کتانفروش: شبکه ملی مزارع بستر مناسب پیوند علم و تجربه در کشاورزی است

به گزارش خبرنگار مهر، حمیدرضا کتان فروش ظهر دوشنبه در یازدهمین نشست کاروان ترویج بهره وری ویژه« الگوی ملی کشت در استان مرکزی اظهار کرد: ایجاد حلقه اتصال مستحکم میان بخش های تحقیقات، کارشناسی و بهره برداران، مورد تأکید است.

وی افزود: ارتقای سطح دانش و توانمندی کشاورزان، مستلزم تقویت دو رکن اصلی تقویت بنیه علمی و تخصص کارشناسان و فرآیند نظام مند انتقال تجربیات موفق کشاورزان پیشرو به سایر فعالان این حوزه است.

کتان فروش تصریح کرد: در کنار دستاوردهای علمی، تجربیات ارزشمند و عملی کشاورزان پیشرو نیز یکی از سرمایه های استراتژیک و غیرقابل انکار بخش کشاورزی است.

وی ادامه داد: باید بستری فراهم شود که تجربیات، به شکلی نظام مند و ساختاریافته در اختیار تمامی بهره برداران قرار گیرد و از اتلاف فرصت ها جلوگیری شود.

رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان مرکزی «شبکه ملی مزارع الگویی کشاورزی» را ظرفیت کلیدی و موتور محرک این تحول دانست و تاکید کرد: این شبکه با ایجاد پیوند میان چهار رکن اصلی محققان، کارشناسان، مروجان و کشاورزان، بستری پویا برای تبادل یافته های علمی و الگوبرداری از تجربیات موفق مزرعه ای ایجاد می کند.

وی افزود: هدف نهایی از این اقدامات، حرکت به سوی کشاورزی هوشمند و بهره ور از طریق ترکیب علم روز و تجربه عملی است تا از این طریق، پایداری تولید و امنیت غذایی در سطح استان و کشور تضمین شود.

الگوی کشت؛ کلید افزایش بهره وری و ارتقای تاب آوری کشاورزی مقابل تغییر اقلیم است

رئیس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مرکزی، الگوی کشت را یکی از محورهای اساسی در مدیریت تغییر اقلیم و افزایش بهره وری بخش کشاورزی دانست و گفت: انتخاب و توسعه محصولات متناسب با استعداد و قابلیت اراضی، زمینه ساز افزایش بهره وری، کاهش مصرف نهاده ها و تقویت تاب آوری منابع طبیعی و تولید کشاورزی است.

علی اکبر داودی راد افزود: در آمایش سرزمین، توجه به الگوی کشت از اهمیت ویژه ای برخوردار است و باید متناسب با ظرفیت ها و قابلیت های هر منطقه، محصولات مناسب انتخاب و تولید شوند.

وی ادامه داد: حرکت در مسیر الگوی کشت، علاوه بر افزایش بهره وری، موجب ارتقای تاب آوری طبیعت و نظام های تولید کشاورزی می شود و می تواند به کاهش مصرف نهاده های تولید نیز کمک کند.

داودی راد تصریح کرد: این اقدامات در نهایت به پایداری تولید و تقویت امنیت غذایی منجر خواهد شد و تحقق این هدف، نیازمند بهره گیری از دانش و یافته های علمی و همراهی بهره برداران بخش کشاورزی است.