شهر «برات» آلبانی؛ موزه زنده فرهنگ و تمدن اسلامی

به گزارش ایکنا به نقل از Monuments of Albania، خانه های تاریخی که خانواده های ثروتمند آلبانیایی در طول قرن ها در آنها ساکن بوده اند، به عنوان اسناد زنده ای از تاریخ اجتماعی و اقتصادی عمل می کنند. آنها نه تنها شکل معماری باستانی را حفظ کرده اند، بلکه از طریق چیدمان اتاق ها، مبلمان، ابزارها و کاربردهای آنها، ماهیت زندگی خانوادگی، سطح زندگی، صنایع دستی، آداب و رسوم مهمان نوازی و الگوهای کار و مصرف را که مشخصه جوامع محلی در دوره های مختلف تاریخی بوده است آشکار می کنند.

در برات، یکی از برجسته ترین شهرهای تاریخی آلبانی، یکی از این خانه های سنتی به یک موزه مردم شناسی تبدیل شده است. این موزه بخش مهمی از حافظه شهر را حفظ می کند و از طریق ساختمان و آثار باستانی خود، نگاهی اجمالی به زندگی، سنت ها و فرهنگ شهری ساکنان آن ارائه می دهد.

این موزه در یک خانه سنتی واقع شده که در آغاز قرن هجدهم ساخته شده است. این خانه یکی از بهترین نمونه های حفظ شده معماری سنتی در شهر محسوب می شود که دارای یک ایوان باز، یک حیاط داخلی، شومینه های مزین و تقسیم بندی کاربردی فضا است.

پس از مرمت، این ساختمان در سال 1979 به یک موزه مردم شناسی تبدیل شد و خود خانه به بخش جدایی ناپذیری از روایت موزه تبدیل شد، نه صرفاً ساختمانی که مجموعه ای از آثار باستانی را در خود جای داده است.

این موزه مجموعه ای از تقریباً 1300 تا 1400 قطعه تاریخی را در خود جای داده است که جنبه های مختلف زندگی روزمره ساکنان برات را مستند می کند. این آثار از ابزارهای صنعتگران و لباس های سنتی گرفته تا مبلمان سنتی، ظروف خانگی ساخته شده از سفال، مس و چوب، پارچه های بافته شده، جواهرات و اشیاء روزمره را شامل می شود.

این مجموعه رابطه بین خانواده، کار و صنایع دستی را آشکار می کند و نشان می دهد که چگونه ابزارها، لباس ها، مبلمان و ظروف، نه صرفاً یادگارهایی از گذشته، بلکه جزئی جدایی ناپذیر از زندگی روزمره بوده اند.

طبقه همکف با بازسازی چندین کارگاه مرتبط با صنایع دستی باستانی، از جمله زرگری، مسگری، بافندگی و سایر حرفه هایی که برای زندگی اقتصادی شهر در قرن های گذشته حیاتی بودند، نگاهی اجمالی به بازار سنتی برات ارائه می دهد.

در اینجا، موزه از یک نمایشگاه صرف آثار باستانی به فضایی تبدیل می شود که ماهیت فعالیت اقتصادی و هنری در شهر را توضیح می دهد و به بازدیدکنندگان نگاهی اجمالی به مهارت های منتقل شده از نسلی به نسل دیگر و نقش آنها در شکل گیری زندگی اقتصادی محلی ارائه می دهد.

طبقه بالا، فضای خانه یک خانواده ثروتمند را در طول قرن های 18 و 19، از جمله اتاق مهمان، آشپزخانه، اتاق خواب، فضاهای کاری و تراس باز، با استفاده از مبلمان و اشیاء سنتی نشان می دهد.

این فضاها به روشن شدن سازماندهی خانواده، آداب و رسوم مهمان نوازی و سبک زندگی که مشخصه جامعه محلی بود، کمک می کنند و به خانه تاریخی عملکردی می دهند که فراتر از ارزش معماری آن است و آن را به گواهی بر روابط اجتماعی و نحوه مدیریت زندگی در خانواده تبدیل می کند.

اهمیت موزه فراتر از صرفاً حفظ آثار باستانی است؛ این موزه خود خانه تاریخی را به یک سند فرهنگی تبدیل می کند. معماری داخلی، چیدمان اتاق ها، ابزارها، صنایع دستی، لباس ها و نحوه نمایش زندگی خانوادگی، همگی روایتی جامع از جامعه ای را تشکیل می دهند که در این شهر تاریخی شکوفا شده است.

این امر اهمیت حفظ خانه های تاریخی خانواده ها را برجسته می کند، زیرا آنها از جنبه هایی از گذشته محافظت می کنند که مستندسازی آنها تنها از طریق اسناد رسمی دشوار است. آنها از طریق مکان ها، اشیاء و کاربردهای آنها، بینش هایی در مورد زندگی اجتماعی و اقتصادی ارائه می دهند.

این موزه بخشی از چشم انداز وسیع تر میراث برات، شهری معروف به شهر پنجره ها است که شامل ارگ، محله های تاریخی، بناهای تاریخی اسلامی و مسیحی، پل گوریکا و رودخانه اوسوم می شود.

بر اساس منابع مورد استفاده در این گزارش، برات در سال 1961 به عنوان یک شهر موزه اعلام شد و در سال 2008 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

بنابراین، موزه مردم شناسی در برات نه تنها مجموعه ای از آثار تاریخی، بلکه میراث کل یک شهر را به نمایش می گذارد. این موزه به نسل های جدید و بازدیدکنندگان این فرصت را می دهد تا بفهمند که ساکنان برات چگونه زندگی می کردند، صنایع دستی خود را به کار می بردند، خانه های خود را طراحی می کردند، سنت های خود را حفظ می کردند و در طول زمان، هویت یکی از برجسته ترین شهرهای تاریخی آلبانی را شکل می دادند.

در این شهر بناهای مهمی از دوران حکومت های اسلامی باقیمانه است. بناهای مهم اسلامی برات که اغلب در قرن نهم و دهم هجری قمری ساخته شده اند بدین قرارند: مسجد بایزید دوم (از قرن نهم/ پانزدهم)؛ مسجد امبرت (شاه؛ متعلق به سده دهم/ شانزدهم)؛ مسجد پلومب (در اصل: قورشونْلی: سُرب اندود) (تاریخ بنا: 936/1555).
در دوره رونق برات، کلیساهایی نیز که در دوره عثمانیان تخریب شده بود بازسازی شد. برات شاعران و دانشمندانی داشته و در 1081/1670، پنج باب مدرسه در این شهر وجود داشت که در آن ها دروس مذهبی نیز تدریس می شده است.

انتهای پیام