صدق و جوشش عاطفی از مهم ترین ویژگی شعر شهریار است

به گزارش ایکنا از آذربایجان شرقی، باقر صدری نیا، عضو هیأت علمی دانشکده ادبیات فارسی و زبان های خارجی دانشگاه تبریز، امروز، 31 شهریورماه در محفل ادبی بزرگداشت استاد شهریار، با حضور جمعی از استادان، دانشجویان و علاقه مندان به شعر و ادبیات در دانشگاه تبریز، با ابراز خرسندی از برگزاری چنین محفل ادبی و حضور علاقه مندان به شعر و ادب، اظهار کرد: شهریار در ادبیات ایران جایگاهی منحصربه فرد دارد و خود او و بسیاری از اهل ادب نیز به این جایگاه واقف بوده اند.

وی با طرح این پرسش که «شهریار چگونه شهریار ایران شد؟»، گفت: شهریار از آغاز جوانی زندگی شاعرانه ای داشت و شاید بتوان گفت زندگی او حتی از شعرهایش شاعرانه تر بود. او از همان سال های جوانی در محافل شعر و ادب حضور داشت و برای بسیاری از اهالی فرهنگ و ادب چهره ای شناخته شده و آشنا بود.

صدری نیا با اشاره به گستره آثار و توانایی های ادبی شهریار افزود: اگر حتی بخشی از اشعاری که شهریار سروده و از میان رفته است باقی می ماند، امروز با مجموعه ای گسترده تر از شاهکارهای این شاعر مواجه بودیم. کمتر شاعری را می توان یافت که در کارنامه ادبی خود این تعداد اثر برجسته و ماندگار داشته باشد.

عضو هیأت علمی دانشگاه تبریز یکی از مهم ترین ویژگی های شعر شهریار را تخیل بدیع و دورپرداز او دانست و اظهار کرد: شهریار از این منظر یک سر و گردن از بسیاری از شاعران برجسته زمان خود متمایز بود. او در سروده های خود از عناصر عینی، ساده، روزمره و حتی عامیانه بهره می گرفت و همین عناصر را به شکلی هنرمندانه به شعرهایی ماندگار و اثرگذار تبدیل می کرد.

وی ادامه داد: مهم ترین ویژگی شعر شهریار، صدق و جوشش عاطفی آن است؛ شعر او از دل برمی آمد و به همین دلیل نیز بر دل مخاطب می نشست. موسیقی نیز در زندگی و آثار شهریار جایگاه ویژه ای داشت و او با موسیقی و فضای آن آشنایی عمیقی داشت. این پیوند میان موسیقی، عاطفه و شعر، به آثار شهریار طراوت و درخشندگی خاصی بخشیده است.

صدری نیا با اشاره به تنوع موضوعی و زبانی آثار شهریار خاطرنشان کرد: شعر شهریار را می توان در حوزه های مختلفی از جمله غزل، اشعار عاشقانه و رمانتیک، اشعار مذهبی و همچنین اشعار ترکی بررسی کرد. بخش مهمی از شهرت شهریار نیز به اشعار ترکی او، به ویژه منظومه ماندگار «حیدربابایه سلام»، بازمی گردد.

این استاد دانشگاه تبریز با تأکید بر نگاه فراگیر شهریار به زبان و ادبیات گفت: شهریار خود را گرفتار کشاکش های زبانی نکرد. برای او ایران و فرهنگ ایرانی اهمیت ویژه ای داشت و از ظرفیت هر دو زبان فارسی و ترکی برای بیان احساسات، اندیشه ها و مضامین شعری خود بهره گرفت. همین نگاه می تواند یکی از عوامل ماندگاری و گستره نفوذ شعر شهریار باشد.

انتهای پیام