تحقق کسب رتبه برتر در مسابقات قرآن به شرط فنی بودن و اعتماد به نفس

مرحله مقدماتی کشوری چهل و نهمین دوره مسابقات قرآن کریم سازمان اوقاف و امور خیریه در استان خوزستان در بخش آوایی و به صورت ضبط اثر 26 و 27 شهریورماه برگزار شد. ناجی حیدری در این دوره از مسابقات به عنوان ناظر از سوی سازمان اوقاف تعیین شده بود. متن زیر گفت وگوی ایکنا خوزستان با این داور و پیشکسوت قرآن کریم است.

مرحله مقدماتی کشوری چهل و نهمین دوره مسابقات قرآن کریم سازمان اوقاف و امور خیریه در استان خوزستان در بخش آوایی و به صورت ضبط اثر 26 و 27 شهریورماه برگزار شد. ناجی حیدری در این دوره از مسابقات به عنوان ناظر از سوی سازمان اوقاف تعیین شده بود. متن زیر گفت وگوی ایکنا خوزستان با این داور و پیشکسوت قرآن کریم است.

ایکنا _ سطح متسابقان در رشته قرائت و ترتیل را چگونه ارزیابی می کنید؟

در این دوره از مسابقات که به صورت ضبط اثر سازمان اوقاف انجام داد، بحمدالله قاریان و مرتلان ما در حد خوبی بودند و در کارشان پیشرفت دیده می شد به ویژه اینکه پس از مدتی من به تلاوت هایشان گوش دادم و این نکته را دیدم. قاریان در این مسابقات قدر بودند اما کافی نیست چون مسابقات اوقاف، مسابقات خیلی سختی است؛ مهم ترین مسابقه ای که ما در دنیا داریم، همین مسابقات اوقاف است و رقابت بسیار بالایی دارد. لذا ایجاب می کند که قاریان ما با توجه به این موهبت صدا و این استعداد بالایی که دارند، باید خیلی محکم تر از این ظاهر شوند.

ایکنا _ تفاوت های اساسی ارزیابی ترتیل و قرائت در چیست؟ کدام سخت تر است؟

هم تحقیق و هم ترتیل، هر دو سخت هستند؛ کسی بخواهد واقعاً این ها را خوب ارائه بدهد، هر دو دشوارند. رشته ترتیل، تعریف خاص خودش را دارد. شیوه خواندنش با تحقیق تفاوت دارد؛ هر کدام یک نوع فرم خواندنی دارند که ما باید با آن آشنایی داشته باشیم. شیوه امروزی خیلی مطلوب است، خیلی طالب دارد و خیلی علاقه مند دارد؛ این شیوه ای است که در دنیای امروز باید دست کم گرفته نشود. نباید فکر کنیم تفاوت بین ترتیل و تحقیق فقط سرعت است. برای ترتیل هم مثل تحقیق باید برنامه ریزی کرد، چهارچوبی خواند، بهترین ردیف ها را خواند، گوش کرد، تقلید کرد و داور انتظار دارد که شما در ترتیل هنرنمایی کنید؛ نه اینکه مثلاً یک ترتیل معمولی بخوانید و بس.

ایکنا _ رایج ترین خطاها و ضعف های قاریان و مرتلان کدامند؟

به نظر من رایج ترین خطاها و ضعف ها این هاست: اول، کار و تمرین و تلاش جدی و اساسی باید پشت کار باشد که این را در بین قاریان ما کمتر می بینم و کمتر لحاظ می شود. کسی که می خواهد واقعاً مطرح شود، قاری خوش خوان و حرفه ای باشد و در مسابقات اوقاف رتبه بیاورد، حداقل باید روزانه شش ساعت وقت بگذارد. دوم، مسئله تقلید است؛ قاریان کمتر تقلید می کنند و کمتر گوش می دهند. قاریان باید به این قله های طلایی تلاوت، به قاریان اصیل مصری گوش کنند و تقلید کنند و از آنها بهره بگیرند. ببینید، الآن قاری هایی که در کشور و بعضی در دنیا معروف شده اند که نمی خواهم اسم ببرم، هر کدام مثلاً سیصد تلاوت از مصطفی اسماعیل تقلید کرده اند؛ از کوچکی تا الآن که به سن بالا رسیده اند، هر کدامشان دویست ، سیصد تلاوت تقلید کرده اند. آیا قاری های ما این طورند؟ مثلاً بیست ، سی تا تلاوت تقلید کردن کافی است؟ ده تا تلاوت کافی است؟ پس باید بیشتر همت کرد.

ایکنا _  آیا در مسابقات امتیازی برای تلاوت معنا محور وجود دارد؟

بله، در آیین نامه مسابقات، فرم لحن بندی به نام «القای معانی» دارد که حداقل چهار نمره دارد. خب این در اصل مغز تلاوت قرآن است که معنا محور باشد و احساس در آن باشد؛ ترس و خشوع و این ها باید در آن باشد. امروز به نظر من هر کس به این سبک بخواند، نگاهش یک نگاه معنا محور و خشوع باشد خوب است؛  به هرحال، هر تلاوتی امروز تلاوت مطلوبی نیست؛ تلاوت مطلوب آن تلاوتی است که معنا محور باشد. به نظرم بحمدالله الآن نگاه داوران در آیین نامه به این مسئله خیلی روشن است.

ایکنا _ آیا متسابقان استان خوزستان می توانند رتبه کشوری کسب کنند؟

بله، صددرصد می توانند رتبه های برتر را کسب کنند؛ همان طور که در گذشته قاریان خوزستان نشان دادند و ظرفیت خیلی بالایی دارند و اصوات مصری دارند، اصوات عربی دارند و اصواتشان واقعاً مختص قرآن است. اکنون هم صداهایی در حد قاریان مصری وجود دارد و هر کدامشان می توانند در مسابقات کشوری بدرخشند و رتبه بیاورند، به شرطی که مسائل فنی مسابقات را دقیقاً انجام دهند، اعتماد به نفس بالایی داشته باشند و توانایی شان را بالا ببرند.

ایکنا _ برای متسابقانی که در مسابقه دچار اضطراب، خشکی صدا یا فراموشی می شوند چه راهکارهایی پیشنهاد می کنید؟

خب اضطراب و استرس در مسابقات طبیعی است و در مسابقات معمولاً وجود دارد. معمولاً می گویند فقط مرده ها در مسابقات استرس ندارند؛ ولی افراطش خوب نیست. آن قاری که هنگام اجرای مسابقه اش استرس و اضطراب زیادی بر او عارض شود، دیگر در تلاوتش هیچ توفیقی پیدا نمی کند و تلاوتش نابود می شود، قربانی می شود. به نظر من یکی از راهکارهای رفع این مسئله، آمادگی بالا و ممارست جدی است. قاریان اجراهای زیاد نزد اهل فن در جلسات مختلف و در محافل داشته باشند و با ممارست و آمادگی بالا بر این مشکل غلبه کنند.

انتهای پیام

نظرات

captcha