تداوم عملیات مرمت و سامان دهی بافت تاریخی کندوان

به گزارش خبرگزاری مهر، وحید نواداد روز چهارشنبه با اشاره به استمرار برنامه مرمت و سامان دهی بافت تاریخی روستای جهانی کندوان، بیان کرد: حفاظت از کندوان صرف به مرمت یک بنا یا مجموعه ای از بناها محدود نمی شود و حفظ پیوستگی میان کران های صخره ای، سیمای روستا، مصالح بومی و محیط طبیعی آن، بخش مهمی از فرآیند حفاظت از این میراث جهانی است.

معاون میراث فرهنگی آذربایجان شرقی ادامه داد: عملیات مرمت و سامان دهی کندوان از سال 1403 وارد مرحله اجرایی شده و در سال گذشته نیز ادامه یافته است و این روند در سال جاری و سال های آینده با توجه به نیازهای حفاظتی بافت و در چارچوب برنامه های مصوب استمرار خواهد داشت.

نواداد با اشاره به جزئیات اقدامات انجام شده در این طرح افزود: اجرای پوشش کاهگل در نما و بام ها، سامان دهی سیمای بصری بافت و هماهنگ سازی عناصر انسانی با محیط طبیعی روستا، جایگزینی درب و پنجره های فلزی با نمونه های چوبی، رنگ آمیزی و مرمت درب های چوبی و همچنین مرمت و استحکام بخشی کران ها از جمله اقداماتی است که در این پروژه دنبال می شود.

معاون میراث فرهنگی آذربایجان شرقی با تأکید بر حساسیت مرمت در یک اثر ثبت شده در فهرست میراث جهانی، خاطرنشان کرد: هر مداخله در کندوان باید به گونه ای انجام شود که ضمن پاسخ گویی به نیازهای حفاظتی و ایمنی، کمترین خدشه را به اصالت تاریخی و ویژگی های معماری و طبیعی آن وارد کند. از این رو استفاده از مصالح و روش های سازگار با بافت و پرهیز از مداخلات نامتناسب، از اصول اصلی اجرای عملیات مرمتی در این روستاست.

او با اشاره به جایگاه کم نظیر کندوان در میان میراث معماری و سکونتگاه های صخره ای جهان، افزود: ارزش کندوان در پیوند میان ساختار طبیعی صخره ها و زندگی جاری در بافت روستا شکل گرفته است و حفاظت از این ارزش، نیازمند تداوم عملیات مرمت، پایش مستمر و همراهی ساکنان و دستگاه های مرتبط است.

نواداد ادامه داد: سامان دهی اصولی بافت تاریخی علاوه بر حفاظت از ارزش های میراثی کندوان، به ارتقای کیفیت حضور گردشگران و تقویت ظرفیت های گردشگری روستا نیز کمک می کند و می تواند زمینه مناسب تری برای بهره گیری پایدار از ظرفیت های اقتصادی و اجتماعی این اثر جهانی فراهم آورد.

معاون میراث فرهنگی استان تأکید کرد: رویکرد میراث فرهنگی در کندوان، حفاظت هم زمان از کالبد، سیمای تاریخی و هویت زنده روستاست و تداوم مرمت ها با استفاده از مصالح بومی و مداخلات کارشناسی، با هدف انتقال این میراث ارزشمند به نسل های آینده دنبال خواهد شد.