه دخترش در این مسیر حرکت کرده و بار جنگ و آوارگی را با او حمل کرده بود، تا سرانجام غیداء به جایگاهی پر افتخار و به دو موفقیت بزرگ حفظ کل قرآن و کسب نمرات عالی در امتحانات دبیرستان دست یابد.

این مراسم یادآور آن بود که تکریم مادری که فرزندانش را در حفظ کتاب خدا یاری می کند، در واقع ارج نهادن به امری است که ارزشی بسیار فراتر از موفقیت های دنیوی دارد.

در حالی که طنین فریادهای «الله اکبر» و ابراز شادی فضای مراسم تجلیل را پر کرده بود، پدر «غیداء» نیز از طریق قرآنی که از خود بر جای گذاشته بود و به واسطه دستاوردی که دخترش محقق ساخته بود، در یادها زنده ماند. در همین حال، مادرش در کنار او ایستاده بود و تاجی از گل از دستان دخترش دریافت کرد.

بدین ترتیب، مراسم تجلیل به صحنه ای بدل شد که روایتگر داستان یک خانواده فلسطینی بود؛ خانواده ای که اگرچه زیر بار سنگین فقدان و آوارگی فرسوده شده، اما برای رسیدن به رؤیاهایش تسلیم ناپذیر مانده است.

این داستان پدری است که به مقام شهادت نائل آمد، مادری که تکیه گاهی استوار باقی ماند، و دختری که قرآن پدر را در دست گرفت، کلام وحی را حفظ کرد، درخشید و سپس تاجی از گل بر سر مادرش نهاد؛ لحظه ای که ثابت کرد آنچه با صبر و شکیبایی کاشته می شود، حتی در سخت ترین شرایط نیز می تواند به شکوفایی برسد.

انتهای پیام