قانون صورتحساب الکترونیکی و سامانه مودیان برای فروشگاه ها

به گزارش بازرگانی خبرگزاری مهر ، اجرای قانون پایانه های فروشگاهی و سامانه مؤدیان، طی دو سال گذشته بخش بزرگی از کسب وکارهای خرده فروشی را وارد فرآیند صدور صورتحساب الکترونیکی کرده است. بیشتر بحث ها تا امروز حول دو چیز بوده: کارتخوان و نرم افزار. اما دسته ای از فروشگاه ها وضعیت متفاوتی دارند که کمتر به آن پرداخته شده؛ فروشگاه هایی که کالا را وزن می کنند.

میوه و تره بار، پروتئینی، لبنیات، خشکبار، ادویه و عطاری، شیرینی فروشی و فروشگاه های مواد غذایی فله، همگی کسب وکارهایی هستند که قیمت نهایی هر قلم در لحظه از ضرب وزن در قیمت واحد ساخته می شود. در این فروشگاه ها، ترازو صرفاً یک وسیله اندازه گیری نیست؛ یکی از حلقه های ثبت فروش است. اگر این حلقه از زنجیره جدا بماند، عدد باید دستی وارد صندوق شود و همان جاست که خطا و مغایرت شروع می شود.

قانون چه می گوید؟

بر اساس قانون پایانه های فروشگاهی و سامانه مؤدیان، صورتحساب الکترونیکی توسط فروشنده از طریق سامانه مؤدیان صادر می شود و در مورد مؤدیانی که مستقیماً با مصرف کننده نهایی ارتباط دارند، عملیات ثبت فروش و صدور صورتحساب الکترونیکی توسط پایانه فروشگاهی انجام می شود. یعنی برای یک فروشگاه خرده فروشی، پایانه فروشگاهی نقطه ای است که فروش در آن ثبت می شود.

نکته ای که بسیاری از صاحبان فروشگاه دیر متوجه می شوند این است که هر کارتخوانی پایانه فروشگاهی معتبر محسوب نمی شود. تنها کارتخوان هایی که از سوی شرکت معتمد مالیاتی یا بانک مربوطه به روزرسانی شده اند و قابلیت اتصال مستقیم به حافظه مالیاتی و صدور فاکتور الکترونیکی دارند، در این چارچوب معتبر شناخته می شوند. بر اساس ماده 26 همین قانون، تا زمان نگارش این مطلب 20 شرکت معتمد ارائه کننده خدمات مالیاتی از سازمان امور مالیاتی مجوز دریافت کرده اند.

اول بررسی کنید اصلاً مشمول هستید یا نه

پیش از هر خریدی، این را روشن کنید؛ چون بخشی از اصناف معاف هستند و هزینه کردن برای الزامی که شامل حالتان نمی شود، بی فایده است.در بخشنامه های منتشرشده، اصناف و اشخاص حقیقی که فروش آن ها در سال 1402 زیر 18 میلیارد تومان و در نیمه نخست سال 1403 زیر 14 میلیارد و 400 میلیون تومان بوده، از الزام به ثبت صورتحساب الکترونیکی در سامانه مؤدیان معاف اعلام شدند. در مقابل، اشخاص حقیقی که فروششان تا پایان خرداد 1403 به 14 میلیارد و 400 میلیون تومان رسیده بود، از مهرماه همان سال مکلف به صدور صورتحساب الکترونیکی شدند. این آستانه ها هر سال بازنگری می شوند. مبنای تصمیم شما باید آخرین بخشنامه سازمان امور مالیاتی باشد، نه شنیده های صنفی.

چرا فروشگاه وزنی وضعیت متفاوتی دارد؟

در یک فروشگاه با کالای بسته بندی شده، هر کالا بارکد ثابت و قیمت مشخص دارد. صندوق دار بارکد را می خواند و بقیه زنجیره خودکار پیش می رود. در فروشگاه وزنی این زنجیره یک حلقه اضافه دارد. قیمت هر قلم تا لحظه توزین وجود خارجی ندارد و بعد از توزین ساخته می شود. اگر ترازو و صندوق به هم وصل نباشند، این عدد باید دستی منتقل شود. در یک روز شلوغ با صدها تراکنش، ورود دستی سه پیامد قابل پیش بینی دارد: خطای تایپی در مبلغ، کندی صف پرداخت، و مهم تر از همه، مغایرت بین آنچه از انبار خارج شده و آنچه در سامانه ثبت شده است.

این مغایرت در فروشگاه های وزنی دو برابر دردسر دارد، چون کسری موجودی در کالای فله بین ضایعات طبیعی، افت وزن و خطای ثبت گم می شود و پیدا کردن منشأ آن تقریباً غیرممکن می شود.

سه معماری رایج در فروشگاه های وزنی

1. ترازوی مستقل و ورود دستی مبلغ

ساده ترین و ارزان ترین حالت. ترازو وزن و مبلغ را نشان می دهد و صندوق دار عدد را در صندوق وارد می کند. برای مغازه کوچک با تعداد تراکنش کم قابل قبول است، اما با افزایش حجم فروش، خطا و کندی آن زیاد می شود و ردیابی مغایرت ها عملاً ممکن نیست.

2. ترازو با لیبل پرینتر و بارکد وزنی

ترازو برای هر بسته یک برچسب با بارکد چاپ می کند که وزن و مبلغ در آن کدگذاری شده است. مشتری بسته را به صندوق می برد و بارکد خوانده می شود. این حالت برای فروشگاه هایی مناسب است که کالا را از قبل بسته بندی می کنند: پروتئینی، لبنیات، خشکبار. مزیتش این است که صف صندوق سریع می شود و خطای انسانی حذف می شود.

3. ترازوی متصل به صندوق و شبکه

ترازو مستقیماً به صندوق فروشگاهی یا کامپیوتر متصل است و وزن و مبلغ بدون دخالت انسان وارد سیستم فروش می شود. این حالت برای فروشگاه های با حجم بالا و چند صندوق، و برای مجموعه هایی که می خواهند گزارش فروش و موجودی شان قابل اتکا باشد، منطقی ترین گزینه است. امکان تعریف متمرکز کالاها و قیمت ها روی چند ترازو هم از همین مسیر فراهم می شود.

انتخاب بین این سه، بیشتر از آنکه به بودجه مربوط باشد، به حجم تراکنش و به این بستگی دارد که فروشگاه می خواهد گزارش فروشش چقدر دقیق باشد.

صورتحساب نوع دوم؛ نکته ای که کار خرده فروشی را ساده می کند

برای فروش به مصرف کننده نهایی، امکان صدور صورتحساب الکترونیکی نوع دوم وجود دارد که در آن درج اطلاعات خریدار الزامی نیست و نیازی به تأیید خریدار در کارپوشه هم ندارد. برای فروشگاهی که روزانه صدها مشتری عبوری دارد، این تفاوت مهمی است و بخش زیادی از نگرانی رایج درباره «گرفتن اطلاعات مشتری» را برطرف می کند.

فروشگاه های بزرگ فقط با ترازوی فروشگاهی اداره نمی شوند

در هایپرمارکت ها، فروشگاه های زنجیره ای، عمده فروشی ها و هر واحدی که انبار پشتی دارد، دو نقطه توزین وجود دارد نه یکی؛ و معمولاً فقط به یکی از آن ها فکر می شود.

نقطه اول جلوی مشتری است: توزین خرده و ساخت قیمت نهایی، همان کاری که خبرگزاری مهر در محتوای آن هیچ نظری ندارد .