قدرشناسی پیامبر(ص) نسبت به مشرکی که پناهش داد

حجت الاسلام علیرضا قبادی، جامعه شناس و کارشناس دینی در سلسله گفتار هایی، با نگاهی نو و کاربردی، به بازخوانی ابعاد مغفول مانده از زندگی پیامبر اکرم(ص) می پردازد. در ادامه درس گفتار دوازدهم را می خوانیم.

ولادت باسعادت و فرخنده امام حسن عسکری(ع) را تبریک و شادباش می گویم. در این مناسبت خجسته و مبارک، گفتار دیگری از درس های زندگی پیامبر خاتم(ص) تقدیم می شود.

آزار مشرکان در سال های پایانی حضور پیامبر(ص) در مکه به اوج خود رسیده بود، تا آنجا که امنیت پیامبر نیز در خطر قرار گرفته بود و دیگر عرضه تبلیغ اسلام در محیط مکه برای آن حضرت فراهم نبود. از این رو در پایان سال دهم بعثت، پیامبر(ص) تصمیم گرفت برای ابلاغ دین اسلام از مکه عازم «طائف» شود. حضرت محمد(ص) به تنهایی یا با «زید بن حارثه»، مسیر حدود 90 کلیومتر مکه تا طائف را طی کرد تا دین و آیین اسلام را بر مردم طائف عرضه کند؛ او با سران قبیله «ثقیف» ملاقات کرد؛ اما آنها نه تنها به دعوت پیامبر پاسخ مثبت ندادند؛ بلکه او را از آنجا بیرون کردند. پیامبر در حالی به مکه باز می گشت که نه مدافعی مانند ابوطالب در عرصه اجتماع و نه حامی مانند خدیجه(س) در خانه داشت.

آن حضرت در بازگشت به مکه چند وقتی در منطقه «نخله» سپس در منطقه «حرا» توقف کرد. به سبب شدت دشمنی مشرکان، مجبور شد؛ برای ورود به مکه از میان مشرکان کسی را پیدا کند، تا در امان او وارد مکه شود. آن حضرت کسی را پیش «مُطعِم بن عدی» فرستاد. او پذیرفت، حضرت محمد(ص) شبانه وارد مکه شد و شب را منزل مطعم به سر برد، صبح روز بعد، مطعم بن عدی به پیامبر گفت؛ قریش باید از این موضوع مطلع شود. پیامبر رای او را پذیرفت و در حمایت او و فرزندانش وارد مسجدالحرام شد، ابوسفیان با دیدن این منظره سخت ناراحت شد؛ اما از تعرض به پیامبر منصرف شد. رسول خدا پس از طواف مسجد الحرام به منزل خود رفت.

چیزی نگذشت که مطعم از دنیا رفت، پیامبر در مواقع گوناگون خوبی و محبت او را یادآوری می کردند، در جنگ بدر که به شکست مشرکین و به اسارت گرفتن حدود 70 نفر از آنها منجر شد از «مطعم بن عدی» یاد کردند و فرمودند: اگر او زنده بود و از من تقاضای آزادی اسرا را می کرد، من در خواست او را رد نمی کردم، همه اسرا را آزاد می کردم یا به او می بخشیدم.

موارد و نمونه های قدرشناسی در زندگی پیامبر(ص) بسیار فراوانتر از آن است که در این گفتار های کوتاه گرد آید. هدف از ذکر این نمونه نشان دادن این فضلیت اخلاقی پیامبر درباره شخصی است که مشرک بوده و با شرک نیز از دنیا رفت و تنها نسبت به سایر مشرکان عداوت کمتری نسبت به پیامبر روا داشته است. درواقع مطعم از جمله مشرکینی بود که با نقض عهدنامه قریش در شعب ابی طالب نیز موافقت داشت. هنگامی که پیامبر(ص) نسبت به چنین افرادی اینگونه قدرشناسی می کند، قدرشناسی او در سایر موارد و نمونه ها بی نیاز از توضیح است.

این همان آیینی است که امام حسن عسکری(ع) فرمودند؛ پیامبر(ص) برای رواج چنین مکارم اخلاقی مبعوث شده است. ملاک شیعه بودن عمل به این آموزه هاست و شیعیان را در عمل به آنها توصیه فرمودند.

انتهای پیام