خطر فعال شدن گسل قمصر؛ ویلاسازی روی گسل بیدار مدیریت شود

سمیراسادات سجادی در گفتگو با خبرنگار مهربا اشاره به زمین لرزه شهر قمصر اظهار کرد: این زمین لرزه در عمق 11 کیلومتری زمین به وقوع پیوست و بررسی های زمین شناسی نشان می دهد این رخداد متأثر از فعالیت شاخه فرعی گسل قمصر است که از گسل اصلی کاشان منشعب شده و امتداد آن شمال غربی ـ جنوب شرقی است.

وی با اشاره به پیشینه لرزه خیزی منطقه قمصر و کاشان ابراز کرد: گسل قمصر در گذشته نیز در رخداد زمین لرزه های بزرگ و مخرب نقش داشته و برخی از این زمین لرزه ها خسارت های جانی و مالی قابل توجهی بر جای گذاشته اند.

این استاد دانشگاه و دکترای زلزله شناسی تصریح کرد: رخدادهای لرزه ای ثبت شده در سال های اخیر در محدوده قطعه قمصر گسل کاشان، بیانگر پویایی این ساختار زمین شناختی است و باید به عنوان یک هشدار برای افزایش دقت در برنامه ریزی شهری و رعایت الزامات ایمنی مورد توجه قرار گیرد.

وی یکی از مهم ترین موضوعات در این زمینه را نحوه توسعه و ساخت وساز در مناطق لرزه خیز دانست و گفت: ساخت ساختمان ها بدون رعایت ضوابط فنی، به ویژه ویلاسازی در حریم گسل ها و مناطق مستعد لغزش، می تواند میزان آسیب پذیری سکونتگاه ها را در زمان وقوع زمین لرزه افزایش دهد.

سجادی تأکید کرد: توسعه شهری در چنین مناطقی باید بر اساس مطالعات دقیق زمین شناسی و پهنه بندی خطر انجام شود و نظارت بر ساخت وسازها نیز نباید صرفاً به مرحله صدور مجوز محدود شود.

وی همچنین مقاوم سازی ساختمان های موجود را یکی دیگر از الزامات کاهش خسارت های احتمالی عنوان کرد و افزود: در کنار کنترل ساخت وسازهای جدید، شناسایی و بهسازی ساختمان های آسیب پذیر و بافت های فرسوده باید در برنامه های مدیریت بحران و کاهش خطرپذیری شهری قرار گیرد.

این استاد دانشگاه و دکترای زلزله شناسی در بخش دیگری از سخنان خود به ارتباط میان وضعیت منابع آب و شرایط زمین اشاره کرد و گفت: افزایش جمعیت و رشد مصرف آب در قمصر و مناطق پیرامونی، فشار بیشتری بر منابع آب زیرزمینی وارد کرده و مدیریت این منابع را به یکی از موضوعات مهم منطقه تبدیل کرده است.

وی افزود: افت سطح آب های زیرزمینی و پدیده فرونشست زمین می تواند شرایط زمین شناختی و میزان آسیب پذیری زیرساخت ها را تحت تأثیر قرار دهد؛ بنابراین جلوگیری از برداشت بی رویه از سفره های زیرزمینی و مدیریت مصرف آب باید همزمان با سیاست های کاهش خطرات لرزه ای دنبال شود.

سجادی در پایان با تأکید بر ضرورت نگاه یکپارچه به مخاطرات منطقه اظهار کرد: مدیریت خطر در محدوده قمصر و مناطق پیرامونی نباید تنها به زمان وقوع زمین لرزه محدود شود، بلکه حریم گسل ها، ضوابط ساخت وساز، پایداری دامنه ها، وضعیت بافت های فرسوده و شرایط منابع آب زیرزمینی باید همزمان در برنامه ریزی های شهری مورد توجه قرار گیرد.