اختلال در پیدا کردن کلمات؛ یکی از نشانه های هشدار در خصوص آلزایمر

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ،دکتر رویا پیران، با بیان اینکه دمانس تنها به آلزایمر محدود نمی شود، گفت: آلزایمر شایع ترین نوع دمانس محسوب می شود، اما انواع مختلفی از دمانس وجود دارد که باید در فرآیند تشخیص از یکدیگر تفکیک شوند.

وی با اشاره به روند تدریجی بیماری افزود: علائم آلزایمر ممکن است از 10 تا 15 سال پیش از بروز اختلال جدی در عملکرد فرد آغاز شوند، زمانی می توان بیماری را در مرحله بالینی آلزایمر در نظر گرفت که اختلال شناختی به اندازه ای پیشرفت کرده باشد که عملکرد روزمره فرد را تحت تأثیر قرار دهد.

متخصص مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی همدان ادامه داد: ممکن است فرد در سال های ابتدایی دچار برخی مشکلات حافظه باشد، اما همچنان بتواند فعالیت های روزمره خود را به شکل مستقل انجام دهد، فاصله زمانی میان بروز اختلالات شناختی اولیه تا زمانی که این اختلالات در عملکرد روزانه فرد ایجاد مشکل کنند، به عنوان دوره پیش از بروز دمانس یا مرحله اختلال شناختی خفیف (MCI) شناخته می شود.

اختلال در پیدا کردن کلمات؛ یکی از نشانه های هشدار

پیران درباره برخی علائم اولیه هشداردهنده گفت: اختلال در پیدا کردن کلمات، گم کردن مسیر یا آدرس ها، تغییرات بویایی، ناتوانی در پیدا کردن محل اشیا و اختلال در به خاطر سپردن وقایع اخیر می تواند از نشانه هایی باشد که نیازمند بررسی تخصصی است.

وی با اشاره به تفاوت حافظه نزدیک و دور در روند بیماری افزود: در مراحل ابتدایی و تا حدود اواسط بیماری، بیشتر حافظه نزدیک و وقایع اخیر تحت تأثیر قرار می گیرد و ممکن است فرد اتفاقات روز های اخیر را به یاد نیاورد، در حالی که حافظه مربوط به وقایع دورتر برای مدت بیشتری حفظ می شود.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان تأکید کرد: البته وجود هر یک از این علائم به تنهایی به معنای ابتلا به آلزایمر نیست و تشخیص نیازمند ارزیابی پزشکی و بررسی شرایط فرد است.

فشار خون و دیابت؛ عوامل خطر قابل توجه

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان با اشاره به عوامل مؤثر در افزایش خطر ابتلا به آلزایمر و دمانس اظهار کرد: فشار خون، دیابت، سابقه ضربه به سر، عوامل ژنتیکی و افسردگی از جمله عواملی هستند که می توانند در بروز یا تشدید مشکلات شناختی نقش داشته باشند.

پیران تأکید کرد: هرچه فعالیت ذهنی و ارتباطات اجتماعی فرد کمتر باشد، احتمال افت عملکرد شناختی افزایش می یابد؛ بنابراین افراد به ویژه در سنین بالاتر نباید خود را از اجتماع دور کنند.

وی توصیه کرد: افرادی که در معرض خطر افت شناختی قرار دارند، تا حد امکان فعالیت اجتماعی خود را حفظ کنند، رفت وآمد داشته باشند و فعالیت های ذهنی و فکری متناسب با شرایط خود را ادامه دهند.

تغذیه سالم در کنار فعالیت ذهنی و اجتماعی

این متخصص مغز و اعصاب درباره نقش تغذیه نیز گفت: افرادی که تغذیه مناسب و متعادل دارند، می توانند از مزایای آن در کاهش عوامل خطر مرتبط با افت شناختی بهره مند شوند و مصرف مناسب مواد غذایی مفید از جمله ماهی و دریافت کافی ویتامین ها و مواد مغذی باید مورد توجه قرار گیرد.

خانواده؛ بخش مهمی از مراقبت از بیمار مبتلا به آلزایمر

پیران با تأکید بر نقش خانواده در مراقبت از افراد مبتلا به آلزایمر گفت: نحوه برخورد خانواده با بیمار اهمیت زیادی دارد و باید محیطی امن و مناسب برای او فراهم شود.

وی افزود: اشیای خطرناک نباید در دسترس بیمار قرار داشته باشد و رفت وآمد و شرایط محیطی او باید مورد توجه خانواده قرار گیرد، همچنین اگر بیمار درباره گذشته صحبت می کند یا موضوعی را تکرار می کند، خانواده نباید با او وارد مقابله شود یا برای به یاد آوردن مطالبی که فراموش کرده است به او فشار وارد کند.

این متخصص مغز و اعصاب با اشاره به اهمیت توجه به وضعیت روحی بیمار ادامه داد: ناپایداری های خلقی نیز باید مورد توجه و درمان قرار گیرد و مراقبت از بیمار تنها به درمان دارویی محدود نمی شود، بلکه مراقبت های محیطی، خانوادگی و حمایتی نیز باید در کنار درمان دارویی انجام شود.

هر فراموشی ای آلزایمر نیست

پیران با اشاره به اینکه برخی فراموشی های روزمره نباید بلافاصله به بیماری آلزایمر نسبت داده شوند، گفت: سن، میزان اختلال در عملکرد روزانه و شرایط شناختی فرد در ارزیابی اهمیت دارد و نمی توان صرفاً براساس فراموش کردن یک اسم، آدرس یا وسیله، بیماری آلزایمر را تشخیص داد.

وی افزود: سبک زندگی نیز می تواند در عملکرد شناختی افراد مؤثر باشد و عواملی مانند استفاده بیش از اندازه از فضای مجازی و وابستگی زیاد به فناوری، کاهش مطالعه و کاهش فعالیت های ذهنی و اجتماعی می تواند زمینه کاهش فعالیت های شناختی را فراهم کند.